Ośmiostopowiec trocheiczny
Ośmiostopowiec trocheiczny – format wiersza sylabotonicznego mieszczący się w ramach szesnastozgłoskowca. Występuje między innymi w Balladzie bezludnej Bolesława Leśmiana[1]:
- Jeno miejsce, gdzie być mogła, jeszcze trwało i szumiało,
- Próżne miejsce na te dusze, wonne miejsce na to ciało.
Ww literaturze anglojęzycznej ośmiostopowiec trocheiczny występuje między innymi w Kruku[2] Edgara Allana Poego, wierszu Locksley Hall Alfreda Tennysona i wierszu A toccata of Galupppi's Roberta Browninga:
- In the Spring a fuller crimson comes upon the robin's breast;
- In the Spring the wanton lapwing gets himself another crest;
- In the Spring a livelier iris changes on the burnish'd dove;
- In the Spring a young man's fancy lightly turns to thoughts of love.
- (Locksley Hall)
- Oh Galuppi, Baldassaro, this is very sad to find!
- I can hardly misconceive you; it would prove me deaf and blind;
- But although I take your meaning, 'tis with such a heavy mind!
- (A toccata of Galupppi's)[3]
Również Edwin Arlington Robinson posłużył się ośmiostopowcem trocheicznym w wierszu The valley of the shadow[4]:
- THERE were faces to remember in the Valley of the Shadow,
- There were faces unregarded, there were faces to forget;
- There were fires of grief and fear that are a few forgotten ashes,
- There were sparks of recognition that are not forgotten yet.
- For at first, with an amazed and overwhelming indignation 5
- At a measureless malfeasance that obscurely willed it thus,
- They were lost and unacquainted—till they found themselves in others,
- Who had groped as they were groping where dim ways were perilous.
Przypisy
- ↑ Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 73.
- ↑ Na temat metryki i eufonii w Kruku pisał Sławomir Studniarz, Brzmienie i sens w wierszach Edgara Allana Poego, Toruń 2011.
- ↑ Paull Franklin Baum, The principles of English versification, Cambridge, Massachusetts, 1922, s. 77.
- ↑ Paull Franklin Baum, tamże.