Rezerwat przyrody Bielica
rezerwat przyrody nieożywionej | |
Państwo |
|
---|---|
Województwo | |
Położenie | Koszalin |
Mezoregion | |
Data utworzenia | 10 grudnia 1971 |
Akt prawny | M.P. z 1972 r. nr 5, poz. 33 §6 |
Powierzchnia | 1,30 ha |
Ochrona | czynna |
Położenie na mapie Koszalina ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
![]() |
Rezerwat przyrody „Bielica” – rezerwat przyrody nieożywionej o powierzchni 1,30 ha[1], utworzony 10 grudnia 1971 w województwie zachodniopomorskim, na północno-wschodnim skraju Koszalina, 1 km na zachód-południowy zachód od Gorzebądza, po południowej stronie drogi krajowej nr 6 do Sianowa.
Rezerwat położony w Puszczy Koszalińskiej, na terenie obszaru chronionego krajobrazu Koszaliński Pas Nadmorski, 1,7 km na północ-północny wschód od Góry Chełmskiej. 0,5 km na południe znakowany żółty turystyczny Szlak Pętli Tatrzańskiej.
Celem ochrony jest zachowanie dobrze wykształconej leśnej gleby bielicowej z wyraźnymi poziomami genetycznymi powstałymi bez oddziaływania wód gruntowych, porośniętej drzewostanem powstałym z naturalnego odnowienia suboceanicznego boru sosnowego świeżego (Leucobryo-Pinetum).
Nadzór: Nadleśnictwo Karnieszewice.
Przypisy
- ↑ Rezerwat przyrody Bielica. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-10-03].
Bibliografia
- Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 10 grudnia 1971, w: Monitor Polski Nr 5 z 1972, poz. 33.
- Rozporządzenie Nr 65/2007 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 29 października 2007, w: Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego nr 108, Szczecin, dnia 8 listopada 2007, poz. 1866.