Płyta Środkowoizerska
![]() Wierzchołek Rokytské horky | |
Megaregion | |
---|---|
Prowincja | Masyw Czeski |
Podprowincja | Płyta Czeska (czes. Česká tabule) |
Makroregion | Płyta Środkowoczeska (czes. Středočeská tabule) |
Mezoregion | Płyta Izerska (czes. Jizerská tabule) |
Mikroregion(y) | Płyta Środkowoizerska (czes. Středojizerská tabule) |
Zajmowane jednostki administracyjne |
|
Płyta Środkowoizerska (czes. Středojizerská tabule) jest północną częścią Płyty Izerskiej (czes. Jizerská tabule).
Powierzchnia wynosi 439 km². Najwyższym wzniesieniem jest Rokytská horka (410 m n.p.m.).
Położenie
Od północnego zachodu i północy graniczy z Wyżyną Ralską (czes. Ralská pahorkatina), od wschodu z Wyżyną Jiczyńską (czes. Jičínská pahorkatina), a od południa z Płytą Dolnoizerską (czes. Dolnojizerská tabule).
Większa część leży na prawym brzegu Izery, pomiędzy miastami: Kuřívody, Mnichovo Hradiště, Mladá Boleslav, Benátky nad Jizerou i Mšeno.
Pod względem administracyjnym obejmuje części powiatów Mladá Boleslav i Mielnik w kraju środkowoczeskim oraz powiatu Czeska Lipa w kraju libereckim.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Stredojizerska_tabule_CZ.png/350px-Stredojizerska_tabule_CZ.png)
Opis
Jest to pagórkowata wyżyna z rozległymi, kopulastymi wzniesieniami, pocięta głęboko wciętymi dolinami rzek, niekiedy o charakterze wąwozów. Część południowa, w dorzeczu Strenického (Skalského) potoka, jest nachylona ku południowemu wschodowi, ku głęboko wciętej dolinie Izery[1].
Najwyższe wzniesienia
- Rokytská horka (410 m), Bělská tabule
- Jezovská hora (400 m), Bělská tabule
- Radechov (392 m), Bělská tabule
- Orlí (381 m), Bělská tabule
- Lysá hora (365 m), Bělská tabule
- Bezvel (340 m), Skalská tabule
Podział
Płyta Środkowoizerska dzieli się na[1]:
- Płyta Bielska (czes. Bělská tabule)
- Płyta Skalska (czes. Skalská tabule)
Budowa geologiczna
Zbudowana jest głównie ze skał osadowych wieku górnokredowego (środkowy turon): głównie piaskowców wapnistych i ilasto-wapnistych, podrzędnie mułowców, iłowców[1].
Duże obszary przykryte są plejstoceńskimi lessami[1].
W części północnej, przede wszystkim w dorzeczu rzeki Bělá występują wzniesienia zbudowane z trzeciorzędowych bazaltów[1].
Wody
Leży w dorzeczu Łaby (czes. Labe). Odwadniają ją jej dopływy: Izera (czes. Jizera), Bělá, Strenický potok.
Galeria
- Jezovská hora od północnego zachodu
- Stary kamieniołom bazaltu na Jezovské hoře
- Radechov i Vrátenská hora z Orlí
- Południowy wierzchołek Radechova
- Šibeniční vrch
- Wąwozy Bukovské ochozy pod Orlím
- Kamieniołom bazaltu na Lysé hoře
- Skalna wieża na Bezvelu
Przypisy
Bibliografia
- Jaromir Demek, Peter Mackovčin i in.: Zeměpisný lexikon ČR: Hory a nížiny, 2. vyd., AOPK ČR, Brno 2006, ISBN 80-86064-99-9