Ludwig Nohl
![]() | |||
Imię i nazwisko | Karl Friedrich Ludwig Nohl | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 5 grudnia 1831 | ||
Pochodzenie | niemieckie | ||
Data i miejsce śmierci | 15 grudnia 1885 | ||
Gatunki | |||
Zawód | muzykolog | ||
|
Karl Friedrich Ludwig Nohl[1][2] (ur. 5 grudnia 1831 w Iserlohn, zm. 15 grudnia 1885 w Heidelbergu[1][2]) – niemiecki muzykolog.
Życiorys
Studiował prawo w Bonn, Heidelbergu i Berlinie[1][2]. W Berlinie odbył także studia muzykologiczne u Siegfrieda Dehna i Friedricha Kiela[1][2]. W 1853 roku podjął pracę jako referendarz w Bonn[1]. W 1856 roku z powodu problemów zdrowotnych udał się do Francji i Włoch[1]. W 1858 roku porzucił karierę prawnika i osiadł w Heidelbergu[1], gdzie w 1860 roku uzyskał stopień doktora muzyki[1][2].
W 1861 roku wyjechał do Monachium[2]. W latach 1865–1868 był wykładowcą Uniwersytetu Monachijskiego[1][2]. Od 1868 do 1872 roku mieszkał w Badenweiler[2]. W 1872 roku wrócił do Heidelbergu i podjął pracę na tamtejszym uniwersytecie[1][2].
W swojej pracy naukowej zajmował się wielkimi niemieckimi kompozytorami, pisząc poświęcone im monografie, a także zajmując się edycją pozostałych po nich listów i innych dokumentów[1][2]. Jego badania mają znaczenie wyłącznie historyczne, są współcześnie odrzucane ze względu na bezkrytyczny stosunek autora do materiałów źródłowych[1][2].
Ważniejsze prace
(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])
- Der Geist der Tonkunst (1861)
- Die Zauberflöte (1862)
- Mozart (1863)
- Musikalisches Skizzenbuch (1866)
- Musiker-Briefe (1867)
- Beethovens Leben (3 tomy, 1867–1877)
- Neues Skizzenbuch (1869)
- Gluck und Wagner (1870)
- Die Beethoven-Feier und die Kunst der Gegenwart (1871)
- Beethoven, Liszt, Wagner (1874)
- Musik und Musikgeschichte (1876)
- Beethoven nach den Schilderungen seiner Zeitgenossen (1877)
- Mozart nach den Schilderungen seiner Zeitgenossen (1880)
- Allgemeine Musikgeschichte (1881)
- Richard Wagners Bedeutung für die nationale Kunst (1883)
- Das moderne Musikdrama (1884)
- Die geschichtliche Entwickelung der Kammermusik (1885)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 79–80. ISBN 978-83-224-0808-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2618. ISBN 0-02-865529-X.
- ISNI: 0000000109114002
- VIAF: 67232711
- LCCN: n50005559
- GND: 117039926
- NDL: 00524813
- LIBRIS: rp3566c94f0cvkz
- BnF: 102493788
- SUDOC: 102186537
- NKC: kup19980000070703
- NTA: 106930303
- BIBSYS: 90371669
- CiNii: DA01081551
- Open Library: OL1268393A
- PLWABN: 9810640556205606
- NUKAT: n2007082903
- J9U: 987007463648605171
- PTBNP: 108371
- CANTIC: a11183755
- ΕΒΕ: 252778
- LIH: LNB:ehA;=Be
- RISM: people/104756