Stanisław Zimoch
Data i miejsce urodzenia | 15 grudnia 1926 |
---|---|
Data śmierci | 20 lipca 2006 |
Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa | |
Okres | od 23 lutego 1990 |
Następca | Adam Strzembosz |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Gr%C3%B3b_Stanis%C5%82awa_Zimocha.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Stanis%C5%82awa_Zimocha.jpg)
Stanisław Zimoch (ur. 15 grudnia 1926 w Złoczewie, zm. 20 lipca 2006) – polski prawnik i sędzia, przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa w latach 1990–1994.
Życiorys
Syn Tomasza[1]. W 1954 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego uzyskując tytuł magistra prawa. W 1978 uzyskał na UŁ stopień naukowy doktora nauk prawnych. Należał do Stronnictwa Demokratycznego.
W 1959 został aplikantem sądowym, w 1961 zdał egzamin sędziowski z wyróżnieniem. Po odbyciu asesury w 1964 uchwałą Rady Państwa został powołany na sędziego Sądu Powiatowego dla miasta Łodzi w Łodzi, w 1968 był wiceprezesem tego Sądu, a od 1971 sędzią sądu wojewódzkiego w Łodzi dla miasta Łodzi w Łodzi. W 1968 odznaczony odznaką honorową Rady Narodowej miasta Łodzi. W kwietniu 1980 został sekretarzem wojewódzkiego oddziału Związku Prawników Polskich. Współtworzył projekty dotyczące utworzenia Krajowej Rady Sądownictwa i był jej pierwszym przewodniczącym (od 23 lutego 1990 roku do 23 lutego 1994)[2]. Był pierwszym prezesem Sądu Apelacyjnego w Łodzi. W 1996 przeszedł na emeryturę, w 1998 został sędzia w stanie spoczynku.
Był żonaty z Ireną (1926–2006). Ich synem jest Tomasz Zimoch, dziennikarz i polityk, członek Krajowej Rady Sądownictwa od 2023.
Pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi, w części katolickiej.
Odznaczenia
Został odznaczony Krzyżem Oficerskim (1989)[3] i Komandorskim (1996)[1] Orderu Odrodzenia Polski. W 2010 odznaczony pośmiertnie Medalem „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae”.
Bibliografia
- Wspomnienie o Stanisławie Zimochu - Przewodniczącym Krajowej Rady Sądownictwa w latach 1990-1994
Przypisy
- p
- d
- e
|