Siły Powietrzne Republiki Chińskiej
ROCAF | |
![]() Godło Republiki Chińskiej zdobiące każdy samolot | |
Państwo | |
---|---|
Data sformowania | 1920 |
Dane podstawowe |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Flag_of_the_Republic_of_China_Air_Force.svg/220px-Flag_of_the_Republic_of_China_Air_Force.svg.png)
Siły Powietrzne Republiki Chińskiej (chiń. trad. 中華民國空軍; pinyin Zhōnghuá Mínguó Kōngjūn) – formacja lotnicza Armii Republiki Chińskiej, mające za zadanie obronę kraju, czyli de facto przed agresją ze strony Chińskiej Republiki Ludowej.
Historia
ROCAF wykorzystuje niemal wyłącznie sprzęt produkcji USA lub rodzimy, ale część uzbrojenia sprowadzono też z Francji. Skrzydła i dywizjony zachowały numerację sprzed roku 1949, ponieważ Kuomintang nie uznał legalności władz w Pekinie.
W roku 1965 posiadano 92 sztuki F-5A, 23 sztuki F-5B. W trakcie wojny w Wietnamie 48 F-5A wypożyczono Wietnamowi Południowemu jednak zostały zwrócone. Wypożyczenie odbyło się za przybycie amerykańskich Phantomów II w dwóch eskadrach w celu obrony kraju oraz wypożyczyć na 30 miesięcy 28 sztuk T-28 w celach szkoleń. Pewna część została później sprzedana, a część przebudowano na cele[1].
Na mocy kontraktu z czerwca 2011 roku zamówiono 60 śmigłowców UH-60M z silnikami General Electric T-700-GE-701D, domówiono kolejne 24 sztuki w 2016 roku[2].
F-16 w służbie Tajwanu
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Taiwan_F-16_Debate_-_Flickr_-_Al_Jazeera_English_%283%29.jpg/300px-Taiwan_F-16_Debate_-_Flickr_-_Al_Jazeera_English_%283%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Three_ROCAF_Main_Fighters_on_Gangshan_Air_Force_Base_Apron_20111015.jpg/300px-Three_ROCAF_Main_Fighters_on_Gangshan_Air_Force_Base_Apron_20111015.jpg)
Republika Chińska starała się o zakup F-16 (chodziło o wersję F-16/J79) jeszcze w 1979. Jednak poprawiające się stosunku USA-ChRL spowodowały wstrzymanie sprzedaży tych samolotów (na życzenie Chińskiej Republiki Ludowej). Tajwan opracował wówczas własny samolot wielozadaniowy AIDC F-CK-1 Ching-kuo, wykorzystując cichą pomoc technologiczną USA.
Powstał w ten sposób nowoczesny oraz stosunkowo tani i niezawodny (Tajwan w warunkach realnego zagrożenia ze strony ChRL nie może sobie pozwolić na słaby jakościowo sprzęt) samolot wielozadaniowy, wraz z całym zestawem opracowanych do niego rakiet Sky Sword I oraz Sky Sword II. Samolot może też korzystać z uzbrojenia opracowanego w krajach zachodnich (głównie amerykańskiego).
Ostatecznie jednak w 1992 prezydent George Bush zgodził się na sprzedaż 150 samolotów F-16 do Tajwanu (równolegle zakupiono też 60 Mirage 2000, by przyśpieszyć proces unowocześniania lotnictwa Tajwanu). Wszystkie tajwańskie F-16, 120 F-16A i 30 F-16B, zbudowano w unikalnej wersji Block 20.
Pierwsze samoloty przekazano Tajwanowi w lipcu 1996. Początkowo trafiły one do 21. FS z bazy Luke w Arizonie, gdzie prowadzono szkolenie pilotów. Pierwsze samoloty przebazowano do Tajwanu w kwietniu 1997. Samoloty te wprowadzono do uzbrojenia 21. Taktycznego Dywizjonu Myśliwskiego (zbieżność numerów – przypadkowa) z 4. Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego Tajwanu (znanego również jako 455. Skrzydło), stacjonującego w Jiayi. Kolejnym dywizjonem był 22. TFS, który otrzymał F-16 w 1998, także bazował on w Jiayi i wchodził w skład 4. Skrzydła.
