Morbid Angel
![]() Od lewej: Thor Anders Myhren, Pete „Commando” Sandoval, David Vincent i Trey Azagthoth podczas koncertu 21 czerwca 2009 roku | |||
Rok założenia | 1983 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | Tampa, Stany Zjednoczone | ||
Gatunek | |||
Wydawnictwo | Earache Records, Season of Mist | ||
Powiązania | Hate Eternal, Nile, Genitorturers, Laibach, Terrorizer, Nocturnus, Zyklon, Myrkskog, Divine Heresy | ||
| |||
Strona internetowa |
Morbid Angel (IPA ['mo:bɪd 'eɪndʒəl]) – amerykańska grupa muzyczna wykonująca death metal. Grupa należy do najpopularniejszych w gatunku, łączny nakład sprzedanych płyt grupy przekracza 1 000 000 sztuk czyniąc ją najlepiej sprzedającą się grupą w historii death metalu[2], przynajmniej do 2015, kiedy pokonały ją grupy Death i Cannibal Corpse przekraczając 2 000 000 sprzedanych sztuk. Do 2011 roku zespół wydał osiem albumów studyjnych pozytywnie ocenianych zarówno przez fanów, jak i krytyków muzycznych. Zespół w swej twórczości nawiązuje do szeroko rozumianego okultyzmu i mitologii Bliskiego Wschodu, korzysta również z motywów biblijnych oraz satanistycznych. W opublikowanym w 2007 roku wydaniu magazynu Decibel Magazine gitarzysta i lider Morbid Angel Trey Azagthoth znalazł się na 1. miejscu listy Top 20 Death Metal Guitarists (ang. „20 najlepszych gitarzystów deathmetalowych”)[6].
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/David_Vincent_02.jpg/250px-David_Vincent_02.jpg)
Zespół powstał 1983 roku w Tampie w stanie Floryda pod nazwą Heretic[3]. Działalność grupy zainicjował gitarzysta Trey Azagthoth, który do współpracy zaprosił perkusistę Mike’a Browninga oraz basistę Dallasa Warda, który początkowo był również wokalistą grupy[3]. Wkrótce potem na podstawie pomysłu Azagthotha muzycy przyjęli nazwę Morbid Angel[3]. Ówczesny repertuar zespołu stanowiły kompozycje takich zespołów jak: Slayer, Mercyful Fate oraz Angel Witch[3]. W 1985 roku skład uzupełnił wokalista Kenny Bamber, który zastąpił w roli wokalisty Warda. Z Bamberem w składzie zespół zarejestrował swój pierwszy album demonstracyjny zatytułowany The Begining. Rok później do zespołu na krótko dołączył Michael Manson, który zastąpił Bambera. Wkrótce potem z zespołu odszedł Dallas Ward i Manson, do zespołu dołączyli natomiast gitarzysta Richard Brunelle i basista John Ortega, jako wokalista występował natomiast perkusista grupy Browning.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Morbid_Angel_02_2009.jpg/250px-Morbid_Angel_02_2009.jpg)
W nowym składzie zespół zarejestrował demo pt. Bleed for the Devil, które ukazało się 26 maja tego samego roku oraz koncertowe demo Unholy Blasphemies zarejestrowane w klubie Rock City w mieście Tampa. Również w 1986 roku ukazało się czwarte demo grupy Scream Forth Blasphemies, następnie z zespołu odszedł basista John Ortega, którego zastąpił Sterrring von Scarborough. Z nowym basistą w składzie zespół przystąpił do nagrań pierwszego albumu zatytułowanego Abominations of Desolation nagrany bez Brunellea w składzie, zespół jednak nie zadowolony z efektów prac nie wydał płyty, uznawanej przez grupę jako demo. W 1987 roku ukazało szóste wydawnictwo zespołu pt. Thy Kingdom Come oraz rok później singel o tym samym tytule wydany nakładem wytwórni muzycznej Splattermaniac Records. W 1989 roku Morrisound Studios w Tampie zespół nagrał swój debiutancki album Altars of Madness wydany nakładem angielskiej wytwórni muzycznej Earache Records[3]. Wydawnictwo było promowane m.in. podczas europejskiej trasy Grindcrusher wraz z Bolt Thrower, Napalm Death i Carcass[3]. Rok 1991 przyniósł wydanie przez Morbid Angel dwóch pozycji. Płyta Abominations of Desolation była de facto wznowieniem utworów nagranych w roku 1986. Blessed Are the Sick prezentowała świeże dokonania zespołu, oparte na bardziej zróżnicowanej i melodyjnej muzyce niż ta zawarta na debiucie. Zespół wydał także limitowaną wersję Blessed…, zawierającą dodatkowy utwór – „Pandemonium” – stanowiącą do dziś dużą gratkę dla kolekcjonerów.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Trey_Azagthoth_02.jpg/250px-Trey_Azagthoth_02.jpg)
