Nicola Grauso
![]() | Ten artykuł od 2018-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/eb/Nicola_Grauso.jpg/180px-Nicola_Grauso.jpg)
Nicola Grauso (ur. w 1949 w Cagliari) – włoski przedsiębiorca i wydawca. W 1976 stworzył Videolinę, obecnie główną telewizję prywatną na Sardynii.
Życiorys
Absolwent prawa na Uniwersytecie w Cagliari (1975).
Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku jego pozycja w świecie mediów włoskich została wzmocniona poprzez zakup „L’Unione Sarda”, wydawanej w Cagliari głównej gazety sardyńskiej.
W ostatniej dekadzie XX wieku Grauso zaangażował się w inwestycje w dziedzinie Internetu. Skupował domeny internetowe, inwestował też na terenie Czech tworząc Czech On Line i w Polsce, gdzie kupił w 1992 roku „Życie Warszawy” oraz stworzył w roku 1993 sieć TV Polonia 1. Był to konglomerat finansowanych przez tego włoskiego inwestora telewizyjnych stacji lokalnych takich jak m.in.: PTV Rondo (Katowice), Nowa Telewizja Warszawa, PTV Echo (Wrocław), PTV Krater (Kraków), TV EX (Bydgoszcz), Tele-Top (Gdynia), Tele-24 (Łódź) czy TV Centrum (Kalisz).
Grauso wycofał się z Polski po tym, gdy w 1994 zdecydowano, że koncesje na częstotliwości krajowe zostaną rozdysponowane przed lokalnymi, a Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie przyznała koncesji ogólnopolskiej sieci TV Polonia 1.
Bibliografia
- Andrzej Tadeusz Kijowski Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989-2004 (Wydawnictwo AnTraKt) 2010
- A Teraz Konkretnie (II) ISBN 978-83-923292-7-5.