Ted Nolan
![]() Ted Nolan na prezentacji NHL Awards 2006 | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 7 kwietnia 1958 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | Kanada | ||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 183 cm | ||||||||||||||||||||||||
Pozycja | napastnik (lewoskrzydłowy) | ||||||||||||||||||||||||
Uchwyt | lewy | ||||||||||||||||||||||||
Draft | NHL 1978, numer: 78 (5 runda) | ||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||
|
Theodore John Nolan (ur. 7 kwietnia 1958 w Garden River) – kanadyjski hokeista, trener.
Ted Nolan urodził się w okolicach Sault Ste. Marie w prowincji Ontario. Spędził 3 sezony w lidze NHL w roli zawodnika, w której reprezentował barwy dwóch klubów: Detroit Red Wings i Pittsburgh Penguins, a następnie spędził 6 sezonów w tej lidze w roli trenera, prowadząc dwa kluby: dwukrotnie Buffalo Sabres oraz New York Islanders. W latach 2011–2014 selekcjoner reprezentacji Łotwy. W latach 2017–2018 selekcjoner reprezentacji Polski.
Kariera
Ted Nolan karierę sportową rozpoczął w 1975 roku w klubie ligi MJHL - Kenora Thistles, w którym grał do 1976 roku. Następnie w latach 1976–1978 grał w klubie ligi OMJHL - Sault Ste. Marie Greyhounds. Znakomite występy Nolana w lidze zauważyli działacze klubu ligi NHL – Detroit Red Wings, którzy dnia 15 czerwca 1978 roku wybrali go w piątej rundzie draftu NHL z numerem 78. W sezonie 1978/1979 reprezentował barwy klubu ligi CHL - Kansas City Red Wings.
W latach 1979–1981 reprezentował barwy ligi AHL - Adirondack Red Wings, z którym w sezonie 1980/1981 zdobył Puchar Caldera. Następnie przeszedł do klubu ligi NHL – Detroit Red Wings, w którym w sezonie 1981/1982 rozegrał 41 meczów, zdobył 17 punktów (4 bramki, 13 asyst) oraz spędził 45 minut na ławce kar. Po sezonie wrócił do Adirondack Red Wings, by w trakcie sezonie 1983/1984 wrócić do Detroit Red Wings, w którym rozegrał 19 meczów, zdobył 3 punkty (1 bramka, 2 asysty) oraz spędził 26 minut na ławce kar. Następnie reprezentował barwy klubów ligi AHL: Rochester Americans (1984–1985) i Baltimore Skipjacks (1985–1986), potem przeszedł do klubu ligi NHL – Pittsburgh Penguins, w którym w 1986 roku w wieku 28 lat zakończył sportową karierę.
Kariera trenerska
Ted Nolan po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. W 1988 roku został asystentem Dona Boyda w klubie ligi OHL - Sault Ste. Marie Greyhounds, którego wkrótce zastąpił na stanowisku trenera, na którym pozostał do 1994 roku. Z drużyną dwukrotnie wygrał J. Ross Robertson Cup (1991, 1992) oraz triumfował w Memorial Cup (1993).
W sezonie 1994/1995 był asystentem trenera Paula Holmgrena w klubie ligi NHL - Hartford Whalers, a w sezonie 1995/1996 został trenerem Buffalo Sabres nie zakwalifikowania się fazy play-off, jednak w sezonie 1996/1997 doprowadził zespół do Półfinału Konferencji oraz został laureatem Jack Adams Award - nagrody przyznawanej dla najlepszego trenera ligi. Mimo tego odszedł z klubu z powodu napiętych relacji z bramkarzem Dominikiem Haškiem i menedżerem generalnym Johnem Mucklerem i został zastąpiony przez Lindy'ego Ruffa.
Następnie dostał oferty pracy głównego trenera w Tampa Bay Lightning oraz asystenta trenera Ricka Bownessa w New York Islanders, jednak odrzucił te propozycje. W 2003 roku Nolan prowadził rozmowy z władzami klubu ligi WHA - Toronto Toros w sprawie zatrudnienia, które nie zostały dokończone. Dnia 26 kwietnia 2005 roku został zatrudniony w klubie ligi QMJHL - Moncton Wildcats, gdzie był najpierw trenerem, potem dyrektorem ds. hokeja. Pod jego wodzą klub zdobył Coupe du Président 2006 oraz Trophée Maurice Filion - nagrodę przyznawaną dla najlepszego trenera ligi.