Kolejno, w latach 1999–2000 przezbrojono na F-16 trzy dywizjony 5. (401.) Taktycznego Skrzydła Myśliwskiego, bazującego w Taoyuan. W skrzydle tym w F-16 wyposażono 15. i 16. Taktyczne Dywizjony Myśliwskie (według innych źródeł – 26. i 27.) oraz 17. Taktyczny Dywizjon Myśliwski i 12. Dywizjon Rozpoznania Taktycznego. Samoloty tego ostatniego zostały wyposażone w zasobniki rozpoznawcze LOROP. Jednocześnie w 4. Skrzydle na F-16 przezbrojono kolejne, 14. i 23 TFS. Ostatnią jednostką tajwańską F-16 jest 46. Dywizjon z 7. (737.) Skrzydła, który bazuje w Taidong. Ta ostatnia jednostka pełni też funkcję agresorów, służąc do treningu pilotów.
Początkowo Tajwan otrzymał jedynie pociski AIM-9M i AGM-65B, ale w 2000 dostarczono też AIM-120 AMRAAM, AGM-65G i przeciwokrętowe AGM-84 Harpoon, w które także wyposażono tajwańskie F-16. Republika Chińska wykorzystuje także pociski Sky Sword I i Sky Sword II – opracowane dla samolotu AIDC F-CK-1 Ching-kuo.
Przez ostatnie lata władze wyspy prosiły USA o sprzedaż kolejnych 66 F-16 w nowocześniejszej wersji Block 52+ oraz modernizacje posiadanych maszyn do takiego standardu. Pomimo poparcia ze strony Kongresu dla tych starań (Kongres w 1979 przyjął uchwałę, która nakazuje USA zaopatrywanie Tajwan w systemy obronne), administracja prezydencka odrzuca kolejne lub opóźnia rozpatrzenie tych pism, z powodu presji ChRL. W 2011 Tajpej wniosło o zgodę na modernizację 145 posiadanych F-16A/B, na którą uzyskano zgodę[3]. W 2012 Lockheed Martin otrzymał kontrakt na przeprowadzenie modernizacji, część prac wykona też Aerospace Industrial Development Corporation (AIDC)[4].
Podział Sił Powietrznych Republiki Chińskiej
- Dowództwo sił powietrznych (空軍總司令部)
- Siły powietrzne podlegają naczelnemu dowództwu, ministrowi obrony i Prezydentowi
- Dowództwa szeregowe: personalne, operacji i treningu, logistyki, planowania, komunikacji, elektroniki i informacji, spraw generalnych, kontrolowania, inspektoratu generalnego, broni politycznej.
- Dowództwo Operacyjne Sił Powietrznych (作戰司令部)
- Skrzydło Obrony Przeciwlotniczej i Garnizonowe (防砲警衛司令部)
- Dowództwo Edukacji Treningu i Doktryny (教育訓練暨準則發展司令部)
- Dowództwo Logistyczne (後勤司令部)
- Skrzydła Bojowe (作戰聯隊)
- 401 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (401聯隊): Hualian AFB (F-16A/B)
- 17.eskadra myśliwska "Thor"
- 26.eskadra myśliwska "Czarownica"
- 27.eskadra myśliwska "Czarny Smok"
- 427 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (427聯隊): Ching Chuan Kang AFB AIDC F-CK-1 Ching-Kuo A/B
- 7.eskadra myśliwska "Wilk"
- 8 Dywizjon Myśliwski "Latające Smoki"
- 28 Skrzydło Myśliwskie "Baby Dragon"
- 439 Operacyjne Skrzydło (439聯隊): Pingdong AFB C-130H,: E-2T i C-130HE
- 10 Taktyczna Grupa Lotnicza
- 101 Dywizjon Mostu Powietrznego
- 102 Dywizjon Mostu Powietrznego
