Marian Kociniak
![]() Marian Kociniak (2003) | |||
Data i miejsce urodzenia | 11 stycznia 1936 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 marca 2016 | ||
Zawód | aktor teatralny i filmowy | ||
Współmałżonek | |||
Lata aktywności | 1958–2013 | ||
Zespół artystyczny | |||
Teatr Ateneum w Warszawie | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Marian_Kociniak_%28portret%29.jpg/220px-Marian_Kociniak_%28portret%29.jpg)
Marian Kociniak (ur. 11 stycznia 1936 w Warszawie, zm. 17 marca 2016 tamże[1]) – polski aktor filmowy i teatralny.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Marian_Kociniak%2C_Gra%C5%BCyna_Kociniak_%28gr%C3%B3b%29_02.jpg/240px-Marian_Kociniak%2C_Gra%C5%BCyna_Kociniak_%28gr%C3%B3b%29_02.jpg)
Uczeń technikum budowy silników, następnie absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1959); uczeń Ludwika Sempolińskiego. Od 1959 do 2010 prawie bez przerw występował w macierzystym Teatrze Ateneum, od 2010 współpracował z Teatrem na Woli[2].
Na ekranie zadebiutował w 1960 w filmie Niewinni czarodzieje. Zagrał w ponad 30 filmach. Ogólnopolską rozpoznawalność zapewniła mu kreacja Franka Dolasa w polskiej trylogii komediowej Jak rozpętałem drugą wojnę światową[3]. Zagrał także murgrabiego w filmie i serialu Janosik Jerzego Passendorfera oraz przyjaciela tytułowego bohatera w serialu Jan Serce. Gościnnie zagrał w serialach Wojna domowa, Sukces i Głęboka woda. Grał w filmach reżyserowanych przez Andrzeja Wajdę: Niewinni czarodzieje, Danton, Pan Tadeusz.
Często występował w Teatrze Telewizji, m.in. w Łuku Triumfalnym, Moskwie Pietuszki, Elegii dla jednej pani, Igraszkach z diabłem, Stawce większej niż życie oraz w spektaklu Coś w rodzaju miłości (łącznie 80 ról). Występował również w Kabarecie Starszych Panów. Współpracował także z radiem, występując w magazynie 60 minut na godzinę, gdzie tworzył parę z Andrzejem Zaorskim w skeczach z serii „Kulisy srebrnego ekranu”, natomiast wykonywana przezeń piosenka „Powtórka z rozrywki” rozpoczyna program pod tym samym tytułem na antenie Programu III Polskiego Radia.
Występował w popularnych spektaklach kabaretowych: Hemar (1987, w reżyserii Wojciecha Młynarskiego) i Tuwim – kabaret (1991, w reżyserii Emiliana Kamińskiego).
Od początku kariery nie wyrażał zgody na wywiady. Wyjątek stanowił wywiad dla TVP Info z okazji 50-lecia pracy artystycznej. Z tej samej okazji w kwietniu 2010 trafił do księgarń wywiad rzeka z aktorem pt. Spełniony, autorstwa Remigiusza Grzeli[4][5].
W 2003 podczas VIII Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach artysta odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd. W 2013 roku zakończył karierę.
Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010[6] i 2015[7]. Zmarł w szpitalu 17 marca 2016 w wieku 80 lat. Został pochowany 23 marca 2016 obok swojej żony na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ulicy Żytniej w Warszawie[8] (kwatera 12-4-1a)[9].
Życie prywatne
Przez ponad 50 lat[10] był żonaty z Grażyną Kociniak (zm. 11 lutego 2016), montażystką filmową, należącą do Stowarzyszenia Filmowców Polskich[11][12]. Mieli jedną córkę[13].
Marian Kociniak był stryjecznym bratem aktora Jana Kociniaka[14].
Filmografia
|
|
Dubbing
- 1979: Porwanie Savoi – Bordet
- 1980: Krach Operacji Terror – generał Sawinkow
- 1985: Przyłbice i kaptury – furtian (odc. 3)
- 1985: C.K. Dezerterzy – sierżant Zajicek
- 1999: Atlantis II – Jaguar / Strażnik kryształu
- 1999: Faust: The Seven Games of the Soul – Mefistofeles
- 2000: Odyseja: W poszukiwaniu Ulissesa – Heryseusz
- 2003: Jak rozpętałem drugą wojnę światową (gra komputerowa) – Franek Dolas
Odznaczenia i nagrody
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy artystycznej” (2001)[16]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1988)
- Złoty Krzyż Zasługi (1974)
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010)[17]
- Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia za wybitne kreacje aktorskie w programach artystycznych Polskiego Radia (1977)
- Nagroda za najlepszą drugoplanową rolę męską (Czarnowąsego) w Moskwa – Pietuszki na 1. Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej (1993)
Przypisy
- ↑ Marian Kociniak nie żyje. Aktor miał 80 lat [online], gazeta.pl, 17 marca 2016 [dostęp 2016-03-17] .
- ↑ Kociniak drze koty o teatr [online], Fakt.pl .
- ↑ Wiemy już, kto rozpętał II wojnę światową [online], Polskie Radio, 2 września 2011 [dostęp 2016-10-23] .
- ↑ JacekJ. Szczerba JacekJ., Marian Kociniak. Spełniony, Grzela, Remigiusz [online], Wyborcza.pl, 20 kwietnia 2010 .
- ↑ Marian Kociniak – aktor spełniony – e-teatr.pl.
- ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego [online], onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-07-06] .
- ↑ BarbaraB. Sowa BarbaraB., Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista [online], Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21] .
- ↑ Pogrzeb Mariana Kociniaka. Bliscy pożegnali wybitnego aktora [online], Wirtualna Polska, 23 marca 2013 [dostęp 2016-03-23] .
- ↑ śp. Marian Wiesław Kociniak
- ↑ Żegnamy Mariana Kociniaka. Odszedł w wieku 80 lat, metrocafe.pl, 18-20 marca 2016
- ↑ Grażyna Kociniak [online], FilmPolski.pl [dostęp 2016-02-12] .
- ↑ Grażyna Kociniak nie żyje. Miała 78 lat [online], onet.pl, 14 lutego 2016 [dostęp 2016-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-15] .
- ↑ Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 12, 24 marca 2016, s. 32-33
- ↑ Zmarł wybitny aktor Jan Kociniak [online], Filmweb.pl, 20 kwietnia 2007 [dostęp 2014-09-06] .
- ↑ Przy torze kolejowym
- ↑ M.P. z 2000 r. nr 19, poz. 405
- ↑ Glorie Artis dla aktorów [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, 15 lutego 2010 [dostęp 2010-02-17] .
Bibliografia
- Marian Kociniak w bazie filmpolski.pl
- Marian Kociniak, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2021-04-09] .
- Marian Kociniak w bazie IMDb (ang.)
- Marian Kociniak w bazie Filmweb
- Marian Kociniak Culture.pl
- Marian Kociniak [online], Onet.pl [zarchiwizowane z adresu 2017-03-24] .
Linki zewnętrzne
- Marian Kociniak na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
- PWN: 3923489
- ETP: 31
- FilmPolski.pl: 11272