Marie Collonvillé
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1973 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 163 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Marie Collonvillé (ur. 23 listopada 1973 w Amiens[1][2]) – francuska lekkoatletka, wieloboistka, medalistka halowych mistrzostw świata, mistrzyni igrzysk śródziemnomorskich i frankofońskich, dwukrotna olimpijka. Z powodzeniem startowała również w skoku wzwyż.
Życiorys
Zajęła 19. miejsce w siedmioboju na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach[3] i 5. miejsce w tej konkurencji na uniwersjadzie w 1995 w Fukuoce[4]. Na halowych mistrzostwach świata w 1997 w Paryżu zajęła 8. miejsce w pięcioboju[5].
Zdobyła brązowy medal w siedmioboju na igrzyskach śródziemnomorskich w 1997 w Bari[6]. Zajęła 12. miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach[7]. Zdobyła brązowe medale w skoku wzwyż i w siedmioboju na uniwersjadzie w 1997 w Katanii[8]. Zajęła 5. miejsce w pięcioboju na halowych mistrzostwach Europy w 1998 w Walencji[9].
Zwyciężyła w siedmioboju w pucharze Europy w wielobojach w 1998 w Tallinnie[10]. Zajęła w tej konkurencji 8. miejsce na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie[11] i 9. miejsce na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli[12]. Nie ukończyła pięcioboju na halowych mistrzostwach Europy w 2000 w Gandawie[13]. Zwyciężyła w siedmioboju na igrzyskach frankofońskich w 2001 w Ottawie[14]. Zajęła 11. miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach świata w 2001 w Edmonton[12].
Zdobyła brązowy medal w pięcioboju na halowych mistrzostwach świata w 2003 w Birmingham, przegrywając jedynie z Caroliną Klüft ze Szwecji i Natallą Sazanowicz z Białorusi[15]. Zajęła 7. miejsce w siedmioboju na igrzyskach olimpijskich w 2004 w Atenach[1] i 6. miejsce w pięcioboju na halowych mistrzostwach Europy w 2005 w Madrycie[16]. Zwyciężyła w siedmioboju na igrzyskach śródziemnomorskich w 2005 w Almeríi[6], a na mistrzostwach świata w 2005 w Helsinkach 6. miejsce w tej konkurencji[17]. Nie ukończyła siedmioboju na mistrzostwach Europy w 2006 w Göteborgu[18], zajęła w nim 9. miejsce na mistrzostwach świata w 2007 w Osace[19] i 11. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 2008 w Pekinie[1].
Była mistrzynią Francji w skoku wzwyż w 1997 oraz w siedmioboju w 1995, 1999, 2001 i 2002, a także brązową medalistką w skoku wzwyż w 1996, 2000, 2002, 2004, 2005 i 2008 oraz w siedmioboju w 1996. W hali była mistrzynią w skoku wzwyż w 1999, 2002 i 2009, w skoku w dal w 2008 oraz w pięcioboju w 1996, 1999, 2003, 2004 i 2006, a także brązową medalistką w skoku wzwyż w 2002 oraz w pięcioboju w 1994 i 1997[2][20][21][22].
25 i 26 września 2004 w Talence ustanowiła pierwszy oficjalny rekord świata w dziesięcioboju kobiet z rezultatem 8150 punktów[23]. 14 marca 2003 w Birmingham ustanowiła halowy rekord Francji w pięcioboju z wynikiem 4644 pkt[20].
Rekordy życiowe
Rekordy życiowe Collonvillé[2][24]:
- skok wzwyż – 1,94 m (31 sierpnia 1997, Katania)
- skok w dal – 6,67 m (26 sierpnia 2007, Osaka)
- siedmiobój – 6350 pkt (14 września 1997, Talence)
- dziesięciobój – 8150 pkt (26 września 2004, Talence)
- pięciobój (hala) – 4644 pkt (14 marca 2003, Birmingham)
Przypisy
- ↑ a b c Marie Collonvillé [online], olympedia.org [dostęp 2022-11-05] (ang.).
- ↑ a b c MARIE COLLONVILLE [online], Fédération Française d’Athlétisme [dostęp 2022-11-06] (fr.).
- ↑ European Athletics Championships Munich 2022 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 633 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ GilbertG. Rosillo GilbertG., Universiades Turin (ITA) 1959 à Naples 2019. Participation des athlètes français par années [online], cdm.athle.com, 9 sierpnia 2019 [dostęp 2022-11-06] (fr.).
- ↑ World Athletics Statistics Handbook. World Athletics Indoor Championships Belgrade 2022 [online], World Athletics, s. 172–173 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ a b Mediterranean Games [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Athletics Championships Oregon 22. Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 379–380 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Student Games (Universiade – Women) [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Toruń 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 481 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Combined Events Cup [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Athletics Championships Munich 2022 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 645 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ a b World Athletics Championships Oregon 22. Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 380 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Toruń 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 474 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ Francophone Games [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Athletics Statistics Handbook. World Athletics Indoor Championships Belgrade 2022 [online], World Athletics, s. 173 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Toruń 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 494 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Athletics Championships Oregon 22. Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 381 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Athletics Championships Munich 2022 Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 669 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Athletics Championships Oregon 22. Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 381–382 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ a b GérardG. Dupuy GérardG., DICTIONNAIRE DE L'ATHLÉTISME FRANÇAIS. FEMININES (Abderrhamane à Duvivier) [online], cdm.athle.com, 25 października 2021, s. 24–25 [dostęp 2022-11-05] (fr.).
- ↑ GérardG. Dupuy GérardG., Les finalistes des championnats de France – 1991 à 1998 [online], cdm.athle.com, 5 maja 2022, s. 110, 172, 178, 188, 196, 201, 218, 227, 238 [dostęp 2022-11-05] (fr.).
- ↑ Championnats de France de 1999 à 2003 [online], Fédération Française d’Athlétisme [dostęp 2022-11-05] (fr.).
- ↑ Progression of IAAF World Records. 2015 Edition [online], IAAF, s. 349 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ Marie Collonvillé w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2022-11-06].
Bibliografia
- Marie Collonvillé w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2022-11-06].
- Marie Collonvillé [online], Track and Field Statistics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- MARIE COLLONVILLE [online], Fédération Française d’Athlétisme [dostęp 2022-11-06] (fr.).