Nicolas Escudé
Państwo |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 kwietnia 1976 |
Wzrost | 185 cm |
Gra | praworęczny, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny | 1995 |
Zakończenie kariery | 2006 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 4 |
Najwyżej w rankingu | 17 (26 czerwca 2000) |
Australian Open | SF (1998) |
Roland Garros | 4R (2004) |
Wimbledon | QF (2001) |
US Open | QF (1999) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 2 |
Najwyżej w rankingu | 35 (6 stycznia 2003) |
Australian Open | 1R (2001) |
Roland Garros | SF (2001) |
Wimbledon | 1R (2001) |
US Open | 2R (2001) |
Nicolas Jean-Christophe Escudé (ur. 3 kwietnia 1976 w Chartres) – francuski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Sydney (2000).
Bratem Nicolasa Escudé jest Julien Escudé, piłkarz, zawodnik Ajaksu Amsterdam i Sevilla FC.
Kariera tenisowa
Jako zawodowy tenisista Escudé startował w latach 1995–2006.
W grze pojedynczej wygrał cztery turnieje rangi ATP World Tour i osiągnął dwa finały. W zawodach wielkoszlemowych najlepszym wynikiem Francuza jest awans do półfinału Australian Open z 1998 roku. W tej imprezie jako pierwszy zawodnik w erze open zdołał wygrać trzy mecze ze stanu 0:2 w setach – pokonał w ten sposób Magnusa Larssona, Richeya Reneberga i Nicolasa Kiefera. W półfinale uległ Marcelo Ríosowi. Wynik uzyskany w Australian Open pozwolił mu jesienią na udział w pucharze wielkiego szlema, gdzie odpadł w I rundzie.
W grze podwójnej Escudé zwyciężył w dwóch turniejach rangi ATP World Tour i dwa razy uczestniczył w finale.
W 1998 debiutował w reprezentacji Francji w Pucharze Davisa. Był członkiem zwycięskiej francuskiej ekipy w 2001 roku, kiedy pozostawał niepokonany w singlu, pokonując w ćwierćfinale Szwajcarów Rogera Federera i George'a Bastla, w półfinale Holendra Sjenga Schalkena, a w finale, na kortach trawiastych w Melbourne, Australijczyków Lleytona Hewitta i Wayne'a Arthursa[1]. Ostatni mecz w reprezentacji Escudé rozegrał w 2004 roku, przyczyniając się do ćwierćfinałowego zwycięstwa nad Szwajcarią. Bilans jego występów w reprezentacji to 18 zwycięstw i 5 porażek.
W 2000 roku wystąpił w igrzyskach olimpijskich w Sydney, gdzie przegrał w I rundzie gry pojedynczej z Juanem Ignacio Chelą[2]. W grze podwójnej odpadł z rywalizacji w II rundzie, a tworzył wówczas parę z Arnaudem Clémentem.
W rankingu gry pojedynczej Escudé najwyżej był na 17. miejscu (26 czerwca 2000), a w klasyfikacji gry podwójnej na 35. pozycji (6 stycznia 2003).
Finały w turniejach ATP World Tour
Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (4–2)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 3 października 1999 | Tuluza | Twarda (hala) | ![]() | 7:5, 6:1 |
Finalista | 1. | 25 czerwca 2000 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | ![]() | 1:6, 3:6 |
Zwycięzca | 2. | 25 lutego 2001 | Rotterdam | Twarda (hala) | ![]() | 7:5, 3:6, 7:6(5) |
Finalista | 1. | 17 lutego 2002 | Marsylia | Twarda (hala) | ![]() | 7:6(4), 3:6, 1:6 |
Zwycięzca | 3. | 24 lutego 2002 | Rotterdam | Twarda (hala) | ![]() | 3:6, 7:6(7), 6:4 |
Zwycięzca | 4. | 10 stycznia 2004 | Ad-Dauha | Twarda | ![]() | 6:3, 7:6(4) |
Gra podwójna (2–0)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 17 lutego 2002 | Marsylia | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 2. | 3 listopada 2002 | Paryż | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 7:6(6) |
Przypisy
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-10-12] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-10-12] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-10-12] (ang.).