Piotr Jan Potocki
![]() | Ten artykuł dotyczy wojewody czernihowskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/POL_COA_Pilawa_Z%C5%82ota.svg/200px-POL_COA_Pilawa_Z%C5%82ota.svg.png)
Piotr Jan Potocki herbu Pilawa (zm. 1726) – kasztelan bełski, wojewoda czernihowski.
Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku[1].
Rodzice i rodzeństwo Piotra
Syn Pawła (zm. 1674/1675), kasztelana kamienieckiego i jego drugiej żony Eleonory Sołtykow. Brat: Aleksandra Jana (zm. 1714), kasztelana kamienieckiego i wojewody smoleńskiego, Teodora (zm. 1738), prymasa, arcybiskupa gnieźnieńskiego, Stefana (1665-1730), marszałka nadwornego koronnego, Jakuba (zm. 1715), starosty czehryńskiego, Michała (zm. przed 1709), generała majora wojsk polskich, Dominika, Elżbiety, późniejszej żony Wiktora Sobieskiego, chorążego halickiego i Anny, żony Michała Floriana Rzewuskiego (zm. 1687), podskarbiego nadwornego królewskiego.
Małżeństwa i dzieci
Dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona Ludwika Dąmbska (zm. po 1708), córka Jacka Dąmbskiego, kasztelana konarsko-kujawskiego i bieckiego, kanonik gnieźnieński. Ludwika Dąmbska zaślubiona w 1705 roku, była dwukrotnie wdową po Franciszku Michale Dönhoffie (zm. 1696), sekretarzu pieczęci wielkiej koronnej i Andrzeju Sierakowskim, kasztelanie bełskim. Z małżeństwa z Ludwiką Dąmbską urodziło się 4 córki:
- Eleonora została żoną Fabiana Szaniawskiego, łowczego litewskiego, następnie Andrzeja Grodzickiego, starosty kąkolewskiego
- Teresa (1702-1732) poślubiła Macieja Koźmińskiego (zm. 1748), kasztelana kaliskiego i poznańskiego
- Marianna została zakonnicą
- Elżbieta została zakonnicą
Druga żona Katarzyna Chodorowska, podkomorzanka lwowska, wdowa po Antonim Stamirowskim, podstolim lwowskim, urodziła 3 dzieci: Magdalenę (zakonnicę), Joannę (zakonnicę) i Teodora.
Pełnione urzędy
Od 1720 roku piastował urząd kasztelana bełskiego. Od 1724 roku sprawował urząd wojewody czernihowskiego. Był starostą czerkaskim, tyszowieckim i mostowskim. W jego posiadłościach ziemskich były Horacze i Wierzbowo.
Bibliografia
- Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz Szlachty polskiej. T. 14, s. 283-302, Potoccy herbu Pilawa.
- Jerzy Hr. Dunin-Borkowski, "Almanach Błękitny. Genealogie żyjących rodów polskich", (Potoccy herbu Pilawa)
Przypisy
- ↑ Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].
- p
- d
- e
|