Nikołaj Bobrikow
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 27 stycznia 1839 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 czerwca 1904 | ||
generał-gubernator Wielkiego Księstwa Finlandii | |||
Okres | od 29 sierpnia 1898 | ||
Poprzednik | Fiodor Heyden | ||
Następca | Iwan Oboleński | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Nikołaj Iwanowicz Bobrikow (ros. Николай Иванович Бобриков, ur. 15 stycznia?/27 stycznia 1839 w Strielnej, zm. 17 czerwca 1904 w Helsinkach) – rosyjski wojskowy i działacz państwowy, generał-gubernator Wielkiego Księstwa Finlandii w latach 1898–1904, prowadzący w latach swojego urzędowania kampanię rusyfikacji Finlandii.
Życiorys
Pochodził z rodziny szlacheckiej. W 1858 rozpoczął służbę jako podporucznik w 1 batalionie strzelców lejbgwardii. W 1865 ukończył Akademię Sztabu Generalnego i od 1884 do 1898 był szefem sztabu wojsk gwardii oraz petersburskiego okręgu wojskowego. W 1897 uzyskał stopień generała piechoty, w 1898 został generałem-adiutantem, w 1900 wszedł do Rady Państwa. Od 1898 był generał-gubernatorem Wielkiego Księstwa Finlandii oraz głównodowodzącym wojskami fińskiego okręgu wojskowego[1]. Jego nominacja, równoległa z powierzeniem Wiaczesławowi Plehwe stanowiska sekretarza stanu ds. Finlandii, oznaczała początek zmasowanej kampanii rusyfikacji Finlandii i likwidacji jej autonomii, opartej na przywilejach nadanych przez Aleksandra I w 1809[2]. W 1899 ogłoszony został manifest wprowadzający w Wielkim Księstwie Finlandii prawodawstwo rosyjskie oraz zmieniający zasady pełnienia przez Finów służby wojskowej. Całkowicie lojalne dotąd społeczeństwo fińskie nagle znalazło się w zdecydowanej opozycji wobec rosyjskiej administracji[2]. W tym samym roku Bobrikow wydał ukaz zabraniający wybierania na wyższe stanowiska administracyjne osób nieznających języka rosyjskiego, w rok później wprowadził tenże język jako urzędowy w kancelarii generał-gubernatora, następnie w Senacie (1903)[1]. W 1901 zlikwidował w Finlandii wolność zgromadzeń, w 1902 uzyskał prawo do zastępowania Rosjanami urzędników narodowości fińskiej[2], co następnie na większą skalę czynił[1]. W 1903 Bobrikow otrzymał szczególne pełnomocnictwa, których oficjalnym celem było zachowanie bezpieczeństwa i porządku publicznego[2]. Konsekwentnie zwalczał opozycję. 16 czerwca 1904 został śmiertelnie postrzelony[2] w brzuch przez fińskiego nacjonalistę Eugena Schaumana (dwa pozostałe pociski zatrzymały się na jego orderach) i pomimo operacji przeprowadzonej przez Richarda Faltina zmarł w szpitalu następnego dnia wcześnie rano.
Przypisy
- p
- d
- e
Przez terytoria okupowane | |
---|---|
Organizatorzy rusyfikacji |
|
Aktywiści przeciwko rusyfikacji |
|
Inne |
|
- PWN: 3878724
- Britannica: biography/Nikolay-Bobrikov
- БРЭ: 1871062
- NE.se: nikolaj-bobrikov
- Uppslagsverket Finland: BobrikovNikolajIvanovitj
- SNL: Nikolaj_Bobrikov
- DSDE: Nikolaj_Ivanovitj_Bobrikov