Dnia 8 czerwca 2006 roku, po dziewięciu latach wrócił do ligi NHL, przyjmując stanowisko trenera New York Islanders, zastępując na nim Brada Shawa, co spotkało się z krytyką ze strony publicysty tabloida New York Post specjalizującego się w hokeju na lodzie - Larry'ego Brooksa, gdyż właściciel klubu - Charles Wang zatrudnił w tym czasie na stanowisku menedżera generalnego - Neila Smitha, który również ubiegał się o stanowisko trenera klubu. Dnia 18 lipca 2006 roku Smith został zwolniony ze stanowiska, na którym został zastąpiony przez Gartha Snowa. W sezonie 2006/2007 doprowadził klub do ćwierćfinału Konferencji Wschodniej, w którym przegrał z Buffalo Sabres 4:1 i odpadł z dalszej rywalizacji, a w następnym sezonie nie zakwalifikował się do fazy play-off i dnia 14 lipca 2008 roku został zastąpiony na stanowisku trenera przez dotychczasowego menedżera generalnego - Gartha Snowa.
W latach 2009–2011 był dyrektorem ds. hokeja w klubie ligi AHL - Rochester Americans.
Dnia 3 sierpnia 2011 roku został selekcjonerem reprezentacji Łotwy[1], którą prowadził na trzech mistrzostwach świata (2012 – 10. miejsce, 2013 – 12. miejsce, 2014 – 11. miejsce) oraz zakwalifikował się do turnieju olimpijskiego 2014 w Soczi, na których reprezentacja odpadła w ćwierćfinale po porażce 1:2 z reprezentacją Kanady i zajęła 8. miejsce, co jest najlepszym wynikiem tej reprezentacji w historii jej występów na turnieju olimpijskim. W tym czasie jego asystentem był rodak, Tom Coolen[2]. W latach 2011–2013 był również konsultantem reprezentacji Łotwy U-20.
Dnia 13 listopada 2013 roku ponownie został trenerem ligi NHL - Buffalo Sabres, który pod wodzą Nolana ani razu nie zakwalifikował się do fazy play-off. Dnia 31 marca 2014 roku przedłużył umowę z klubem do 2017 roku, jednak dnia 12 kwietnia 2015 roku został odszedł z klubu w wyniku napiętych relacji z menedżerem generalnym - Timem Murrayem[3]. W sezonie NHL (2014/2015) asystował mu ponownie Tom Coolen[4][5].
11 lipca 2017 Nolan został ogłoszony selekcjonerem reprezentacji Polski, a jego asystentem ponownie został Tom Coolen, który krótko wcześniej został mianowany trenerem ligowej drużyny GKS Katowice[6][7]. Kontrakt trenerów został podpisany na okres dwóch lat z możliwością przedłużenia[8]. Po mistrzostwach świata Dywizji I Grupy A 2018 w węgierskich Budapeszcie, na których Biało-Czerwoni zajęli ostatnie – 6. miejsce i zostali tym samym zdegradowani do Dywizji IB, obaj trenerzy zostali zwolnieni ze stanowisk[9].
Statystyki
Klubowe
Sezon | Klub | Liga | Sezon zasadniczy | Faza play-off | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | G | A | Pkt | Min | M | G | A | Pkt | Min | |||||
1975/1976 | ![]() | MJHL | 51 | 24 | 32 | 56 | 56 | — | — | — | — | — | ||
1976/1977 | ![]() | OMJHL | 60 | 8 | 16 | 24 | 109 | 9 | 1 | 2 | 3 | 19 | ||
1977/1978 | ![]() | OMJHL | 66 | 14 | 30 | 44 | 106 | 13 | 1 | 3 | 4 | 20 | ||
1978/1979 | ![]() | CHL | 73 | 12 | 38 | 50 | 66 | 4 | 1 | 2 | 3 | 0 | ||
1979/1980 | ![]() | AHL | 75 | 16 | 24 | 40 | 106 | 5 | 0 | 1 | 1 | 0 | ||
1980/1981 | ![]() | AHL | 76 | 22 | 28 | 50 | 86 | 18 | 6 | 10 | 16 | 11 | ||
1981/1982 | ![]() | AHL | 39 | 12 | 18 | 30 | 81 | — | — | — | — | — | ||
1981/1982 | ![]() | NHL | 19 | 1 | 2 | 3 | 26 | — | — | — | — | — | ||
1982/1983 | ![]() | AHL | 78 | 24 | 40 | 66 | 106 | 6 | 2 | 5 | 7 | 14 | ||
