MV Blue Marlin
![]() | |
Bandera | |
---|---|
Numer IMO | 9186338 |
Znak wywoławczy | PJFM |
Port macierzysty | Willemstad |
Armator | Anglo-Eastern (UK) Limited |
Nadzorujące towarzystwo klasyf. | Det Norske Veritas |
Dane podstawowe | |
Typ | transportowy |
Historia | |
Stocznia | China Shipbuilding Corporation, Kaohsiung, Tajwan |
Data wodowania | 23 grudnia 1999 |
Dane techniczne | |
Nośność (DWT) | 76 061 |
Liczebność załogi | 55 osób |
Długość całkowita (L) | 224,5 m |
Długość linii wodnej | 206,5 m |
Szerokość (B) | 63 m |
Zanurzenie (D) | 10,08 m, zanurzony: 29,3 m |
Wysokość (H) | 13,3 m |
Pojemność brutto | 51 821 GT |
Pojemność netto | 15 547 NT |
Napęd mechaniczny | |
Silnik | 4500 kW (6035 KM) każdy |
Prędkość maks. | 14,5 w. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/US_Navy_060109-N-3019M-012_The_heavy_lift_vessel_MV_Blue_Marlin_enters_Pearl_Harbor%2C_Hawaii_with_the_Sea_Based_X-Band_Radar_%28SBX%29_aboard.jpg/250px-US_Navy_060109-N-3019M-012_The_heavy_lift_vessel_MV_Blue_Marlin_enters_Pearl_Harbor%2C_Hawaii_with_the_Sea_Based_X-Band_Radar_%28SBX%29_aboard.jpg)
MV Blue Marlin i jego bliźniacza jednostka, Black Marlin, zaliczane są do klasy półzanurzalnych statków transportowych. Pierwszym właścicielem był norweski Offshore Heavy Transport, od zbudowania do kwietnia 2000 r. W listopadzie 1999 r. zostały zakupione przez holenderski Dockwise Shipping. Statki zostały zaprojektowane do transportu wyjątkowo ciężkich półzanurzalnych platform wiertniczych. Mogą transportować ładunki o masie do 30000 ton i o środku ciężkości położonym do 30 metrów ponad pokładem ładunkowym.
Statki te mają po 38 kabin, mogących pomieścić do 60 osób załogi. Załoga ma do dyspozycji salę gimnastyczną, basen pływacki i saunę.
Przedsięwzięcia
Marynarka USA wykorzystała Blue Marlin do przetransportowania uszkodzonego niszczyciela USS "Cole" (DDG-67) do Stanów Zjednoczonych, po tym jak został unieruchomiony przez samobójcze ataki bombowe w Adenie w Jemenie.
W drugiej połowie 2003 r. w Blue Marlin zwiększono pojemność i dostawiono dwa wysuwane pędniki dla poprawienia zdolności manewrowej. Powrócił do służby w styczniu 2004 r. Dostarczył ważącą 60000 ton platformę Thunder Horse do Corpus Christi w Teksasie.
W lipcu 2005 r. Blue Marlin w jedenaście dni przeniósł rafinerię Snøhvit z miejsca budowy w Cádiz do Hammerfest. Przedsięwzięcie zostało sfilmowane do programu Kings of Construction kanału Discovery oraz Mega Movers History Channel.
W listopadzie 2005 r. Blue Marlin wypłynął z Corpus Christi w Teksasie niosąc pływającą stację radarową SBX do Adak na Alasce. Płynął przez Amerykę Południową i Pearl Harbor na Hawajach, do którego przybył 9 stycznia 2006 r., przebywszy 15000 mil.
W styczniu 2007 Blue Marlin transportował dwie platformy samopodnośne Rowan Gorilla VI i GlobalSantaFe Galaxy II z portu Halifax w Nowej Szkocji w Kanadzie na Morze Północne.
Bibliografia
- Blue Marlin. DNV. [dostęp 2013-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-10)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Informacje firmy Dockwise nt. Blue Marlin,
- zdjęcia marynarki wojennej USA Navy z transportowania okrętów,
- artykuł RIGZONE o transporcie platformy Thunder Horse,
- artykuł Aftenposten nt. Blue Marlin.