- 20 Grupa Wsparcia Elektronicznego
- 6 Grupa Wsparcia Elektronicznego
- 2 Dywizjon Szybkiego Reagowania
- 10 Taktyczna Grupa Lotnicza
- 443 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (443聯隊): Tainan AFB F-CK-1A/B
- 1 Dywizjon Myśliwski
- 3 Dywizjon Myśliwski
- 9 Dywizjon Myśliwski
- 455 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (455聯隊): Jiayi AFB F-16A/B and S-70C
- Grupa Ratownictwa Powietrznego
- 21 Dywizjon Myśliwski
- 22 Dywizjon Myśliwski
- 23 Dywizjon Myśliwski
- 499 Taktyczne Skrzydło Powietrzne (499聯隊): Xinzhu AFB Mirage 2000-5Di/Ei
- 41 Dywizjon Myśliwski "Święta Tarcza"
- 42 Dywizjon Myśliwski "Kobra"
- 48 Dywizjon Myśliwski "Święty Orzeł"
- 737 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (737聯隊): Taidong AFB F-5E/F
- 44 Dywizjon Myśliwski
- 45 Dywizjon Myśliwski
- 46 Dywizjon Myśliwski
- 401 Taktyczne Skrzydło Myśliwskie (401聯隊): Hualian AFB (F-16A/B)
- Baza Dowodzenia Sił Powietrznych (基地指揮部)
- Baza Dowodzenia w Songshan (松山基地指揮部)
- Baza Dowodzenia w Taoyuan (桃園基地指揮部)
- Akademia Sił Powietrznych (空軍官校): Gangshan AFB AIDC AT-3A Tzu-chung
Uzbrojenie
Statki latające
Zdjęcie | Samolot | Producent | Typ | Wersja | Liczba sztuk | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|
Samoloty myśliwskie | ||||||
![]() | Lockheed F-16 Fighting Falcon | ![]() | Myśliwiec wielozadaniowy | Block 20 F-16V | 187 | Otrzymano 120 F-16A i 30 F-16B. 5 F-16B Block 20 stacjonuje w USA dla celów treningowych. 8 F-16A/B wyposażonych w zasobniki rozpoznawcze (RF-16).Wszystkie maszyny zostaną poddane modernizacji przez Lockheed Martin i tajwański Aerospace Industrial Development Corporation (AIDC)[4][5]. |
![]() | Dassault Mirage 2000 | ![]() | Myśliwiec wielozadaniowy | 2000-5EI/DI | 56 | Otrzymano 48 Mirage 2000Ei i 12 Mirage 2000Di, podstawowy myśliwiec przechwytujący. |
![]() | AIDC F-CK-1 Ching-Kuo | ![]() | Myśliwiec wielozadaniowy | F-CK-1A/B | 126 | Opracowywana wersja F-CK-1C/D. |
![]() | Northrop F-5 Tiger II | ![]() | Lekki myśliwiec/rozpoznawczy | F-5E F-5F RF-5E | 32 32 5 | 28 F-5E/F w 1973 od USA, 308 F-5E/F zbudowano na licencji w latach 1973-1986. |
Samoloty wczesnego ostrzegania | ||||||
![]() | Grumman E-2 Hawkeye | ![]() | Statek powietrzny wczesnego ostrzegania | E-2T E-2C Hawkeye 2000 | 2 4 | Modernizowane do standardu Hawkeye 2000. |
Treningowe | ||||||
![]() | AIDC AT-3A Tzu-chung | ![]() | Trening zaawansowany | AT-3A AT-3B | 36 17 | Zostaną zastąpione przez nowe samoloty szkolenia zaawansowanego[6][7]. |
![]() | Beechcraft T-34 Mentor | ![]() | Trening podstawowy | US-1A | 36 | |
Samoloty transportowe | ||||||
![]() | Lockheed C-130 Hercules | ![]() | Taktyczny transportowiec Walka elektroniczna | C-130H C-130HE | 19 1 | |
![]() | Beechcraft 1900C | ![]() | Transport osób | B-1900C | 11 | |
