Skarga umierającego
![]() | Zobacz w Wikiźródłach tekst Skarga umierającego |
Skarga umierającego, znana także jako Żale umierającego, (inc. Ach, Mój smętku, ma żałości) – średniowieczna pieśń eschatologiczna zapisana w formie abecedariusza, powstała po roku 1424 (przypuszcza się, że ok. 1470). Autor nieznany.
Opis
Wiersz jest pierwszym świadectwem istnienia widowisk obrzędowych w języku polskim. Przypuszcza się, iż autor mógł inspirować się pieśnią O rozdeleni duše s tělem. Zachowały się dwie wersje utworu: płocka i wrocławska, do której załączona została pieśń ludowa rozpoczynająca się słowami Dusza z ciała wyleciała. Obydwie wersje utworu zostały wydane po raz pierwszy przez Nehringa w roku 1886.
Wersja płocka znajdowała się w łacińskim zbiorze kazań (sygn. 91, k. 277 r–v), znajdującym się dawniej w Bibliotece Seminaryjnej w Płocku, zaginionym w czasie II wojny światowej[1]. Zapisu utworu dokonał prawdopodobnie około 1463 roku Dawid z Mirzyńca, bratanek Mikołaja z Mirzyńca, do którego należał kodeks[1].
Zobacz też
- Początki teatru polskiego
- Pieśń eschatologiczna
Przypisy
- ↑ a b Michałowska 2011 ↓, s. 766.
Bibliografia
- Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16675-5.
Linki zewnętrzne
- Skarga umierającego + Dusza z ciała wyleciała
- p
- d
- e
poezja obyczajowa | |
---|---|
wiersze satyryczne |
|
utwory okolicznościowe i polemiczne | |
poezja dydaktyczna |
|
poezja miłosna |
|
cyzjojany |
- Na podstawie: Polska poezja świecka XV wieku, oprac. Maciej Włodarski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1998. ISBN 83-04-04378-5