Początkowa teoria parametru Ψ dla nadciekłości
Początkowa teoria parametru Ψ dla nadciekłości – teoria opisująca zjawisko nadciekłości transponowana z teorii Ginzburga-Landaua dla nadprzewodników. Zjawisko nadciekłości można uznać za nadprzewodnictwo cieczy nienaładowanej.
Warunki brzegowe na ściance
Początkowa teoria parametru dla nadciekłości jest bardzo podobna do teorii parametru dla nadprzewodnictwa, ale nie zawiera ładunków elektrycznych.
Gęstość składowej nadciekłej na ściance jest równa zeru.
Wyprowadzenie
Skalarna, zespolona funkcja jest wyrażona poniższym równaniem:
oraz
gdzie:
- – stała Diraca,
- – masa,
- – strumień składowej nadciekłej,
- – prędkość wzdłuż ścianki.
Długość korelacji ξ wynosi:
gdzie:
- – temperatura przemiany odpowiadająca punktowi
Początkową teorię parametru Ψ można stosować tylko wtedy, gdy makroskopowa funkcja mało zmienia się w skali atomowej. Teoria będzie skuteczna tylko w pobliżu punktu
Bibliografia
- Ginzburg W.Ł.: O nadprzewodnictwie i nadciekłości oraz o „kanonie fizyki” u zarania XXI wieku, Wykład Noblowski, 2003.