Suger
opat Saint-Denis | |||
![]() | |||
Data urodzenia | ok. 1081 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | 13 stycznia 1151 | ||
Miejsce pochówku | Bazylika Saint-Denis | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Inkardynacja | benedyktyni | ||
|
Suger (ur. ok. 1081, zm. 13 stycznia 1151) – francuski kronikarz i historyk, opat i prawdopodobnie autor projektu bazyliki Saint-Denis.
Urodzony w zubożałej rodzinie, około 1091 wstąpił do zakonu benedyktynów. Do 1104 odbywał nowicjat w klasztorze St. Denis de l'Estrée (gdzie spotkał się z późniejszym królem Francji Ludwikiem VI). W latach 1104–1106 przebywał w opactwie St Benoît-sur-Loire. W 1106 został sekretarzem opata Saint-Denis. Do 1109 został proboszczem w Berneval i Toury.
W 1118 Ludwik VI wysłał Sugera jako emisariusza na dwór papieża Gelazjusza II w Maguelone. Później, po jego śmierci, Suger aż do 1122 przebywał na dworze jego następcy Kaliksta II.
Po powrocie do Francji został mianowany opatem Saint-Denis. W latach 1127–1137 przeprowadził reorganizację i reformę opactwa. W 1137 towarzyszył przyszłemu królowi Ludwikowi VII w jego podróży do Akwitanii zakończonej ślubem z Eleonorą Akwitańską. Jakkolwiek nie był zwolennikiem drugiej krucjaty, podczas jej trwania pełnił funkcję jednego z regentów królestwa (1147–1149). Będąc architektem królewskiego małżeństwa, stanowczo sprzeciwiał się rozwodowi z Eleonorą Akwitańską.
Suger cieszył się przyjaźnią i zaufaniem zarówno Ludwika VI jak i Ludwika VII. Doradzał królom w sprawach taktyki postępowania z buntami mieszczan, był zwolennikiem umacniania władzy królewskiej poprzez pozyskiwanie wsparcia mieszczan[1] nadając miastom przywileje królewskie. Równocześnie był zwolennikiem wytępienia rycerzy-rozbójników. Był także jednym z autorów reformy sądowniczej we Francji – w celu wzmocnienia władzy królewskiej nadał[1] sądom królewskim znaczenie najwyższej instancji.
Opat Saint-Denis
Jako opat Saint-Denis, Suger przyczynił się do wzrostu znaczenia i bogactwa opactwa. Za jego rządów wzniesiono obecny budynek bazyliki, jeden z pierwszych przykładów nowego stylu w architekturze – gotyku.
Główną pasją Sugera było kronikarstwo. Zostawił szereg dzieł:
- Vita Ludovici regis – panegiryk poświęconemu Ludwikowi VI Grubemu
- Historia gloriosi regis Ludovici – historia panowania Ludwika VII niedokończona, pisanie przerwała śmierć Sugera
- Liber de rebus in administratione sua gestis – o budowie bazyliki, historii opactwa i zawartości skarbca
- Libellus de consecratione ecclesiae S. Dionysii – traktuje o budowie bazyliki oraz o jej poświęceniu. Dzieła Sugera były inspiracją dla jego następców, zakonnych autorów szeregu półoficjalnych średniowiecznych kronik francuskich
- Manuskrypt nr 543 – najstarszy w historii Francji[2][3].
Przypisy
- ↑ a b Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Bizancjum - Wyprawy krzyżowe. T. 18. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2007, s. 221. ISBN 978-83-7425-698-8.
- ↑ Zawiera teksty dotyczące przeszłości Francji spisane na pergaminie (a więc w technice trwałej). Dzieło nie jest autorstwa Sugera. Suger jako opat wydał polecenie zebrania i przepisania w skryptorium szeregu dokumentów z archiwum opactwa. Dzięki temu ocalił je od zapomnienia.
- ↑ Richard Brown: Manuscript A Bibliothèque Mazarine: 2013, ancien 543. 13 March 2009. [dostęp 2015-01-21]. (ang.).
- ISNI: 0000000110253907
- VIAF: 40171354
- ULAN: 500113056
- LCCN: n50010757
- GND: 118619942
- NDL: 00904861
- LIBRIS: sq469z2b05hdq4d
- BnF: 12083604v
- SUDOC: 028147421
- SBN: SBLV303320
- NLA: 35813387
- NKC: jn19990008351
- BNE: XX892758
- NTA: 068307020
- BIBSYS: 90353357, 9029547
- CiNii: DA01754426
- Open Library: OL5609101A, OL115630A
- PLWABN: 9810658535505606
- NUKAT: n00043009
- J9U: 987007268628905171
- PTBNP: 172479
- CONOR: 162070115
- BNC: 000067417
- ΕΒΕ: 155253
- BLBNB: 000346209
- LIH: LNB:Ptq;=CF
- PWN: 3981123
- Britannica: biography/Suger
- Universalis: suger
- БРЭ: 4171311
- NE.se: suger
- SNL: Suger
- VLE: suger-de-saint-denis
- Catalana: 0064480
- Hrvatska enciklopedija: 58666