Przywództwo Regionalne syryjskiej partii Baas
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Bashar_al-Assad.jpg/200px-Bashar_al-Assad.jpg)
Przywództwo Regionalne – najwyższy stały organ kierujący syryjską partią Baas.
Nazwa i kompetencje
Ideologia baasistowska zakłada istnienie jednego wielkiego narodu arabskiego. Partia Baas posiada zatem Przywództwo Narodowe, które ma kierować strukturami organizacji w całym świecie arabskim, oraz Przywództwa Regionalne, zarządzające strukturami partyjnymi w poszczególnych państwach. W praktyce politycznej syryjskiej partii Baas Przywództwo Narodowe straciło na znaczeniu i jego istnienie ma wymiar wyłącznie symboliczny[1]. Rywalizacja między Przywództwem Narodowym i Regionalnym, z uwagi na różnice poglądów między członkami każdego z ciał, zaistniała już po przejęciu władzy w Syrii przez partię. Przywództwo Regionalne, któremu de facto przewodził Salah Dżadid, reprezentowało bardziej radykalne poglądy niż Przywództwo Narodowe z gen. Aminem al-Hafizem i twórcami partii Salah ad-Dinem al-Bitarem oraz Michelem Aflakiem. W rywalizacji o kontrolę nad organizacją zwycięstwo odniosło Przywództwo Regionalne. 19 grudnia 1965 gen. al-Hafiz, widząc, że traci wpływy w kraju mimo pełnienia urzędu głowy państwa, postanowił rozwiązać Przywództwo Regionalne[2]. Decyzja ta została odwołana po tym, gdy radykałowie na czele z Dżadidem i Hafizem al-Asadem przejęli władzę w kraju drogą drugiego zamachu stanu[3].
Kompetencje
Przywództwo Regionalne jest najwyższym stałym organem kierującym działaniami syryjskimi partii Baas między jej poszczególnymi kongresami, które odbywają się nieregularnie[1]. Konstytucja Syrii stanowi, że kandydat na prezydenta Syrii, zanim jego kandydatura zostanie przedstawiona Zgromadzeniu Ludowemu i poddana pod referendum, musi zostać zaakceptowany przez Przywództwo Regionalne[1]. Przywództwu Regionalnemu podlega panarabska zbrojna organizacja palestyńska As-Sa’ika[4]. Przy Przywództwie działa również Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, które w teorii zajmuje się koordynowaniem działań krajowych agencji wywiadowczych. W praktyce jednak mają one szeroką autonomię[5].
Skład
Sekretarze generalni
- Hammud asz-Szufi (5 września 1963-1 lutego 1964)
- Szibli al-Ajsami (5 lutego 1964-4 października 1964)
- Amin al-Hafiz (4 października 1964-19 grudnia 1965)
Przywództwo Regionalne rozwiązane między 19 grudnia 1965 a 27 marca 1966
- Nur ad-Din al-Atasi (27 marca 1966-13 listopada 1970)
- Hafiz al-Asad (18 listopada 1970-10 czerwca 2000)
- Baszszar al-Asad (od 24 czerwca 2000)
Zastępcy sekretarzy generalnych
- Fahmu al-Aszuri (1 lutego 1964-17 marca 1965)
- Muhammad az-Zubi (17 marca - 1 sierpnia 1965)
- Salah Dżadid (1 sierpnia 1965-13 listopada 1970)
- Muhammad Dżabir Badżbudż (18 listopada 1970-7 stycznia 1980)
- Zuhajr Maszarika (7 stycznia 1980-20 stycznia 1985)
- Sulajman Kadda (20 stycznia 1985-9 czerwca 2005)
- Muhammad Sa’id Bichajtan (9 czerwca 2005-8 lipca 2013)
- Hilal Hilal (od 10 lipca 2013)
Nazwisko | Data włączenia | Data wykluczenia |
---|---|---|
Hammud asz-Szufi | 5 września 1963 | 1 lutego 1964 |
