Pelikan indyjski
Pelecanus philippensis[1] | |||
Gmelin, 1789 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | pelikanowe | ||
Podrząd | pelikanowce | ||
Rodzina | pelikany | ||
Rodzaj | Pelecanus | ||
Gatunek | pelikan indyjski | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
| |||
|
Pelikan indyjski[3], pelikan siwy, pelikan ciemnoskrzydły[4] (Pelecanus philippensis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny pelikanów (Pelecanidae), zamieszkujący Azję Południową i Południowo-Wschodnią. Nie wyróżnia się podgatunków[5][6].
- Morfologia
- Długość ciała: 127–152 cm; długość dzioba 28,5–35,5 cm; rozpiętość skrzydeł 213–250 cm, masa ciała 5,1–5,7 kg[5].
- Ubarwienie szarobiałe, końce skrzydeł czarne. Dziób różowawy, worek gardzielowy szarawy z ciemniejszymi, szarymi cętkami. Kończyny szare[4].
- Występowanie
- Dawniej szeroko rozpowszechniony w południowej Azji, obecnie jego zasięg występowania jest znacznie mniejszy. Obszary lęgowe ograniczone są do zachodnich, południowych i wschodnich Indii, Sri Lanki i Kambodży, niewielka populacja lęgowa na Sumatrze; prawdopodobnie nie lęgnie się już w Mjanmie, a na Filipinach po raz ostatni lęgi stwierdzono w 1972 roku. Poza sezonem lęgowym spotykany także w Nepalu, Mjanmie, Tajlandii, Laosie i Wietnamie[5].
- Ekologia
- Zamieszkuje różnorodne głębokie i płytkie mokradła i zbiorniki wodne, zarówno sztuczne, jak i naturalne, słodkowodne i słone, otwarte i zalesione. Rozmnaża się kolonijnie na krzewach akacji, na wysokich drzewach lub palmach. Żywi się głównie rybami, żerując na otwartych wodach. Niektóre populacje są osiadłe[2].
- Status
- IUCN od 2007 roku uznaje pelikana indyjskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened); wcześniej, od 1994 roku klasyfikowano go jako gatunek narażony (VU, Vulnerable). Liczebność światowej populacji szacuje się na około 8700 – 12 000 dorosłych osobników. Liczebność gatunku gwałtownie malała w XX wieku, później się ustabilizowała, a niektóre populacje zaczęły się zwiększać dzięki podjętym działaniom ochronnym. Nadal jednak globalny trend liczebności uznawany jest za spadkowy[2].
Przypisy
- ↑ Pelecanus philippensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Pelecanus philippensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Pelecanidae Rafinesque 1815 - pelikany - Pelicans (wersja: 2017-12-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-22].
- ↑ a b Encyklopedia Dzikich Zwierząt
- ↑ a b c Elliott, A., Christie, D.A., Jutglar, F. & de Juana, E.: Spot-billed Pelican (Pelecanus philippensis). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-22].
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Ibis, spoonbills, herons, hamerkop, shoebill, pelicans. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-22]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).