Niżnia Kopa
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Pasmo | Tatry, Karpaty | ||
Wysokość | 1711 m n.p.m. | ||
Położenie na mapie Tatr ![]() | |||
Położenie na mapie Karpat ![]() | |||
![]() | |||
|
Niżnia Kopa (1711 m) – wzniesienie w progu oddzielającym Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się nad Przednim Stawem, pomiędzy Świstową Czubą a Wyżnią Kopą. Względna wysokość nad lustrem wody w Przednim Stawie wynosi 43 m[1]. Pomiędzy Niżnią i Wyżnią Kopą z progu opada do Doliny Roztoki Litworowy Żleb, pomiędzy Niżnią Kopą a Świstową Czubą płytka depresja, częściowo piarżysta, a częściowo porośnięta krzewami. Niżnia Kopa jest ważnym punktem orientacyjnym. Do Doliny Roztoki opada ścianą o wysokości kilkudziesięciu metrów, pozostałe stoki Niżnej Kopy są łagodniejsze i porośnięte kosodrzewiną[2]. Rośnie wśród niej rzadki w Polsce jarząb nieszpułkowy[3].
Stokami Niżniej Kopy poniżej jej północnej ściany prowadzi znakowany szlak turystyczny z Doliny Roztoki do schroniska PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Przez pracowników schroniska szlak ten określany jest nazwą „Popod Kopę”. Zimą trasa ta jest niebezpieczna i z reguły chodzi się wówczas inną trasą nazywaną „Poza Kopę”. Prowadzi ona depresją pomiędzy Niżnią Kopą a Świstową Czubą nad brzeg Przedniego Stawu[2].
Zimą 1976, podchodząc podczas mroźnej zawieruchy z Doliny Roztoki stokami Niżniej Kopy, dwóch doświadczonych turystów zmarło z wycieńczenia zaledwie kilkanaście metrów przed drzwiami schroniska. Wcześniej porzucili narty i plecaki[4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Dolina_Pi%C4%99ciu_Staw%C3%B3w_T9_%282%29.jpg/240px-Dolina_Pi%C4%99ciu_Staw%C3%B3w_T9_%282%29.jpg)
Szlaki turystyczne
rozdroże w Dolinie Roztoki – Niżnia Kopa – schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Czas przejścia 40 min[1].
Przypisy
- ↑ a b Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006, ISBN 83-89580-00-4 .
- ↑ a b WładysławW. Cywiński WładysławW., Szpiglasowy Wierch, t. 11, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, ISBN 83-7104-034-2 .
- ↑ ZbigniewZ. Mirek ZbigniewZ., HalinaH. Piękoś-Mirek HalinaH., Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6 .
- ↑ JózefJ. Nyka JózefJ., Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. 13, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 2003, ISBN 83-915859-1-3 .