Chalid al-Hakim | 5 września 1963 | 1 lutego 1964 |
Nur ad-Din al-Atasi | 5 września 1963 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Mahmud Nawfal | 5 września 1963 | 1 lutego 1964 |
Ahmad Abu Salih | 5 września 1963 | 1 lutego 1964 |
Hamad Ubajd | 5 września 1963 | 19 grudnia 1965 |
Hafiz al-Asad | 5 września 1963 | 4 kwietnia 1965 |
27 marca 1966 | 10 czerwca 2000[a] | |
Muhammad Rabbah at-Tawil | 5 września 1963 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Amin al-Hafiz | 1 lutego 1964 | 19 grudnia 1965 |
Salah Dżadid | 1 lutego 1964 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Szibli al-Ajsami | 1 lutego 1964 | 17 marca 1965 |
Muhammad Umran | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Abd al-Karim al-Dżundi | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 | |
27 marca 1966 | 2 marca 1969[b] | |
Fahmi al-Aszuri | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Sulajman al-Ali | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Muhammad az-Zubi | 1 lutego 1964 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | wrzesień 1966 | |
Sami al-Dżundi | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Dżamil Szijja | 1 lutego 1964 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | wrzesień 1966 | |
Jusuf Zu’ajjin | 1 lutego 1964 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Mahmud al-Dżajjusz | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Al-Walid Talib | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
Habib Hadad | 4 kwietnia 1965 | 1 sierpnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Mustafa Rustum | 1 lutego 1964 | 4 kwietnia 1965 |
27 marca 1966 | 28 września 1968 | |
31 marca 1969 | 13 listopada 1970 | |
Adisan Szuman | 4 kwietnia 1965 | 1 sierpnia 1965 |
Mustafa Talas | 1 kwietnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
28 września 1968 | 9 czerwca 2005 | |
Salim Hatum | 1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
Muhammad Id Aszawi | 1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 31 marca 1969 | |
Marwan Habasz | 1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 13 listopada 1970 | |
Fajiz al-Dżusim | 1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
27 marca 1966 | 28 września 1968 | |
Hiszam Hajza | 1 sierpnia 1965 | 19 grudnia 1965 |
Ahmad Suwajdani | 27 marca 1966 | luty 1968 |
Kamal Husajn | 27 marca 1966 | wrzesień 1966 |
Ibrahim Machus | 27 marca 1966 | 13 listopada 1970 |
Abd al-Hamid al-Mikdad | wrzesień 1966 | 13 listopada 1970 |
Haditad Murad | wrzesień 1966 | 13 listopada 1970 |
Muhammad Sa'id Talib | wrzesień 1966 | 13 listopada 1970 |
Adil Najsa | 28 września 1968 | 31 marca 1969 |
Hamid al-Kabbani | 28 września 1968 | 13 listopada 1970 |
Ahmad Szajch Kasim | 31 marca 1969 | 13 listopada 1970 |
Anis Kandżu | 31 marca 1969 | 13 listopada 1970 |
Abd al-Ghanif Ibrahim | 13 listopada 1970 | 7 stycznia 1980 |
Nadżi Dżamil | 13 listopada 1970 | marzec 1978 |
Abd ar-Rahman Chulajfawi | 13 listopada 1970 | 7 stycznia 1980 |
Abd al-Halim Chaddam | 13 listopada 1970 | 9 czerwca 2005 |
Abd Allah al-Ahmar | 13 listopada 1970 | 9 czerwca 2005 |
Muhammad Ali al-Halabi | 13 listopada 1970 | 7 stycznia 1980 |
