Marek Rusin
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 16 września 1943 |
---|---|
Zawód, zajęcie | inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy |
Alma Mater | Politechnika Warszawska |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Marek Czesław Rusin (ur. 16 września 1943 w Warszawie[1]) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, podsekretarz stanu w Ministerstwie Łączności (1990–2000) i kierownik tego resortu w latach 1991–1992.
Życiorys
Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960)[2], gdzie działał w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”[3]. W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. W 1966 został pracownikiem naukowym macierzystej uczelni, zajmował m.in. stanowiska adiunkta i docenta[1]. Od 1970 zawodowo związany z Instytutem Radioelektroniki na PW[1][4].
W pracy badawczej zajął się techniką odbioru sygnałów radiowych, jak również miernictwem układów i systemów radiokomunikacyjnych[1]. Jako główny konstruktor kierował opracowaniem pionierskiego zestawu do odbioru sygnałów pierwszych satelitów Ziemi (1969)[1]. Opracował też pierwszy w Polsce profesjonalny koder sygnału telewizyjnego w standardzie SECAM[1]. Członek Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji (został skarbnikiem tej organizacji) oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich[1].
W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności (1991–1992). W 1999 został członkiem powołanego wówczas rządowego zespołu negocjacyjnego w sprawie akcesji Polski do Unii Europejskiej[5]; brał udział w negocjacjach dotyczących dwóch obszarów (telekomunikacja i techniki informacyjne oraz kultura i polityka audiowizualna)[1]. W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji. Pełnił później funkcję doradcy prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej oraz dyrektora NASK[1].
Życie prywatne
Żonaty z Izabellą Rusinową, której zadedykował swoją książkę pt. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990). Ma dwóch synów (ur. 1969 i 1975)[1].
Odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[6][7]
- Złoty Krzyż Zasługi (1987)[1]
- Srebrny Krzyż Zasługi (1982)[1]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (2008)[1]
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2010)[1]
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla Łączności” (2001)[1]
- Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1983)[1]
- Odznaka honorowa SEP (1992)[1]
Wybrane publikacje
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Marek Czesław Rusin. Instytut Radioelektroniki [online], elka.pw.edu.pl [dostęp 2023-09-16] .
- ↑ WojciechW. Rylski WojciechW., Absolwenci Reytana 1960, wne.uw.edu.pl [zarchiwizowane 2010-04-23] .
- ↑ „Czarna Jedynka” – 1 Warszawska Drużyna Harcerzy im. Romualda Traugutta, dziś obchodzi stulecie swego istnienia [online], wpolityce.pl, 9 października 2011 [dostęp 2021-08-11] .
- ↑ Dr inż. Marek Czesław Rusin, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-09-16] .
- ↑ Zespół negocjacyjny, polskawue.gov.pl [zarchiwizowane 2013-11-09] .
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780.
- ↑ Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji, prezydent.pl, 3 czerwca 2011 [zarchiwizowane 2012-09-10] .
- ↑ MarekM. Rusin MarekM., Wizyjne przetworniki optoelektroniczne, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990, ISBN 978-83-206-0887-8 .
- ↑ MarekM. Rusin MarekM., Systemy transmisji, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990, ISBN 978-83-206-0888-5 .
Bibliografia
- Marek Czesław Rusin. Instytut Radioelektroniki [online], elka.pw.edu.pl [dostęp 2023-09-16] .
- Dr inż. Marek Czesław Rusin, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-09-16] .
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia |
|
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 12450
- Ludzie Nauki: 0ONOdqlMsNc