Marian Śliwiński
Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1932 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 stycznia 2009 |
Minister zdrowia i opieki społecznej | |
Okres | od 29 marca 1972 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | Jan Kostrzewski |
Następca | Tadeusz Szelachowski |
Odznaczenia | |
![]() |
![]() | Ten artykuł dotyczy lekarza i polityka. Zobacz też: Marian Śliwiński – lekkoatleta. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Marian_%C5%9Aliwi%C5%84ski_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Marian_%C5%9Aliwi%C5%84ski_-_gr%C3%B3b.jpg)
Marian Zdzisław Śliwiński (ur. 2 lutego 1932 w Strzelcach Wielkich, zm. 28 stycznia 2009[1] w Warszawie) – polski lekarz kardiochirurg i polityk, minister zdrowia i opieki społecznej (1972–1980).
Życiorys
Syn Władysława i Julii. W latach 1945–1950 uczył się w gimnazjum w Radomsku, następnie w latach 1950–1955 studiował w Akademii Medycznej w Łodzi. W latach 1952–1965 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym w macierzystej uczelni, habilitował się, a w 1973 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk medycznych. Od 1962 do 1964 był dyrektorem Szpitala Klinicznego w Łodzi.
W latach 1948–1954 należał do Związku Młodzieży Polskiej, został także działaczem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był I sekretarzem komitetu uczelnianego AM (1957–1964), członkiem komisji nauki Komitetu Centralnego, a także zastępcą członka (1971–1980) i członkiem (1980–1981) KC.
Od 1964 do 1970 był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, następnie do 1972 podsekretarzem stanu. Od marca 1972 do listopada 1980 był ministrem zdrowia i opieki społecznej w rządach Piotra Jaroszewicza, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego.
Od 1973 był profesorem w Instytucie Reumatologicznym (od 1967 do 1979 kierownik), a od 1980 w Instytucie Kardiologii w Aninie (Warszawa). Od 1976 był członkiem honorowym Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego[2].
Zmarł 28 stycznia 2009 i został pochowany na warszawskim Cmentarzu Komunalnym Północnym.
W 2002 otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3].
Przypisy
- ↑ Nekrologi w „Gazecie Wyborczej” z 30 stycznia 2009
- ↑ Kalendarium 1976 r., w: „Podtatrze” jesień-zima 1976, s. 96
- ↑ M.P. z 2003 r. nr 19, poz. 292
Bibliografia
- Leksykon Historii Polski z 1995
- Informacje w BIP IPN
- Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, s. 432
- p
- d
- e
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- p
- d
- e
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- p
- d
- e
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Piotr_Jaroszewicz_1977.jpg/60px-Piotr_Jaroszewicz_1977.jpg)
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 67017