Mahmud al-Ajjubi | 13 listopada 1970 | 15 kwietnia 1975 |
7 stycznia 1980 | 20 stycznia 1985 | |
Muhammad Hajdar | 13 listopada 1970 | sierpień 1975 |
Ahmad al-Chatib | 13 listopada 1970 | 15 kwietnia 1975 |
Muhammad Talib Hilal | 13 listopada 1970 | 14 maja 1971 |
Dawud ar-Raddawi | 13 listopada 1970 | 14 maja 1971 |
Fahmi al-Jusufi | 13 listopada 1970 | 7 stycznia 1980 |
Abd al-Karim Adil | 13 listopada 1970 | 15 kwietnia 1975 |
Muhammad Dżabir Badżbudż | 14 maja 1971 | 7 stycznia 1980 |
Dżaba al-Kafri | 14 maja 1971 | 15 kwietnia 1975 |
Abd Allah al-Ahmad | 14 maja 1971 | 7 stycznia 1980 |
Muib Szinan | 14 maja 1971 | 7 stycznia 1980 |
Dżurdżi Sandikini | 14 maja 1971 | 7 stycznia 1980 |
Adib Milhim | 14 maja 1971 | 15 kwietnia 1975 |
Isam an-Naib | 14 maja 1971 | 15 kwietnia 1975 |
Taha al-Chajrat | 14 maja 1971 | 7 stycznia 1980 |
Zuhajr Maszarika | 15 kwietnia 1975 | 9 czerwca 2005 |
Rifat al-Asad | 15 kwietnia 1975 | 8 lutego 1998 |
Ahmad Dijab | 15 kwietnia 1975 | 20 stycznia 1985 |
Mahmud Hadid | 15 kwietnia 1975 | 7 stycznia 1980 |
Jusuf al-Asad | 15 kwietnia 1975 | 7 stycznia 1980 |
Ahmad al-Hasan | 15 kwietnia 1975 | 7 stycznia 1980 |
Nahib Hasun | 15 kwietnia 1975 | 7 stycznia 1980 |
Ahmad Iskandar Ahmad | 7 stycznia 1980 | 29 grudnia 1983 |
Hikmat asz-Szihabi | 7 stycznia 1980 | lipiec 1998 |
Nasir ad-Din Nasir | 7 stycznia 1980 | 20 stycznia 1985 |
Abd al-Karim Kaddura | 7 stycznia 1980 | 9 czerwca 2005 |
Walid Hamdun | 7 stycznia 1980 | 9 czerwca 2005 |
Taufik Salah | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Izz ad-Din Nasir | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Mahmud az-Zubi | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Sa’id Hammadi | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Wahib Tannus | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Abd ar-Ra’uf al-Kasm | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Ilias al-Lati | 7 czerwca 1980 | 20 stycznia 1985 |
Sulajman Kadda | 7 stycznia 1980 | 9 czerwca 2005 |
Ahmad Kabalan | 7 stycznia 1980 | 21 czerwca 2000 |
Abd ar-Razzak Ajjub | 20 stycznia 1985 | 21 czerwca 2000 |
Ahmad Dargham | 20 stycznia 1985 | 9 czerwca 2005 |
Fajiz Nasir | 20 stycznia 1985 | 9 czerwca 2005 |
Raszid Achtarini | 20 stycznia 1985 | 21 czerwca 2000 |
Baszszar al-Asad | 21 czerwca 2000 | nadal |
Muhammad Mustafa Miru | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Muhammad Nadżi al-Utri | 21 czerwca 2000 | 8 lipca 2013 |
Faruk asz-Szara | 21 czerwca 2000 | 8 lipca 2013 |
Salim Sa’id Jasin | 21 czerwca 2000 | 8 grudnia 2001 |
Ibrahim Hanajdi | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Faruk Abu Szamat | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Ghijab Barakat | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Walid al-Buz | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Muhammad al-Husajn | 21 czerwca 2000 | 8 lipca 2013 |
Madżid Szaddud | 21 czerwca 2000 | 9 czerwca 2005 |
Muhammad Sa’id Bichajtan | 21 czerwca 2000 | 8 lipca 2013 |
Hasan Turkumani | 9 czerwca 2005 | 18 lipca 2012[c] |
Hiszam Ichtijar | 9 czerwca 2005 | 20 lipca 2012[d] |
