Parafia św. Jadwigi w Mokobodach
kościół parafialny | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Mokobody | ||
Adres | Plac Chreptowicza 6 | ||
Data powołania | 1458 | ||
Wyznanie | |||
Kościół | |||
Diecezja | siedlecka | ||
Dekanat | |||
Kościół | |||
Filie | kaplice dojazdowe: Budzieszyn, Księżopole-Jałmużny, Osiny Dolne, Świniary | ||
Proboszcz | ks. Piotr Chodźko | ||
Wezwanie | Świętej Jadwigi | ||
Wspomnienie liturgiczne | Narodzenia NMP, Przemienienia Pańskiego, św. Jadwigi. | ||
Położenie na mapie gminy Mokobody ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu siedleckiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Parafia Świętej Jadwigi w Mokobodach – parafia rzymskokatolicka w Mokobodach.
Po roku 1458 wieś została włączona do nowo erygowanej parafii pw. Najświętszej Panny Marii w odległym o 2 km Budzieszynie. Dopiero w roku 1513 Chreptowicz wraz ze starostą Kobrzyńskim wybudowali w Mokobodach kościół drewniany pw. św. Jadwigi. Jednocześnie utworzona została parafia, do której należało kilkanaście okolicznych wsi. W roku 1646 nastąpiło przyłączenie parafii budzieszyńskiej do mokobodzkiej dekretem biskupa łuckiego Andrzeja Gembickiego. W parafii zachowały się księgi metrykalne od 1651 r.
Kościół przetrwał do 1766 roku, w którym Aleksander Ossoliński herbu Topór, starosta drohicki, miecznik wielki litewski na miejscu mocno zniszczonego, ufundował nowy kościół. Był to także kościół drewniany, zbudowany na fundamentach murowanych. Kościół miał pięć ołtarzy i chór z organami. Obok kościoła usytuowano dzwonnicę z trzema dużymi dzwonami oraz szpital dla chorych i ubogich utrzymujących się z jałmużny. Pomyślny rozwój parafii przerwał pożar kościoła w 1792 r.
Budowę obecnego murowanego, neoklasycystycznego kościoła parafialnego rozpoczął ks. Żebrowski w 1792 r., a fundatorem był Jan Onufry Ossoliński. Projekt architektoniczny autorstwa Jakuba Kubickiego jest czterokrotnie pomniejszonym projektem tegoż autora wyróżnionego w ogłoszonym przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego konkursie architektonicznym na świątynię – votum za Konstytucję 3 maja. Budowę, ze względu na śmierć fundatora, ukończono w roku 1819. Kościół został konsekrowany przez Bpa Marcelego Gutkowskiego w 1837 r.
Kościół przetrwał pierwszą i drugą wojnę światową bez większych zniszczeń. W latach 1964–1966 artysta malarz Tadeusz Drapiewski wykonał na ścianach polichromie o tematyce maryjnej. W roku 1979 wymieniono drewnianą podłogę na posadzkę z marmuru[1].
Terytorium parafii obejmuje: Mokobody, Bale, Jeruzale, Kapuściaki, Księżopole-Jałmużny, Księżopole-Smolaki, Męczyn, Osiny Dolne, Osiny Górne, Pieńki, Skupie, Świniary, Wesoła, Zaliwie-Brzozówka, Zaliwie-Piegawki, Zaliwie-Szpinki, Zemły.
Do parafii należą kaplice dojazdowe w Budzieszynie, Jałmużnach, Osinach Dolnych i Świniarach[2].
Przypisy
- p
- d
- e