1983/1984 | ![]() | AHL | 31 | 10 | 26 | 36 | 76 | 7 | 2 | 3 | 5 | 18 | ||
1983/1984 | ![]() | NHL | 19 | 1 | 2 | 3 | 26 | — | — | — | — | — | ||
1984/1985 | ![]() | AHL | 65 | 28 | 34 | 62 | 152 | 5 | 4 | 0 | 4 | 18 | ||
1985/1986 | ![]() | AHL | 10 | 4 | 4 | 8 | 19 | — | — | — | — | — | ||
1985/1986 | ![]() | NHL | 18 | 1 | 1 | 2 | 34 | — | — | — | — | — | ||
Łącznie w MJHL | 51 | 24 | 32 | 56 | 56 | — | — | — | — | — | ||||
Łącznie w OMJHL | 126 | 22 | 46 | 68 | 105 | 22 | 2 | 5 | 7 | 39 | ||||
Łącznie w CHL | 73 | 12 | 38 | 50 | 66 | 4 | 1 | 2 | 3 | 0 | ||||
Łącznie w NHL | 78 | 6 | 16 | 22 | 105 | — | — | — | — | — | ||||
Łącznie w AHL | 374 | 116 | 164 | 280 | 626 | 41 | 14 | 19 | 33 | 61 |
Trenerskie
Sezon | Klub | Liga | Faza zasadnicza | Faza play-off | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | Z | R/ZPD/ZPK | P | Pkt | Miejsce | M | Z | P | Z% | Wynik | |||
1989/1990 | ![]() | OHL | 66 | 18 | 6 | 42 | 42 | 7.miejsce, Dywizja Emmsa | Nie zakwalifikował się | ||||
1990/1991 | ![]() | OHL | 66 | 42 | 3 | 21 | 87 | 1.miejsce, Dywizja Emmsa | 14 | 12 | 2 | 85.71 | J. Ross Robertson Cup |
1991/1992 | ![]() | OHL | 66 | 41 | 19 | 3 | 88 | 1.miejsce, Dywizja Emmsa | 19 | 12 | 7 | 63.16 | J. Ross Robertson Cup |
1992/1993 | ![]() | OHL | 66 | 38 | 5 | 23 | 81 | 1.miejsce, Dywizja Emmsa | 14 | 9 | 5 | 64.29 | Finał |
1993/1994 | ![]() | OHL | 66 | 35 | 7 | 24 | 71 | 2.miejsce, Dywizja Emmsa | 14 | 10 | 4 | 71.43 | Półfinał |
1995/1996 | ![]() | NHL | 82 | 33 | 7 | 42 | 72 | 5.miejsce, Dywizja Północno-wschodnia | Nie zakwalifikował się | ||||
1996/1997 | ![]() | NHL | 82 | 40 | 12 | 30 | 92 | 1.miejsce, Dywizja Północno-wschodnia | 12 | 5 | 7 | 41.67 | Półfinał Konferencji |
2005/2006 | ![]() | QMJHL | 70 | 52 | 3 | 15 | 107 | 1.miejsce, Dywizja Wschodnia | 21 | 16 | 5 | 76.19 | Coupe du Président |
2006/2007 | ![]() | NHL | 82 | 40 | 12 | 30 | 92 | 4.miejsce, Dywizja Atlantycka | 5 | 1 | 4 | 20 | Ćwierćfinał Konferencji |
2007/2008 | ![]() | NHL | 81 | 34 | 9 | 38 | 79 | 5.miejsce, Dywizja Atlantycka | Nie zakwalifikował się | ||||
2013/2014 | ![]() | NHL | 62 | 17 | 9 | 36 | 43 | 8.miejsce, Dywizja Atlantycka | Nie zakwalifikował się | ||||
2014/2015 | ![]() | NHL | 82 | 23 | 8 | 51 | 54 | 8.miejsce, Dywizja Atlantycka | Nie zakwalifikował się | ||||
Łącznie w OHL | 330 | 174 | 27 | 129 | 369 | 61 | 43 | 18 | 70.49 | ||||
Łącznie w NHL | 472 | 188 | 57 | 227 | 433 | 17 | 6 | 11 | 35.29 | ||||
Łącznie w QMJHL | 70 | 52 | 3 | 15 | 107 | 21 | 16 | 5 | 76.19 |
Działalność społeczna
W 2004 roku Nolan założył fundację The Ted Nolan Foundation, które rozdaje stypendium na cześć jego matki, Rose - Rose Nolan Memorial o wartości 5.000 dolarów amerykańskich, które są przyznawanie kobietom i za osiągnięcia edukacyjne i sportowe przy zachowaniu silnego zaangażowania społecznego. W 2013 roku Nolan wraz z dwoma braćmi stworzyli szkołę hokejową First Nana w Nowym Jorku jako sposób zaangażowania młodzieży do gry w hokeja na lodzie na uczelniach, jednocześnie ucząc wartości aktywnego zdrowego stylu życia. Ten 5-dniowy obóz hokejowy jest przeznaczony zarówno dla dziewcząt, jak i chłopców w wieku od 7 do 15 lat i został opracowany, aby pomóc First National Youth rozwijać umiejętności hokejowe, a jednocześnie uczyć młodzieży First Nation pozytywnego modelu w swoich społecznościach[10].
