Studniční hora
![]() | Ten artykuł od 2020-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() Studniční hora zimą | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Położenie | |||
Pasmo | Sudety, | ||
Wysokość | 1554 m n.p.m. | ||
Położenie na mapie Sudetów ![]() | |||
![]() | |||
|
Studniční hora lub Studničná hora (niem. Brunnenberg, Brandkoppe lub Steinboden, 1554 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Zachodnich w czeskiej części pasma Karkonoszy.
Położenie
Wzniesienie położone jest na obszarze czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (Krkonošský národní park, KRNAP), na południowy zachód od Śnieżki, w środkowej części wierzchowiny Karkonoszy we wschodniej części Czeskiego Grzbietu.
Jest to bardzo charakterystyczne wzniesienie, trzecie pod względem wysokości w Karkonoszach, położone nad ścianą polodowcowych kotłów. Góra zbudowana z łupków krystalicznych, o kopulastym kształcie, z niewyraźnie zaznaczonym szczytem przekraczającym dolną granicę piętra alpejskiego (1450 m n.p.m.). Zbocze północne i zachodnie opadają łagodnie. Północne schodzi w kierunku Bílá louki, a zachodnie schodzi w kierunku szczytu Lučni hora, tworząc niewielkie siodło. Zbocze południowe i wschodnie są zboczami stromymi, zbocze wschodnie ostro opada w kierunku Velká i Malá Studniční jamá oraz Úpská jáma, a południowe stromo opada w kierunku Modry důl ("niebieska dolina"). Zbocza i szczyt zalegają hale i górskie łąki, tylko zbocze wschodnie porośnięte jest kosodrzewiną. Na wschodniej ścianie występują cenne formy botaniczne oraz geologiczne, polodowcowe kotły, Čertův hřeben, Čertova rokle, Čertova zahrádka. Wschodnie i południowe zbocza są lawinowe.
Wierzchołek nie jest dostępny dla turystów, nie prowadzi na niego żaden szlak turystyczny. Znakowanym szlakiem dojść można do Pomnika Ofiar Gór (Památník obětem hor, 1509 m n.p.m.) na szerokim siodle Niebieskiej Przełęczy (czes. Modré sedlo).
U północnego podnóża góry na Bílá louce poniżej Równi pod Śnieżką ma źródła Biała Łaba (czes. Bílé Labe).