Usama ibn Hamad Ali | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Jasir Taufik Hurijja | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Basam Dżanbijja | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Sa’id Dawud Ilijja | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Hajtam Satajhi | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Szahinaz Fakusz | 9 czerwca 2005 | 8 lipca 2013 |
Wa’il al-Halki | 8 lipca 2013 | nadal |
Muhammad Dżihad al-Laham | 8 lipca 2013 | nadal |
Ammar Sati | 8 lipca 2013 | nadal |
Imad Chamis | 8 lipca 2013 | nadal |
Muhammad Szaban Azzuz | 8 lipca 2013 | nadal |
Hilal Hilal | 8 lipca 2013 | nadal |
Abd an-Nasir Szafi | 8 lipca 2013 | nadal |
Abd al-Muti Maszlab | 8 lipca 2013 | nadal |
Fajruz Musa | 8 lipca 2013 | nadal |
Rakan asz-Szufi | 8 lipca 2013 | nadal |
Jusuf al-Ahmad | 8 lipca 2013 | nadal |
Nadżm al-Ahmad | 8 lipca 2013 | nadal |
Chalaf al-Miftah | 8 lipca 2013 | nadal |
Husajn Arnus | 8 lipca 2013 | nadal |
Malik Ali | 8 lipca 2013 | nadal |
Charakterystyka składu osobowego Przywództwa Regionalnego
Według badań Nikolaosa van Dama w pierwszych latach po zdobyciu władzy w Syrii przez partię Baas w Przywództwie Regionalnym proporcje między działaczami pochodzącymi z mniejszości wyznaniowych a sunnitami były prawie równe (27 sunnitów i 23 przedstawicieli mniejszości - 10 druzów, 7 alawitów, 5 ismailitów i chrześcijanin). Podobnie wyglądała sytuacja w latach 1966-1970, gdy przez Przywództwo przewinęło się 33 sunnitów i 31 działaczy pochodzących z mniejszości, w tym piętnastu alawitów. W najwyższym krajowym organie partii Baas nie było żadnego polityka pochodzącego z Damaszku lub Aleppo. Sytuacja ta uległa zmianie po przejęciu władzy przez Hafiza al-Asada w 1970. W ramach tzw. Ruchu Korygującego całkowicie wymieniono skład Przywództwa Regionalnego. W celu przekonania notabli miejskich do rządów partii Baas al-Asad wprowadził do niego działaczy pochodzących z miast, należących do sunnickiej większości[8][9]. W latach rządów Hafiza al-Asada członkami Przywództwa Regionalnego było 67 sunnitów, 20 alawitów, 7 chrześcijan i 4 druzów. W latach 2000–2011 liczba sunnitów była jeszcze wyższa (127 przy 42 alawitach, 20 druzach, 12 chrześcijanach i 11 ismailitach)[9].
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b c Ł. Fyderek, Pretorianie i technokraci..., s. 90.
- ↑ N. van Dam, The Struggle..., s. 44.
- ↑ N. van Dam, The Struggle..., s. 47.
- ↑ N. van Dam, The Struggle..., s. 67.
- ↑ Bashar al-Assad's inner circle
- ↑ H. Batatu, Syria's Peasantry..., s. 331-355.
- ↑ New Baathist Regional Command
- ↑ N. van Dam, The Struggle..., s. 78.
- ↑ a b N. van Dam, The Struggle..., s. 86.
Bibliografia
- Batatu H., Syria's Peasantry, the Descendants of Its Lesser Rural Notables, and Their Politics, Princeton University Press, Princeton 2012, ISBN 978-1-4008-4584-2
- Fyderek Ł.: Pretorianie i technokraci w reżimie politycznym Syrii. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2011. ISBN 978-83-7638-111-4.
- van Dam N.: The Struggle for Power in Syria. Politics and Society under Asad and the Ba'ath Party. London: I. B. Tauris, 2011. ISBN 978-1-84885-760-5.