![]() | Fokker F50 | ![]() | Transport VIP | F50 | 3 | |
Boeing 737 | ![]() | Transport VIP | B737-800 | 1 | ||
Śmigłowce | ||||||
![]() | Sikorsky S-70C Blue Hawk | ![]() | Search and Rescue | S-70C-1/1A/6 | 17 | 10 S-70C-1, 3 S-70C1A, 4 S-70C-6 |
![]() | Eurocopter EC-225 Super Puma | ![]() | Search and Rescue | EC-225 | 3 | Zamówiono 20. |
Zapas pocisków
Pocisk | Producent | Typ | Wersja | Liczba sztuk | Uwagi | |
---|---|---|---|---|---|---|
Kpr klasy powietrze-powietrze | ||||||
AIM-120 AMRAAM | ![]() | średniego zasięgu | AIM-120C-5 AIM-120C-7 | 120 0 | Zamówione w 2000 dla F-16 Zamówiono 218 dla F-16. | |
AIM-7 Sparrow | ![]() | średniego zasięgu | AIM-7M | 605 | Dostarczone wraz z F-16. | |
MBDA MICA | ![]() | średniego zasięgu | 960 | Dla Mirage 2000-5. | ||
Sky Sword II | ![]() | średniego zasięgu | TC-2 | 250+ | Kompatybilny ze wszystkimi typami. | |
AIM-9 Sidewinder | ![]() | krótkiego zasięgu | AIM-9B AIM-9J/N AIM-9M AIM-9M-2 | 570 2066 900 192 | Ogółem od 1955 dostarczono 3728 pocisków rodziny AIM-9, część może nie być operacyjna. | |
Magic II | ![]() | krótkiego zasięgu | R550 | 480 | Dla Mirage 2000-5. | |
Sky Sword I | ![]() | krótkiego zasięgu | TC-1 | 300 | Kompatybilny ze wszystkimi typami. | |
Kpr klasy powietrze-ziemia | ||||||
AGM-65 Maverick | ![]() | Pocisk naprowadzany telewizyjnie | AGM-65B AGM-65G AGM- 65G2 | 500 40 234 | wersje B mogą przenosić także F-5E/F | |
Przeciwokrętowe pociski odrzutowe | ||||||
AGM-84 Harpoon | ![]() | Przeciwokrętowy | AGM-84L AGM-84G | 110 8 | Zamówiono 58. |
Zdjęcie | Platforma | Producent | Wersja | Liczba baterii | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|
MIM-104 Patriot | ![]() | PAC-2 | 3 | 200 rakiet, modernizowane do PAC-3. | |
MIM-104 Patriot | ![]() | PAC-3 | 7 | Zamówione, 444 rakiety. | |
Baterie rakiet Sky Bow | ![]() | Sky Bow I/II/III | 6 | ||
![]() | MIM-23 Hawk | ![]() | 19 | 932 rakiety. Zastępowane przez Sky Bow II. | |
![]() | Radar Skyguard z RIM-7M Sparrow i OTO 35mm | ![]() | 6 | 500 rakiet RIM-7M, 24 zestawy, każda bateria z 4 radarami. | |
![]() | System Antelope z TC-1 i Bofors 40mm/L70 | ![]() | 6 |
Przypisy
- ↑ Michał Gajzler, Northrop F-5 A/B Freedom Fighter Cz. 2, str. 68-69, Lotnictwo 4 (2016), ISSN 1732-5323
- ↑ Sikorsky to produce 24 Black Hawk helicopters for Taiwan, „UPI” [dostęp 2017-07-02] (ang.).
- ↑ Possible Foreign Military Sale to Taiwan. www.dsca.osd.mil, 2011-10-07. [dostęp 2010-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-27)]. (ang.).
- ↑ a b Modernizacja tajwańskich F-16. altair.com.pl, 2012-10-02. [dostęp 2010-12-16]. (pol.).
- ↑ Przygotowania do modernizacji tajwańskich F-16
- ↑ Tajwan poszukuje nowych samolotów szkolnych
- ↑ Tajwańskie samoloty szkolne coraz bliżej
- p
- d
- e