Olha Bohomołeć
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1966 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | lekarka, wykładowczyni akademicka, piosenkarka, działaczka społeczna | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Museum_of_icons4.jpg/220px-Museum_of_icons4.jpg)
Olha Wadymiwna Bohomołeć, ukr. Ольга Вадимівна Богомолець (ur. 22 marca 1966 w Kijowie[1]) – ukraińska lekarka, wykładowczyni akademicka, działaczka społeczna, piosenkarka i polityk, założycielka i naczelny lekarz Instytutu Dermatologii i Kosmetologii w Kijowie, posłanka do Rady Najwyższej.
Życiorys
Działalność zawodowa
W 1989 ukończyła studia na wydziale lekarskim Państwowego Instytutu Medycznego w Kijowie[1] (przemianowanego później na Narodowy Uniwersytet Medyczny im. Ołeksandra Bohomołcia – jej pradziadka[2]). W latach 1993–1994 kształciła się w zakresie dermatologii Stanach Zjednoczonych na University of Pennsylvania oraz w Bernard Ackerman's Institute of Dermatopathology w Filadelfii. W 2002 na macierzystej uczelni uzyskała stopień naukowy doktora[1].
Podjęła pracę w zawodzie lekarki, po powrocie z USA założyła własną klinikę medycyny laserowej, przekształconą następnie w instytut dermatologii i kosmetologii, objęła w tej jednostce stanowisko naczelnego lekarza. Od grudnia 2004 do października 2005 pełniła funkcję osobistego lekarza prezydenta Ukrainy[1]. Jest autorką ponad 70 prac naukowych głównie z zakresu dermatologii oraz twórczynią dziewięciu patentów wynalazczych w tej dziedzinie medycyny. Uzyskała członkostwo w międzynarodowych organizacjach zrzeszających specjalistów z zakresu dermatologii[3]. Została również profesorem w katedrze dermatologii i wenerologii Narodowego Uniwersytetu Medycznego.
Działalność twórcza i społeczna
Olha Bohomołeć jest również znana jako piosenkarka, wykonująca piosenki z tekstami ukraińskich poetów (m.in. Liny Kostenko) i własnymi[1][3]. Jest laureatką ukraińskiego konkursu śpiewającej poezji Oberih[3], występowała także na międzynarodowych konkursach piosenki w tym w Sopocie[2], koncertowała także w Stanach Zjednoczonych, Francji, Szwecji, Niemczech i Polsce.
Od 2004 organizuje wystawy ukraińskich ikon domowych z jej własnej kolekcji. Jest również założycielką Kompleksu Historyczno-Kulturalnego „Zamek Radomyśl” (2007), obejmującego m.in. Muzeum Ukraińskich Ikon Domowych, znajdującego się w gmachu starej papierni i twierdzy w mieście Radomyśl w obwodzie żytomierskim. Zaangażowała się również w kampanie społeczne przeciwko nielegalnym pracom budowlanym, niszczącym historyczne i kulturowe zabytki Ukrainy.
Działalność polityczna
W latach 2006–2008 zasiadała w kijowskiej radzie miejskiej z ramienia Bloku Nasza Ukraina[1].
W trakcie wydarzeń Euromajdanu znalazła się wśród najaktywniejszych organizatorów szpitali polowych[2], została także kierownikiem stworzonego przez siebie centrum koordynacji dla osób rannych w trakcie protestów[4]. Po odsunięciu od władzy Wiktora Janukowycza wysunięto jej kandydaturę na urząd wicepremiera ds. pomocy humanitarnej[2]. Olha Bohomołeć nie przyjęła tej nominacji[5].
26 marca 2014 zadeklarowała zamiar wystartowania jako kandydatka niezależna w wyborach prezydenckich[6]. W głosowaniu z 25 maja 2014 zajęła 8. miejsce wśród 21 kandydatów z wynikiem około 1,9% głosów[7]. We wrześniu 2014 objęła społeczne stanowisko doradcy prezydenta Petra Poroszenki[1]. Przyjęła również propozycję kandydowania z listy prezydenckiej w wyborach parlamentarnych w październiku tegoż roku, uzyskując w rezultacie mandat posłanki VIII kadencji[8]. W 2019 ponownie była kandydatką w wyborach prezydenckich, w pierwszej turze z 31 marca otrzymała poniżej 0,2% głosów[9].
Życie prywatne
Urodziła się w rodzinie o tradycjach lekarskich, zapoczątkowanych jeszcze w połowie XIX wieku. Korzenie tej rodziny sięgają czernihowskiej gałęzi dawnego litewsko-ruskiego rodu pieczętującego się herbem Pomian[10]. Jej rodzice pracowali jako profesorowie nauk medycznych. Olha Bohomołeć ma czworo dzieci – syna i trzy córki[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).
- ↑ a b c d Tomasz Bielecki: Nowy rząd Ukrainy – sylwetki kandydatów. wyborcza.pl, 27 lutego 2014. [dostęp 2014-11-05].
- ↑ a b c Біографія. bogomolets.kiev.ua. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).
- ↑ Медики на Майдані: рятують, опиняються в реанімації. radiosvoboda.org, 19 lutego 2014. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).
- ↑ Bogomolets refused to take the position of Vice Prime Minister for Humanitarian Affairs. auditor.com.ua, 27 lutego 2014. [dostęp 2014-11-05]. (ang.).
- ↑ Ольга Богомолец собирается баллотироваться в президенты Украины. segodnya.ua, 26 marca 2014. [dostęp 2014-11-05]. (ros.).
- ↑ Poroshenko wins presidential election with 54.7% of vote – CEC. nrcu.gov.ua, 29 maja 2014. [dostęp 2014-11-05]. (ang.).
- ↑ Serwis CVK – Wybory 2014. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).
- ↑ Serwis CVK – Wybory 2019. [dostęp 2019-04-02]. (ukr.).
- ↑ Історія роду. bogomolets.kiev.ua. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).
Linki zewnętrzne
- Ольга Богомолець: Найкраща моя кар'єра – четверо дітей. umoloda.kiev.ua, 4 marca 2006. [dostęp 2014-11-05]. (ukr.).