Lubiatowo Północne
Położenie | |
Państwo |
|
---|---|
Miejscowości nadbrzeżne | Koszalin |
Region | |
Morfometria | |
Powierzchnia | 176,0 ha |
Hydrologia | |
Rzeki zasilające | |
Rzeki wypływające | |
Rodzaj jeziora | morenowe |
Położenie na mapie gminy Manowo ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego ![]() | |
![]() |
Lubiatowo Północne – jezioro polodowcowe o powierzchni 176,0 ha[1] na Równinie Białogardzkiej w województwie zachodniopomorskim.
Południowa część zbiornika znajduje się w gminie Manowo a północna w granicach administracyjnych Koszalina. Nad wschodnim brzegiem leży część Koszalina – Lubiatowo. Od strony północnej jezioro osłaniają wzniesienia morenowe.
Lubiatowo Północne jest jeziorem morenowym, zbiornik przepływowy, eutroficzny, szybko zarastający. Prawie całe dno jeziora pokryte jest mułem o znacznej miąższości[1].
Przez jezioro przepływa rzeka Dzierżęcinka.
Lubiatowo Północne jest częścią dawniej większego jeziora, które podzieliło się na 3 zbiorniki wodne poprzez roślinność wynurzoną i obszary bagienne. Są to Lubiatowo Północne (176,0 ha), Lubiatowo Południowe (62,6 ha) i Lubiatowo Wschodnie (26,5 ha). Największa głębokość dochodzi do 2,4 m, średnia głębokość wynosi zaledwie 0,7 m. Szacowana objętość wody wszystkich 3 jezior wynosi 2028,3 tys. m³[1][2].
W 2001 r. w wyniku oceny jakości wód zakwalifikowane zespół jezior Lubiatowo do III klasy czystości i wykazano dużą podatność na degradację biologiczną (poza kategorią)[1].
Wszystkie 3 jeziora od 1956 roku są objęte są rezerwatem przyrody Jezioro Lubiatowskie w celu ochrony miejsc lęgowych ptactwa wodno-błotnego.
W 1949 roku wprowadzono urzędowo rozporządzeniem nazwę Lubiatowo, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Lüptow See[3]. W 2006 r. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych przedstawiła 3 nazwy: Lubiatowo Północne, Lubiatowo Południowe, Lubiatowo Wschodnie[4].
Zobacz też
- Lubiatowo
Przypisy
- ↑ a b c d IV. Ocena jakości wód. Raport o stanie środowiska w województwie zachodniopomorskim w roku 2001. WIOŚ Szczecin, s. 104, 108-109
- ↑ Program Ochrony Środowiska dla Miasta Koszalina na lata 2008–2011. bip.koszalin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-08)].. s. 17 (Załącznik do Uchwały Nr XXI/207/2008 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 20 marca 2008 r.)
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 2 kwietnia 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 29, poz. 445, s. 14)
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 180, ISBN 83-239-9607-5 .