Marco Fu
![]() | |||
Pseudonim | Cue-Man-Fu, Hong Kong Fuey | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1978 | ||
Gra zawodowa | od 1998 | ||
Najwyższy ranking | 6 (2013/2014) | ||
Bieżący ranking | 80 (stan na 2024-05-06 aktualizacja) | ||
Najwyższy break | 147 (2000, 2012, 2015, 2015, 2022) | ||
Zwycięstwa w turniejach | |||
Rankingowe | 3 | ||
Nierankingowe | 3 | ||
Grand Prix | 2007 | ||
Australian Goldfields Open | 2013 | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Marco_Fu_at_Snooker_German_Masters_%28DerHexer%29_2013-02-03_05.jpg/300px-Marco_Fu_at_Snooker_German_Masters_%28DerHexer%29_2013-02-03_05.jpg)
Marco Fu Ka-chun (chiń. 傅家俊, pinyin Fù Jiājùn; ur. 8 stycznia 1978) − snookerzysta z Hongkongu. Plasuje się na 12. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 521[1].
Kariera zawodowa
Profesjonalną karierę rozpoczął w 1998 roku, w tym samym sezonie zajął drugie miejsce w turnieju Grand Prix (przegrał ze Stephenem Lee). Na kolejny występ w finale imprezy rankingowej musiał czekać aż 9 lat. 21 października 2007 roku wygrał Royal London Watches Grand Prix w Aberdeen, gdzie w finale pokonał Ronniego O’Sullivana, odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w turnieju rankingowym.
W 2000 roku podczas turnieju Scottish Masters uzyskał pierwszy w swojej karierze maksymalny break.
W 2003 roku dotarł do ćwierćfinału mistrzostw świata, a po drodze, w pierwszej rundzie, niespodziewanie pokonał Ronniego O’Sullivana, który w trakcie tego meczu uzyskał maksymalny break. Trzy lata później zaszedł jeszcze dalej, bo do półfinałów tej imprezy, gdzie przegrał po wyrównanym meczu z Peterem Ebdonem.
W 2008 roku zajął drugie miejsce w UK Championship.
2010/2011
Początki sezonu nie są najlepsze. W Shanghai Masters 2010 odpada w pierwszej rundzie po przegranej z Markiem Davisem (4-5). Później podobnie przegrywa w World Open 2010 z Andrew Higginson (1-3). Po tych porażkach w pierwszej rewizji punktów rankingowych Marco spadł z 14 na 16 miejsce. Po kolejnej rewizji Fu wypadł z pierwszej szesnastki, która gwarantowała mu obecność w turniejach.
W German Masters 2011 kolejno pokonał Marka Kinga (5-1), Johna Higginsa (w/o)[2], Joego Swaila (5-1). W końcu przegrał z Markiem Williamsem[3] – jak się później okazało – zwycięzcą turnieju. W turnieju Masters Snooker 2011 osiągnął finał, w którym ze znaczącą przewagą pokonał go Ding Junhui (4-10).
Kolejnym słabym turniejem dla Fu okazał się Welsh Open 2011. Wygrał w 4 rundzie eliminacji z Joem Swailem (4-1). Jednak później w ekspresowym tempie[4] pokonał go Mark J. Williams.
W sezonie 2011/2012 podczas kwalifikacji World Open 2012 uzyskał swojego drugiego breaka maksymalnego. Rywalem Marco był Matthew Selt.
Trzecie 147 w karierze wbił w 2015 roku podczas zawodów Masters. Dokonał tego w meczu pierwszej rundy w spotkaniu z Stuartem Binghamem.
Statystyka zwycięstw
Turnieje rankingowe
- Grand Prix 2007
- Australian Goldfields Open 2013
- Scottish Open 2016
Przypisy
- ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
- ↑ eurosport.pl: Higgins wycofuje się z GM – German Masters 2010–2011 – Snooker – Eurosport. [dostęp 2011-02-16].
- ↑ eurosport.pl: Williams ogrywa Fu. Nie pomógł fuks turnieju – German Masters 2010–2011 – Snooker – Eurosport. [dostęp 2011-02-16].
- ↑ eurosport.pl: 50 minut i po hicie. Williams demoluje Fu – Welsh Open 2010–2011 – Snooker – Eurosport. [dostęp 2011-02-16].
Linki zewnętrzne
- Marco Fu – profil w serwisie www.147.com.pl (pol.)
- profil Marco Fu na stronie snookerworld.pl
- profil Marco Fu. global-snooker.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-05)]. w serwisie Global Snooker Center (archiwum)
- profil Marco Fu w serwisie World Snooker Association