Medytacja alfonsjańska
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Liguori.jpg/220px-Liguori.jpg)
Medytacja alfonsjańska – jedna z najbardziej popularnych (obok metody ignacjańskiej i Lectio Divina) form medytacji w religii katolickiej według świętego Alfonsa Marii de Liguori, założyciela Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (redemptorystów).
Budowa medytacji alfonsjańskiej
- Uważne (nawet kilkukrotne) przeczytanie rozważanego fragmentu Pisma Świętego lub lektury duchowej.
- Nawiązanie kontaktu osobowego z Bogiem, wyznanie wiary w Niego, prośba o pomoc i światło Ducha Świętego na czas medytacji.
- Zastanowienie się nad przeczytanym tekstem, uświadomienie sobie rozważającego, co go dotyczy i co powinien zrobić i zmienić w swoim życiu.
- Zjednoczenie się z Bogiem w modlitwie, rozmowa własnymi słowami z Bogiem o przeczytanym tekście.
- Pomoc o wytrwanie w dobrym i doskonaleniu siebie.
- Prośba o odważne wprowadzenie w życie przykazania miłości Boga i bliźniego.
- Podjęcie jednego ogólnego i jednego szczegółowego postanowienia w oparciu o przeczytany tekst.
- Zapamiętanie jednego zdania z rozważania i przypominanie go sobie w ciągu dnia, tzw. "bukiet duchowy".
- Podziękowanie za przebyty czas medytacji.
- Prośba o pomoc w wypełnianiu postanowień.
- Polecenie siebie Jezusowi i Matce Bożej.
Cechy charakterystyczne
- Wyciszenie wewnętrzne i zewnętrzne, skupienie się na medytowanych treściach oraz wyeliminowanie źródeł hałasu.
- Odpowiednie miejsce, umożliwiające swobodną i wolną od hałasów modlitwę, np. podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu.
- Stała postawa podczas modlitwy. Dopuszcza się klęczenie, siedzenie i stanie.
- Stały czas trwania medytacji alfonsjańskiej (ok. 25-30 minut).
Zobacz też
- Ćwiczenia duchowne
- Rekolekcje
Bibliografia
- Alfons Maria Liguori: Droga do świętości. O ćwiczeniach duchowych. Homo Dei, 2011. ISBN 978-83-62579-13-6.
Linki zewnętrzne
- Medytacja według św. Alfonsa Marii Liguori