Stefania Łobaczewska
Data i miejsce urodzenia | 31 lipca 1888 |
---|---|
Pochodzenie | polskie |
Data i miejsce śmierci | 16 stycznia 1963 |
Gatunki | |
Zawód | pedagog |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Stefania Łobaczewska-Gérard de Festenburg (ur. 31 lipca 1888 we Lwowie, zm. 16 stycznia 1963 w Krakowie) – polska muzykolog i profesor, badaczka zagadnień dziejowego rozwoju muzyki.
Życiorys
Studiowała muzykologię u A. Chybińskiego w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie i u G. Adlera w Konserwatorium w Wiedniu. W 1928 roku uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy O harmonice Debussy'ego w pierwszym okresie jego twórczości.
Od 1931 roku była profesorem w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, pozostała na uczelni do okupacji Lwowa przez Niemców. Później przebywała w majątku Stanisława Hofmokla w Zarzeczu koło Niska[1]. Ze względu na swoje żydowskie pochodzenie od roku 1942 do roku 1944 ukrywała się w Kraśniku, w majątku państwa Teleżyńskich (konspiratorów ZWZ, NOW, a później NSZ), pod nazwiskiem Stefania Biłobran. Wspólnie z nią zamieszkał, jako jej brat Jerzy Biłobran, Jerzy Sawicki[2].
Od 1945 roku była profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (w latach 1952–1955 jej rektorem). W latach 1952–1959 pełniła funkcję kierownika Katedry Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1953 otrzymał Nagrodę Państwową III stopnia[3].
Zmarła 16 stycznia 1963 roku w Krakowie. Została pochowana w Alei Zasłużonych na cmentarzu Rakowickim[4] (kwatera LXVII-płn1-8)[5].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Rakowice_Cemetery%2C_tomb_of_Stefania_%C5%81obaczewska_%28Polish_musicologist%29%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg/220px-Rakowice_Cemetery%2C_tomb_of_Stefania_%C5%81obaczewska_%28Polish_musicologist%29%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg)
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
- Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1952)[6]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 lutego 1955)[7]
Przypisy
- ↑ J. Ogiński, Dziedzic z Zarzecza k. Niska, „Sztafeta”, nr 13, 29 marca 2001, s. 13.
- ↑ Marek Jan Chodakiewicz: Żydzi i Polacy 1918–1955. Wyd. 2. Warszawa: Fronda, 2000, s. 224. ISBN 978-83-62268-69-6.
- ↑ Dziennik Polski, rok IX, nr 173 (2948), s. 7.
- ↑ Karolina Grodziska Opis trasy zwiedzania cmentarza Rakowickiego [w:] Cmentarz Rakowicki w Krakowie wyd. przez Obywatelski Komitet Ratowania Krakowa, Agencja Omnipress Warszawa 1988, s. 133.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2023-09-01] .
- ↑ M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 103, poz. 1410 - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 lutego 1955 r. nr 0/350 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1960.
- Piotr Wilk, Stefania Łobaczewska [w:] „Złota księga Wydziału Historycznego”, red. Julian Dybiec, Kraków 2000.
- Poczet rektorów Akademii Muzycznej w Krakowie - Stefania Łobaczewska – artykuł Leszka Polonego.
- p
- d
- e
Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna (1945–1978) |
|
---|---|
Akademia Muzyczna (od 1978) |
|
- p
- d
- e
Dyrektorzy Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego |
|
---|---|
Rektorzy Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej |
|
Rektorzy Akademii Muzycznej |
|
- PWN: 3935085