Następny longplay pt. Covenant powstały pod kierunkiem producenta muzycznego Fleminga Rassmusena (producent zespołu Metallica), zawierał nieco wolniejszą i cięższą, lecz o dużym spektrum dźwiękowym, muzykę. Wydawnictwo ukazało się 22 czerwca 1993 roku nakładem wytwórni muzycznej Earache Records, natomiast w Australii płyta ukazała się nakładem Modern Invasion Music. W 2006 roku wytwórnia Painkiller Records wydała album na płycie winylowej w limitowanej do 1000 egzemplarzy edycji. Covenant został nagrany Morrisound Studios w Tampie w stanie Floryda wyprodukowany oraz zmiksowany przez Fleminga Rassmusena w Sweet Silence Studios w Kopenhadze. Okładkę przygotował Martin Nesbitt, zdjęcia zespołu wykonał Luton Sinfield. W ramach promocji do utworów „God of Emptiness” oraz „Rapture” zostały zrealizowane teledyski. Wydawnictwo to ostatecznie utwierdziło pozycję Morbid Angel na deathmetalowej scenie jako jednego z dominujących zespołów. Płyta zawierała, wcześniej wspomniany, utwór „God of Emptiness”, który stanowił swoisty eksperyment – był dużo bardziej stonowany od pozostałych utworów. Został skomponowany przez Treya Azagtotha oraz grupę Laibach. Nota bene ukazał się on niebawem na mini albumie Laibach – Laibach Remixes.
W 1995 roku zespół wydał płytę Domination. Cechowało ją nadal mocne, deathmetalowe i jednocześnie czyste i wyraźne brzmienie – wszystko dzięki bardzo starannej produkcji. Album ten, choć okazał się dużym sukcesem, doprowadził w efekcie do różnicy zdań co do celów muzycznych wśród muzyków Morbid Angel. Z grupą rozstał się, jak zapowiadał – definitywnie, wokalista David Vincent. Początkowo, podczas trasy promującej album zastąpił go James Stackwell, ostatecznie zaś Steve Tucker z grupy Ceremony. Z grupą rozstał się również obecny już podczas tras koncertowych albumu Covenant, gitarzysta Eric Rutan, który skupił się na działalności swojego zespołu Hate Eternal. Morbid Angel w składzie: Azagtoth, Sandoval, Tucker, nagrał w 1997 roku album Formulas Fatal to the Flesh wydany 27 lutego 1998 roku nakładem Earache Records na płycie CD oraz w limitowanej do 1500 egzemplarzy edycji na płycie winylowej. Tytuł albumu nawiązuje do biblijnej symboliki litery „F” będącej szóstą w alfabecie, powtórzoną trzykrotnie w tytule oznacza Liczbę Bestii 666.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Pete_Sandoval.jpg/250px-Pete_Sandoval.jpg)
W 2000 ukazał się kolejny album grupy zatytułowany Gateways to Annihilation[3]. W nagraniach sesyjnie uczestniczył Erik Rutan. Wydawnictwo było promowane m.in. podczas licznych koncertów w Europie wraz z takimi grupami jak Enslaved, The Crown i Dying Fetus[3]. Tego samego roku został wydany tribiute album Scream Forth Blasphemy zawierający interpretacje utworów Morbid Angel. W 2001 roku z zespołu odszedł Steve Tucker, którego zastąpił Jared Anderson znany z występów w formacji Hate Eternal[7]. Przyczyną odejścia Tuckera była próba wznowienia działalności zespołu Ceremony m.in. wraz z udziałem perkusisty Tryma Torsona, byłego członka tria Emperor[3]. Ostatecznie jednak projekt został zarzucony[3]. W odnowionym składzie grupa Morbid Angel koncertowała w Stanach Zjednoczonych poprzedzając kwartet Pantera[3]. W 2002 roku ukazał się kolejny tribute album pt. Tyrants From the Abyss.
