Margerita Trombini-Kazuro
![]() Margerita Trombini-Kazuro w 1934 r. | |||
Data i miejsce urodzenia | 19 listopada 1891 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 1 stycznia 1979 | ||
Dziedzina sztuki | muzyka | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Margerita Trombini-Kazuro (ur. 19 listopada 1891 w Warszawie, zm. 1 stycznia 1979 tamże)[1] – polska pianistka, klawesynistka, pedagog muzyczny.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Margarita_Trombini-Kazuro_i_Jan_Rakowski.jpg/220px-Margarita_Trombini-Kazuro_i_Jan_Rakowski.jpg)
Była córką osiadłego w Warszawie Włocha, Cesare Trombiniego (1839–1898), dyrygenta, skrzypka, nauczyciela śpiewu, pierwszego kapelmistrza Opery Warszawskiej, i Emilii Dąbrowskiej (1855–1941), śpiewaczki[2][3]. Grę na fortepianie i klawesynie studiowała w Warszawie u Rudolfa Strobla, Henryka Melcera i Egona Petriego, w rzymskiej Akademii Św. Cecylii u Giovanniego Sgambatiego, w Berlinie u Wilhelma Kempffa, w Paryżu u Wandy Landowskiej. Debiutowała jako pianistka w 5 czerwca 1911 roku w Rzymie. Koncertowała w wielu krajach, m.in. we Włoszech, Francji, Niemczech, Finlandii, Norwegii i na Węgrzech. Od roku 1919 była wykładowcą Konserwatorium Warszawskiego.
W czasie II wojny światowej uczyła w tajnym konserwatorium w Warszawie.
Od 1945 była pedagogiem w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, w latach 1957–1964 kierowała II Katedrą Fortepianu. Do jej uczniów należeli m.in. Andrzej Wąsowski, Barbara Hesse-Bukowska, Miłosz Magin, Kazimierz Gierżod, Andrzej Ratusiński, Tomasz Kiesewetter i Szabolcs Esztényi.
Była członkiem jury wielu Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina a także Viotti International Music Competition[4]. W 1950 roku otrzymała Państwową Nagrodę Artystyczną I stopnia (zespołową) za przygotowanie kandydatów do IV Międzynarodowego Konkursu im. Chopina[5].
Była żoną Stanisława Kazury (1881–1961), profesora i rektora Konserwatorium Warszawskiego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Stanis%C5%82aw_Kazuro%2C_Margerita_Trombini-Kazuro_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg/220px-Stanis%C5%82aw_Kazuro%2C_Margerita_Trombini-Kazuro_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg)
Zmarła w Warszawie, pochowana obok męża na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B 28-13-21)[6].
Ordery i odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy II klasy (1959)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1955)[7]
- Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1952)[8]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)[9]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[2]
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” (1973)
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”[2]
Przypisy
- ↑ Margerita Trombini-Kazuro. pl.chopin.nifc.pl. [dostęp 2011-09-22]. (pol.).
- ↑ a b c Wielcy Polscy Muzycy : [online], Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków [dostęp 2024-08-12] (ang.).
- ↑ Marguerita Margerita Margarita Trombini M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-08-12].
- ↑ Concorso Viotti | The Juries [online] [dostęp 2022-06-09] (ang.).
- ↑ Przyznanie Państwowych Nagród Naukowych i Artystycznych. „Nowa Kultura”. Rok I, Nr 19, s. 1, 6 sierpnia 1950. Warszawa: Związek Literatów Polskich. [dostęp 2024-08-12].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-30].
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 64, poz. 762 „za wybitne osiągnięcia artystyczne i zasługi w zorganizowaniu V Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina”.
- ↑ M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
- PWN: 3989295