Potamotherium
Potamotherium | |||
É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833[1] | |||
Okres istnienia: akwitan–torton PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 23.03/7.246 23.03/7.246 | |||
![]() Szkielet P. valetoni | |||
![]() Artystyczna rekonstrukcja Potamotherium | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Rząd | drapieżne | ||
Podrząd | psokształtne | ||
Rodzina | łasicowate | ||
Podrodzina | |||
Rodzaj | Potamotherium | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Lutra valletoni É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
|
Potamotherium – wymarły rodzaj mioceńskiego ssaka drapieżnego z podrodziny Oligobuninae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Etymologia
- Potamotherium (Pomatotherium): gr. ποταμος potamos „rzeka”; θηριον thērion „dzike zwierzę”, od θηρ thēr, θηρος thēros „zwierzę”[6].
- Lutrictis: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Lutra Brisson, 1762 (wydra) oraz Ictis Kaup, 1829 (łasica)[7]. Gatunek typowy: Lutra valletoni É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833.
- Stephanodon: gr. στεφανος stephanos „korona, wieniec”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[8]. Gatunek typowy: Stephanodon mombachensis H. Meyer, 1847 (= Lutra valletoni É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833).
- Potamophilus: gr. ποταμος potamos „rzeka”; φιλος philos „miłośnik”, od φιλεω phileō „kochać”[9]. Gatunek typowy: Lutra valletoni É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833; młodszy homonim Potamophilus Germar, 1811 (Coleoptera).
Charakterystyka
Rodzaj opisano w 1833 roku[10][11], a w 1988 roku zaliczono go do rodziny łasicowatych, a w jej obrębie do podrodziny Oligobuninae. Zasugerowano jednak, że Potamotherium nie należało wcale do łasicowatych, będąc raczej bazalnym płetwonogim[12]. W obrębie rodzaju wyróżnia się pojedynczy gatunek P. miocenicum[13].
Znaleziska pochodzą z umiarkowanych szerokości Europy i Ameryki Północnej. Datuje się je od przełomu oligocenu i miocenu aż do końca tej epoki[14][15]. Zwierzę interpretowano również jako pierwotnego, nieprowadzącego jeszcze morskiego trybu życia przodka płetwonogich, co wskazuje na istnienie fazy słodkowodnej w ewolucyjnym przejściu płetwonogich z lądu do morza. Jeśli rzeczywiście Potamotherium było bazalnym przedstawicielem płetwonogich, a nie łasicowatych, jego krewni byli prawdopodobnie wczesnymi niedźwiedziowatymi (przodkowie tej grupy osiągali w tym czasie niewielkie rozmiary i ogólnie przypominali łasicowate)[16]. W 2023 r. Lyras i in. wykazali, że mógł polować pod wodą[17].
Cechy fizyczne
Fizycznie Potamotherium przypominało współczesną wydrę. Mierzyło półtora metra długości. Miało wydłużone, smukłe ciało i krótkie kończyny. Cechując się giętkim kręgosłupem i opływowym kształtem ciała, prawdopodobnie dobrze pływało. Analiza jego skamielin wskazuje na słaby zmysł węchu, ale za to sprawne wzrok i słuch[18].
Podział systematyczny
Do rodzaju należały następujące gatunki[19]:
- Potamotherium miocenicum (Peters, 1868)
- Potamotherium valletoni (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833)
Uwagi
- ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Potamotherium É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833.
Przypisy
- ↑ É. Geoffroy Saint-Hilaire: Considérations sur des ossemens fossiles la plupart inconnus, trouvés et observés dans les bassins de l’Auvergne. W: H. Carnot & P. Leroux: Revue encyclopédique. T. 59. Paris: Au Bureau de la Revue Encyglopedique, 1833, s. 80. (fr.).
- ↑ A.N. Pomel. Note sur des animaux fossiles découverts dans le département de l’Allier. „Bulletin de la Société géologique de France”. 2e série. 4, s. 380, 1847. (fr.).
- ↑ H. von Meyer. Stephanodon Mombachensis ein neues Raubthier des Mainzer Beckens. „Neues Jahrbuch für Mineralogie, Geognosie, Geologie und Petrefaktenkunde”. Jahrgang 1847, s. 183, 1847. (niem.).
- ↑ P. Gervais: Zoologie et paléontologie françaises (animaux vertébrés): ou nouvelles recherches sur les animaux vivants et fossiles de la France. T. 2: Contenant l’explication des planches et divers mémoires relatifs aux animaux vertébrés. Paris: Arthus Bertrand, 1848–1852, s. nienumerowana. (fr.).
- ↑ O.P. Hay. Bibliography and catalogue of the fossil vertebrata of North America. „Bulletin of the United States Geological Survey”. 179, s. 768, 1902. (ang.).
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 559.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 387.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 647.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 559.
- ↑ G.F. Willemsen. A revision of the Pliocene and Quaternary Lutrinae from Europe. „Scripta Geologica”. 101, s. 8, 1992. (ang.).
- ↑ Christine Marie Janis, Kathleen Marie Scott, Louis L. Jacobs: Evolution of Tertiary Mammals of North America. T. 1: Terrestrial carnivores, ungulates, and ungulatelike mammals. Cambridge: Cambridge University Press, 2005, s. 157. ISBN 978-0-521-61968-4. OCLC 57429280.
- ↑ “Puijila, the walking seal – a beautiful transitional fossil”, Not Exactly Rocket Science on Science Blogs
- ↑ Potamotherium at the Paleobiology Database.. paleodb.org. [dostęp 2008-11-25]. (ang.).
- ↑ Tedford, R.H. et al. (2004): Late Cretaceous and Cenozoic Mammals of North America (ed. Woodburne, M. O.), s. 169–231 (Columbia Univ. Press, 2004)
- ↑ Mörs, T. & Von Koenigswald, W. (2000): Potamotherium valletoni (Carnivora, Mammalia) aus dem Oberoligozän von Enspel im Westerwald. Senckenberg. Leth. Nr 80: s. 257–273
- ↑ Natalia Rybczynski, Mary R. Dawson & Richard H. Tedford (2009): A semi-aquatic Arctic mammalian carnivore from the Miocene epoch and origin of Pinnipedia. Nature nr 458, s. 1021–1024.
- ↑ George A.G.A. Lyras George A.G.A. i inni, Fossil brains provide evidence of underwater feeding in early seals, „Communications Biology”, 6 (1), 2023, s. 1–8, DOI: 10.1038/s42003-023-05135-z, ISSN 2399-3642 [dostęp 2024-06-11] (ang.).
- ↑ The Marshall Illustrated Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Animals. London: Marshall Editions, 1999, s. 215. ISBN 1-84028-152-9. (ang.).
- ↑ J. Zijlstra: Potamotherium. Hesperomys project. [dostęp 2022-02-20]. (ang.).
Bibliografia
- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).
- EoL: 4443058
- GBIF: 8215125
- identyfikator taksonu Fossilworks: 64159