Richie Kotzen
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 3 lutego 1970 | ||
---|---|---|---|
Instrumenty | gitara elektryczna, gitara basowa, pianino, perkusja | ||
Gatunki | hard rock[1], blues-rock[1], rock instrumentalny[1], heavy metal[1], metal neoklasyczny[1] | ||
Zawód | gitarzysta, kompozytor, wokalista | ||
Aktywność | od 1988 | ||
Powiązania | Greg Howe, Vertú, Guthrie Govan, Glenn Hughes | ||
Instrument | |||
Richie Kotzen Signature Fender Stratocaster[2] Richie Kotzen Signature Fender Telecaster[3] | |||
Zespoły | |||
Poison (1991-1993) Mr. Big (1999-2002) Forty Deuce (od 2005) The Winery Dogs (od 2012) | |||
| |||
Strona internetowa |
Richie Kotzen (ur. 3 lutego 1970 w Reading[4]) – amerykański multiinstrumentalista (niemniej jednak jest najbardziej znany ze swojej gry na gitarze elektrycznej), kompozytor, wokalista oraz autor tekstów piosenek. Łączy w swej muzyce wpływy zarówno soulu, jazzu, bluesa, jak i hard rocka.
Muzyką zainteresował się już w dzieciństwie – od 5 roku życia gra na fortepianie, 2 lata później zainspirowany zespołem KISS rozpoczął naukę gry na gitarze elektrycznej. Gdy miał 12 lat, założył swój pierwszy zespół – Arthurs Museum, z którym koncertował w Pensylwanii, Delaware i New Jersey. W wieku 18 lat nagrał swój pierwszy album i pojawił się między innymi na okładce Guitar World Magazine, którego czytelnicy uznali Kotzena za jednego z 3 najlepszych nowych gitarzystów.
Wkrótce dołączył do glam rockowego zespołu Poison, z którym nagrał w 1993 album Native Tounge[5]. Mimo komercyjnego sukcesu został wyrzucony z zespołu z powodu romansu z byłą narzeczoną perkusisty. Kotzen poświęcił się wtedy karierze solowej.
W 1999 został zaproszony przez legendę jazzu Stanley Clarke’a do nagrania płyty z projektem Vertu. Pod koniec tego roku Richie dołączył również do hardrockowego zespołu Mr. Big[6]. W 2005 roku ukazała się płyta kolejnego zespołu z Kotzenem w składzie – Forty Deuce.
W 2006 roku otwierał japońską trasę The Rolling Stones.
W roku 2012 gitarzysta rozpoczął współpracę z Mikiem Portnoyem (Dream Theater) i Billym Sheehanem (Mr. Big), nazywając ową supergrupę The Winery Dogs[7]. Debiutancki album zespołu ukazał się w maju 2013 roku.
Dyskografia
|
|
Filmografia
- Jason Becker: Not Dead Yet (2012, film dokumentalny, reżyseria: Jesse Vile)[8]
Przypisy
- ↑ a b c d e Heather Phares: Richie Kotzen Biography. www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-16]. (ang.).
- ↑ Richie Kotzen Guitar Rig Gear and Equipment. www.uberproaudio.com. [dostęp 2016-08-03]. (ang.).
- ↑ Richie Kotzen Fender Telecaster. fender.com. [dostęp 2016-08-03]. (ang.).
- ↑ Richie Kotzen. www.imdb.com. [dostęp 2016-06-16]. (ang.).
- ↑ Barry Weber: Poison Biography by Barry Weber. www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-16]. (ang.).
- ↑ Greg Prato: Mr. Big Biography. www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-16]. (ang.).
- ↑ James Christopher Monger: The Winery Dogs Biography. www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-16]. (ang.).
- ↑ Jason Becker: Not Dead Yet (2012). www.imdb.com. [dostęp 2016-05-28]. (ang.).