Veritatis splendor
![]() | |||
Autor | |||
---|---|---|---|
Tematyka | teologia moralna | ||
Typ utworu | encyklika papieska | ||
Wydanie oryginalne | |||
Miejsce wydania | Watykan | ||
Język | łacina | ||
Data wydania | 1993 | ||
Wydawca | Libreria Editrice Vaticana | ||
|
Veritatis splendor (łac. Blask Prawdy) – dziesiąta encyklika papieża Jana Pawła II.
Traktuje "o niektórych podstawowych problemach nauczania moralnego Kościoła". Encyklika jest jednym z najbardziej wszechstronnych i filozoficznych nauczań teologii moralnej w katolickiej tradycji. Prace nad nią trwały sześć lat, opublikowana została 6 sierpnia 1993.
Veritatis splendor reaguje na dylematy teologii moralnej, które zostały podniesione w Kościele w II poł. XX wieku. Te pytania obracają się wokół umiejętności człowieka; rozpoznania dobra, istnienia zła, roli ludzkiej wolności, ludzkiego sumienia oraz grzechu śmiertelnego. W odpowiedzi na te pytania papież Jan Paweł II dobitnie nalega, by moralna prawda była dostępna, że wybór dobra albo zła ma głęboki skutek i że nie ma żadnej prawdziwej sprzeczności między wolnością a następowaniem dobra.
Jan Paweł II uczy, że nie ma żadnego prawdziwego konfliktu pomiędzy ludzką wolnością a prawem Bożym. Boże prawo rządzące ludzkim zachowaniem nie sprzeciwia się ludzkiej wolności, ale raczej "chroni i promuje wolność".
Encyklika stwierdza, że dzisiejszy szacunek dla ludzkiej wolności reprezentuje jedną z pozytywnych realizacji współczesnej kultury.
Krytycznie ocenił encyklikę niemiecki teolog Eugen Drewermann[1].
Przypisy
- ↑ Dariusz Zalewski, Katolewica czyli wyśniony kościół bezbożnika. Wydawnictwo Antyk Komorów, 1998, s.147.
Linki zewnętrzne
- Zindeksowany tekst encykliki na portalu JP2online.pl
- GND: 4340536-8
- Universalis: encyclique-veritatis-splendor