Stefan Szudziński
Data i miejsce urodzenia | 26 stycznia 1900 |
---|---|
Data śmierci | 1980 |
Zawód, zajęcie | działacz państwowy, społeczny i sportowy |
Alma Mater | |
Stanowisko | wicewojewoda łódzki (1945–1946), prezes Ligi Morskiej (1947) |
Partia | Polska Partia Socjalistyczna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Stefan Szudziński, ps. „Zawisza”, „Przyłbica”[1] (ur. 26 stycznia 1900 w Łodzi, zm. 1980[2]) – polski działacz niepodległościowy, państwowy, społeczny i sportowy, sierżant Wojska Polskiego, sędzia i zawodnik zapasów, w latach 1945–1946 wicewojewoda łódzki, w 1947 prezes Ligi Morskiej.
Życiorys
Urodził się 26 stycznia 1900 w Łodzi, w rodzinie Aleksandra[1][3].
Absolwent Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego, w okresie międzywojennym był sportowcem. Od 1914 zaangażowany w środowisko sportu zapaśniczego, był organizatorem pierwszych mistrzostw Polski w tej dyscyplinie oraz Memoriałów im. Władysława Pytlasińskiego, a także sędzią międzynarodowym. Pomiędzy 1918 a 1920 oraz w 1933 walczył w Wojsku Polskim[4][2].
W okresie II wojny światowej działał w konspiracji, został żołnierzem Armii Ludowej. Po wojnie działał w Polskiej Partii Socjalistycznej[5]. Na początku 1945 objął stanowisko wicewojewody łódzkiego, zajmował je do 1946. W 1945 znalazł się we władzach odtworzonej Ligi Morskiej, w 1947 pełnił funkcję jej prezesa[5]. W latach 1946–1947 kierował jednym z departamentów w Ministerstwie Administracji Publicznej i Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, następnie powrócił do Łodzi. Był później szefem klubu ŁKS Łódź oraz jego sekcji zapaśniczej, w tym okresie w klubie działały sekcje dla 14 dyscyplin. Zasiadał także w innych organizacjach społecznych, m.in. jako prezes Polskiego Związku Zapaśniczego, a także członek władz Polskiego Czerwonego Krzyża i Związku Harcerstwa Polskiego oraz łódzkich związków sportowych[4][2].
Ordery i odznaczenia
- Order Krzyża Grunwaldu III klasy – 1946 „w uznaniu zasług i w celu upamiętnienia bohaterskiej walki z hitlerowskim okupantem o Niepodległość, Wolność i Demokrację Rzeczypospolitej Polskiej w okresie okupacji na terenie województwa łódzkiego”[6]
- Krzyż Walecznych[4]
- Medal Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[7][1][8]
Przypisy
- ↑ a b c Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-19].
- ↑ a b c Jerzy Lipski: Mała encyklopedia zapaśnictwa. T. IV: Wybitni zawodnicy, trenerzy, sędziowie i działacze polskiego zapaśnictwa. Lublin: 2020.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-19].
- ↑ a b c Trenerzy, działacze, zawodnicy 20-lecia: Stefan Szudziński. „Dziennik Łódzki”. 183 (5492)/1964, s. 6, 2/3 sierpnia 1964. ISSN 1898-3111.
- ↑ a b Wacław L. Kowalski: 100 lat Ligi Morskiej i Rzecznej. Odbudowa, likwidacja oraz odrodzenie Ligi Morskiej i Rzecznej w latach 1944–1953 oraz 1981–2018. gov.pl, 2018. [dostęp 2022-02-16].
- ↑ M.P. z 1946 r. nr 49, poz. 97
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 177, poz. 3223.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-19].