W 2003 do zespołu powrócił Tucker wraz z którym w składzie zespół zarejestrował kolejny album. Płyta zatytułowana Heretic ukazała się 23 września. Wkrótce potem zespół rozpoczął trasę koncertową w USA wraz z zespołem Philipa Anselmo – Superjoint Ritual[3]. Na początku 2004 roku Morbid Angel udał się do Europy, gdzie zespół koncertował wraz z brazylijskim triem Krisiun[3]. Po powrocie do USA grupa kontynuowała trasę wraz z Satyricon i Suffocation[3]. W międzyczasie został opublikowany teledysk do utworu „Enshrined By Grace”, który wyreżyserował Pete Bridgewater[8]. W sierpniu 2004 roku w trakcie pobytu w Ameryce Południowej w ramach trasy Morbid Angel Tucker doznał ataku lękowego, a także infekcji wymagającej hospitalizacji[3]. W konsekwencji muzyk opuścił zespół, zastąpił go były wieloletni basista i wokalista David Vincent[3]. W 2009 roku muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Season of Mist[9]. W 2010 roku perkusista zespołu Pete Sandoval przeszedł laserową operację kręgosłupa. Przechodzącego rehabilitację muzyka podczas prac nad ósmym albumem zastąpił Tim Yeung, znany z występów w Divine Heresy oraz Hate Eternal[10]. 7 czerwca 2011 roku ukazał się ósmy album Morbid Angel zatytułowany Illud Divinum Insanus. W grudniu 2013, David Vincent stwierdził, że Sandoval nie jest już członkiem Morbid Angel. Za powód rozstania podał nawrócenie się perkusisty na chrześcijaństwo[11].
Muzycy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Thor_Anders_Destructhor_Myhren.jpg/250px-Thor_Anders_Destructhor_Myhren.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/TimYeungofMorbidAngel.jpg/250px-TimYeungofMorbidAngel.jpg)
- Obecny skład zespołu
- Trey Azagthoth – gitara, instrumenty klawiszowe, syntezator gitarowy, wokal wspierający (od 1983)
- Steve Tucker – wokal prowadzący, gitara basowa (1997-2001, 2003-2004, od 2015)
- Scott Fuller – perkusja (od 2017)
- Dan Vadim Von – gitara (od 2017)
- Byli członkowie zespołu
- Thor „Destructhor” Myhren – gitara (2008-2015)[12]
- Tim Yeung – perkusja (2010-2015)[13]
- David Vincent – wokal prowadzący, gitara basowa (1986-1996, 2004-2015)[14]
- Pete Sandoval – perkusja, instrumenty klawiszowe (1988–2013)
- Erik Rutan – gitara, instrumenty klawiszowe (1993–1996, 1999–2002, 2006)
- Tony Norman – gitara (2003–2006)
- Richard Brunelle (zmarły) – gitara, instrumenty klawiszowe (1985–1992, 1994, 1998)
- Wayne Hartsell – perkusja (1986–1988)
- Mike Browning – perkusja, wokal prowadzący (1983–1986)
- Dallas Ward – wokal prowadzący, gitara basowa (1983–1985)
- John Ortega – wokal prowadzący, gitara basowa (1985–1986)
- Sterrring von Scarborough (zmarły) – wokal prowadzący, gitara basowa (1986)
- Jared Anderson (zmarły) – wokal prowadzący, gitara basowa (2001–2002)
- Michael Manson – wokal prowadzący (1986)
- Kenny Bamber – wokal prowadzący (1985)
Dyskografia
- Albumy studyjne
Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
USA [15] | USA Heat. [16] | USA Ind. [17] | FRA [18] | HOL [19] | FIN [20] | SWE [21] | CHE [22] | DEU [23] | JPN [24] | ||||||||||
Altars of Madness |
| – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | ||||||||
Blessed Are the Sick |
| – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | ||||||||
Abominations of Desolation |
| – | – | – | – | 77 | – | – | – | – | – | ||||||||
Covenant |
| – | 24 | – | – | – | – | – | – | – | – | ||||||||
Domination |
| – | 6 | – | – | 93 | – | – | – | – | – | ||||||||
Formulas Fatal to the Flesh |
| – | 22 | – | – | 93 | – | – | – | – | – | ||||||||
Gateways to Annihilation |
| – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | ||||||||
Heretic |
| – | 27 | 28 | 146 | – | – | – | – | – | – | ||||||||
Illud Divinum Insanus |
| 141 | 3 | 24 | – | – | 18 | 41 | 97 | 61 | 120 | ||||||||
Kingdoms Disdained |
| – | – | – | – | – | 31 | – | 73 | – | – | ||||||||
„–” album nie był notowany. |
- Inne
Tytuł | Dane dot. albumu |
---|---|
Bleed for the Devil (demo) |
|
Scream Forth Blasphemies (EP) |
|
Thy Kingdom Come (demo) |
|
Laibach Remixes (EP) |
|
Entangled in Chaos (album koncertowy) |
|
Love of Lava (kompilacja) |
|
Illud Divinum Insanus – The Remixes |
|
- Tribute albumy
Tytuł | Dane dot. albumu |
---|---|
Scream Forth Blasphemy – A Tribute to Morbid Angel |
|
Tyrants From the Abyss – A Tribute to Morbid Angel |
|
Teledyski
Tytuł | Rok | Reżyseria | Album | Źródło |
---|---|---|---|---|
„Immortal Rites” | 1989 | – | Altars of Madness | |
„Blessed Are the Sick” | 1991 | – | Blessed Are the Sick | |
„God of Emptiness” | 1993 | Tony Kunewalder | Covenant | |
„Rapture” | ||||
„Where the Slime Live” | 1995 | Peter Karroll | Domination | |
„Enshrined By Grace” | 2003 | Pete Bridgewater | Heretic | |
„Existo Vulgoré” | 2012 | Thomas Mignone | Illud Divinum Insanus | [28] |
| 2019 | Nader Sadek | Kingdoms Disdained | [29] |
Przypisy
- ↑ Encyclopaedia Metallum – Morbid Angel. metal-archives.com. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ a b Albert Mudrian: Wybierając śmierć – Niewiarygodna historia death metalu i grindcore’a. Bartosz Donarski (tłum.). Polska: KAGRA, 2007. ISBN 978-83-87598-44-0.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Garry Sharpe-Young: Morbid Angel Biography. www.musicmight.com. [dostęp 2011-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-01)]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel Overview. www.metalstorm.net. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ Greg Prato: Morbid Angel Biography. www.allmusic.com. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ Anthony Bartkewicz: Top 20 Death Metal Guitarists. www.decibelmagazine.com. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ Problemy Tuckera z Morbid Angel. www.rockmetal.pl. [dostęp 2011-12-06]. (pol.).