Sukcesy
Zawodnicze
- Adirondack Red Wings
- Puchar Caldera: 1981
Szkoleniowe
- Sault Ste. Marie Greyhounds
- J. Ross Robertson Cup: 1991, 1992
- Memorial Cup: 1993
- Moncton Wildcats
- Coupe du Président: 2006
Indywidualne
Życie prywatne
Ted Nolan jest synem Stana i Rose Nolanów. Ma dwóch braci. Jest żonaty z Sandrą, z którą ma dwóch synów- Brandona (ur. 1983) i Jordana (ur. 1989) - także hokeistów.
Ciekawostki
- Pochodzi z plemienia Odżibwejów[11].
- Ted Nolan w 1986 roku został wybrany jako wzór programu dotyczącego zwalczania nadużywania alkoholu i narkotyków.
- Jest aktywnym członkiem Wspólnoty Aborygenów[12].
- Ze względu na konflikt z Johnem Mucklerem z czasów współpracy w Buffalo Sabres zyskał przydomek GM Killer[13].
Przypisy
- ↑ Former Jack Adams winner Ted Nolan hired to coach Latvian national team [data dostępu: 2011-08-03] (ang.)
- ↑ Tom Coolen's coaching travels make him a nomad of hockey. cbc.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-02)]. [data dostępu: 2016-01-18] (ang.)
- ↑ Sabres fire coach Nolan after 23-win season [data dostępu: 2015-04-13] (ang.)
- ↑ Sabres add four to Nolan's coaching staff [data dostępu: 2014-08-04] (ang.)
- ↑ Tom Coolen. Buffalo Sabres - Assistant Coach (ang.)
- ↑ Ted Nolan bierze „Orły”. Kanadyjski trener wylądował w Warszawie. pzhl.tv. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-16)]. [data dostępu: 2017-07-11]
- ↑ Oficjalnie. Ted Nolan trenerem naszej kadry! [data dostępu: 2017-07-11]
- ↑ Czerkawski: Nolan trenerem? To dobry news! [data dostępu: 2017-07-17]
- ↑ Oficjalnie. Nolan i Coolen odchodzą. Poszukiwania nowego trenera rozpoczęte. hokej.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)]. [data dostępu: 2018-05-17]
- ↑ Ted Nolan - Biography (ang.)
- ↑ Performers (ang.)
- ↑ Ted Nolan - Inspire.ca (ang.)
- ↑ Shoalts: Nolan’s future is uncertain in the wake of LaFontaine’s departure [data dostępu: 2014-03-03](ang.)
Linki zewnętrzne
- Ted Nolan w bazie Indspire.ca (ang.)
- Ted Nolan – statystyki na NHL.com (ang.)
- Ted Nolan w bazie Quanthockey.com (ang.)
- Ted Nolan w bazie Eliteprospects.com (ang.)
- Ted Nolan – statystyki na Legends of Hockey (ang.)
- Ted Nolan – statystyki na Hockey-Reference.com (ang.)
- Ted Nolan w bazie The Internet Hockey Database (ang.)
- Ted Nolan w bazie IMDb (ang.)
- Ted Nolan na stronie fundacji Ted Nolan Foundation (ang.)
- p
- d
- e
- p
- d
- e
Bramkarze | |
---|---|
Obrońcy |
|
Napastnicy |
|
Trener |
|
- p
- d
- e
Bramkarze |
|
---|---|
Obrońcy | |
Napastnicy |
|
Trener |
|
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|