Stefan Gałkowski
Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1912 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 11 marca 1984 |
Narodowość | polska |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | malarstwo, tkanina artystyczna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Stefan Gałkowski (ur. 1 maja 1912 w Warszawie, zm. 11 marca 1984 w Krakowie) – polski artysta plastyk, twórca monumentalnych gobelinów.
Życiorys
W 1934 ukończył studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Mieczysława Kotarbińskiego (malarstwo) i Karola Stryjeńskiego (kompozycja brył i płaszczyzn). Równocześnie studiował na Wydziale Architektury Wnętrz u Wojciecha Jastrzębowskiego. W 1937 uzupełnił studia jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej we Francji i Włoszech. 22 czerwca 1937 poślubił Helenę z domu Nizioł. W latach 1938–1939 studiował Architekturę Wnętrz w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w roku 1939 został członkiem rzeczywistym Bloku Zawodowych Polskich Artystów Plastyków.
Okres okupacji niemieckiej spędza w rodzinnym domu żony we wsi Morawica k. Krakowa, gdzie od podstaw zaczynają organizować swoje życie i pracę twórczą.
W 1945 został członkiem ZPAP. W latach 1946–1950 był profesorem Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1955 pracował jako rzeczoznawca naukowy Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej dla Pracowników Nauki. Od 1956 wykładał na Wydziale Tkaniny Artystycznej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, od 1965 pełnił tam funkcję Kierownika Katedry Gobelinu na Wydziale Malarstwa[1][2][3][4]. W 1946 objął kierownictwo artystyczne w zakładach włókienniczych Spółdzielni „Wanda” w Krakowie. Od 1954 współpracował z Ministerstwem Przemysłu Lekkiego projektując dywany strzyżone.
Wraz z żoną Heleną jest najbardziej uznanym artystą w dziedzinie polskiego gobelinu drugiej połowy XX w.[5].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi (24 października 1947)[6]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 lutego 1955)[7]
Nagrody
- Nagroda Państwowa III stopnia (zespołowa) za gobeliny pt. Teatr, Hutnicy i Porwanie Europy (1952)[8]
- Nagroda Miasta Krakowa (1978)[9]
Przypisy
- ↑ Stefan Gałkowski, ArtInfo.
- ↑ Bożena Gałkowska, Stefan Gałkowski 1912–1984, Gazeta Wyborcza 27 maja 2008
- ↑ GAŁKOWSKI - Encyklopedia w INTERIA.PL [online], encyklopedia.interia.pl [dostęp 2020-02-25] (pol.).
- ↑ Gałkowski | Grove Art [online], www.oxfordartonline.com [dostęp 2020-02-25] (ang.).
- ↑ Huml 1989 ↓, s. 17.
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 135, poz. 841 „za ofiarną, pełną inicjatywy pracę w przemyśle włókienniczym”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 103, poz. 1410 - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 lutego 1955 r. nr 0/350 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
- ↑ Uchwała Prezydium Rządu w sprawie przyznania nagród za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki za rok 1952. „Trybuna Ludu”. Rok V, Nr 203 (1265), s. 6, 23 lipca 1952. Warszawa: KC PZPR. [dostęp 2024-08-02].
- ↑ Laureaci nagród miasta Krakowa 1978 [w:] „Dziennik Polski”, s. 7, nr 114, 20–21 maja 1978
Bibliografia
- Irena Huml: Współczesna tkanina polska. Warszawa: Arkady, 1989. ISBN 83-213-3340-0.