- ↑ MORBID ANGEL’s ‘Enshrined By Grace’ Video To Receive MTV2 Premiere This Weekend – Apr. 7, 2004. blabbermouth.net. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
- ↑ Francuski łącznik Morbid Angel. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-24)]. (pol.).
- ↑ MORBID ANGEL Drummer Undergoes Back Surgery; DIVINE HERESY’s TIM YEUNG Steps In – Mar. 18, 2010. blabbermouth.net. [dostęp 2010-03-18]. (ang.).
- ↑ Interview: Dave Vincent of Morbid Angel. invisibleoranges.com. [dostęp 2013-12-08]. (ang.).
- ↑ MORBID ANGEL Parts Ways With Guitarist DESTRUCTHOR. www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-06-19]. (ang.).
- ↑ It’s Official: Drummer TIM YEUNG Exits MORBID ANGEL. www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-06-19]. (ang.).
- ↑ DAVID VINCENT: I Am No Longer Working With TREY AZAGTHOTH And MORBID ANGEL. www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-06-20]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel Album & Song Chart History: Billboard 200. [w:] Billboard [on-line]. Prometheus Global Media. [dostęp 2011-06-15].
- ↑ Top Heatseekers/Morbid Angel – Covenant. www.billboard.com. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).
Top Heatseekers (Middle Atlantic)/Morbid Angel – Domination. www.billboard.com. [dostęp 2008-04-29]. (ang.).
Top Heatseekers/Morbid Angel – Heretic. www.billboard.com. [dostęp 2008-04-29]. (ang.). - ↑ Top Independent Albums/Morbid Angel – Heretic. www.billboard.com. [dostęp 2008-04-29]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel French Albums Chart. lescharts.com. [dostęp 2009-11-16]. (fr.).
- ↑ Morbid Angel Dtuch Albums Chart. dutchcharts.nl. [dostęp 2009-11-16]. (niderl.).
- ↑ Morbid Angel Finnish Albums Chart. finnishcharts.com. [dostęp 2011-08-12]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel Swedish Albums Chart. swedishcharts.com. [dostęp 2011-08-12]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel Swiss Albums Chart. hitparade.ch. [dostęp 2011-08-12]. (ang.).
- ↑ Chartverfolgung / morbid angel / Longplay. www.musicline.de. [dostęp 2011-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-19)]. (niem.).
- ↑ Oricon:Morbid Angel. www.oricon.co.jp. [dostęp 2011-08-12]. (jap.).
- ↑ MORBID ANGEL: New Album Title Revealed – Mar. 9, 2011. blabbermouth.net. [dostęp 2011-03-09]. (ang.).
- ↑ MORBID ANGEL ‘Illud’ Remix Album: Trailer Released – Nov. 22, 2011. blabbermouth.net. [dostęp 2011-11-23]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel Videos. www.metalstorm.ee. [dostęp 2009-11-20]. (ang.).
- ↑ Morbid Angel – zobacz najnowszy teledysk. www.magazyngitarzysta.pl. [dostęp 2012-01-11]. (pol.).
- ↑ MORBID ANGEL – Garden Of Disdain (Official Video). Morbid Angel 2018-05-08. [dostęp 2019-06-07].
Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna (ang.)
- p
- d
- e
- Trey Azagthoth
- Steve Tucker
- Scott Fuller
- Dan Vadim Von
- Mike Browning
- Jared Anderson
- Erik Rutan
- Pete Sandoval
- Wayne Hartsell
- Dallas Ward
- Richard Brunelle
- Kenny Bamber
- Sterling von Scarborough
- Tony Norman
- John Ortega
- Michael Manson
- Gino Marino
- Ivan Ganchev
- Tim Yeung
- David Vincent
- Thor "Destructhor" Myhren
Albumy studyjne | |
---|---|
Albumy koncertowe | |
Minialbumy i kompilacje |
|
Dema | |
Single | |
Powiązane |