Otarka
Neophoca | |||
J.E. Gray, 1866[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – otarka australijska (N. cinerea) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | drapieżne | ||
Podrząd | psokształtne | ||
Infrarząd | Arctoidea | ||
Nadrodzina | Phocoidea | ||
Rodzina | uchatkowate | ||
Rodzaj | otarka | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Arctocephalus lobatus J.E. Gray, 1828 (= Otaria cinerea Péron, 1816) | |||
Gatunki | |||
| |||
|
Otarka[2] (Neophoca) – rodzaj ssaków z rodziny uchatkowatych (Otariidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje jeden gatunek występujący u wybrzeży Australii[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała samic 130–180 cm, samców 250 cm; masa ciała samic 61–105 kg, samców 200–300 kg; długość ciała noworodków 60–70 cm o masie ciała 6,4–7,9 kg[4][6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1866 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule poświęconym czaszkom uchatek opublikowanym na łamach The Annals and magazine of natural history[1]. Na gatunek typowy Gray wyznaczył (oznaczenie monotypowe) otarkę australijską (N. cinerea).
Etymologia
Neophoca: gr. νεος neos ‘nowy’; rodzaj Phoca Linnaeus, 1758 (foka)[7].
Podział systematyczny
Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[8][6][3][2]:
- Neophoca cinerea (Péron, 1816) – otarka australijska
Opisano również gatunek wymarły żyjący w plejstocenie[9][10]:
- Neophoca palatina King, 1983
Przypisy
- ↑ a b J.E. Gray. Notes on the skulls of sea bears and sea lions (Otariidae) in the British Museum. „The Annals and magazine of natural history”. Third Series. 18 (105), s. 231, 1866. (ang.).
- ↑ a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 153. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 440. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ a b M. Webber: Family Otariidae (Eared Seals). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 97. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Neophoca. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-19]. (ang.).
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 675. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 454, 1904. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-18]. (ang.).
- ↑ †Neophoca palatina King 1983 (Australian sea lion). Fossilworks: The Paleobiology Database. [dostęp 2021-05-20]. (ang.).
- ↑ J.E. King. The Ohope skull—a new species of Pleistocene sealion from New Zealand. „New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research”. 17 (2), s. 120, 1984. DOI: 10.1080/00288330.1983.9515990. (ang.).
- J9U: 987007551812505171