Władysław Łukawski
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Władysław Alfons Łukawski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 31 maja 1922 |
Data śmierci | 9 lutego 2019 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
Późniejsza praca | architekt, konserwator zabytków |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Witkacy_-_Krystyna_Groszkowska-%C5%81ukawska_-_1936-07.jpg/220px-Witkacy_-_Krystyna_Groszkowska-%C5%81ukawska_-_1936-07.jpg)
Władysław Łukawski, ps. „Lipiec” (ur. 31 maja 1922 w Łodzi, zm. 9 lutego 2019) – polski architekt, konserwator zabytków[1] i kapral podchorąży Armii Krajowej[2].
Życiorys
Urodził się w Łodzi, w rodzinie Piotra (zm. 1954) i Heleny z d. Rumpfeldt (zm. 1963). Miał młodszego brata Janusza (1924–1988)[3], żołnierza AK, ps. „Kwiecień”, uczestnika powstania warszawskiego[4].
Uczestniczył w walkach obronnych we wrześniu 1939, odbył tajne szkolenie podchorążówki oraz uczestniczył w konspiracji od listopada 1941. Działał w ramach V Obwodu (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej w grupie artyleryjskiej „Granat” (dawny kryptonim „548”) pułku Baszta. Walczył podczas powstania warszawskiego na Mokotowie. 28 sierpnia 1944 został ranny w klatkę piersiową i prawą rękę[2]. Po upadku powstania zbiegł wraz z Krystyną, swoją przyszłą żoną do Gołąbek, gdzie mieszkała rodzina narzeczonej. 10 października 1944 para wzięła ślub w kościele w Piastowie[5].
W 1949 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, następnie ukończył Studium Podyplomowe w zakresie konserwacji zabytków na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1952 był członkiem Oddziału Warszawskiego SARP. Pracował jako projektant w Pracowni Konserwacji Zabytków Warszawa, architekt dzielnicy Mokotów w Warszawie, rzeczoznawca SARP[1] oraz ławnik Sądu Wojewódzkiego w Warszawie[2].
W 1955 otrzymał zespołowe wyróżnienie Podkomitetu Literatury i Sztuki Nagrody Państwowej Sekcja Architektury i Urbanistyki za pionierską rolę, w pracach projektowych nad typizacją masowego budownictwa mieszkalnego w minionym 10-leciu[6].
W latach 70. XX w. był zaangażowany w prace restauracyjne stajni królewskich i folwarku w na terenie Łazienek Królewskich[7].
Od 10 października 1944 był mężem Krystyny z d. Groszkowskiej, koleżanki z dzieciństwa i uczestniczki konspiracji, sanitariuszki, ps. „Ela Skrzyp”[2].
Pochowany 21 lutego 2019[8] w grobie rodzinnym[2] na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 187-3-26,27)[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych
- Medal Wojska
- Krzyż Partyzancki
- Warszawski Krzyż Powstańczy
- Medal za Warszawę 1939–1945
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Krzyż Armii Krajowej
- Krzyż Pamiątkowy Akcji „Burza”
- Odznaka Grunwaldzka[2]
- Odznaka pamiątkowa Akcji „Burza”
Przypisy
- ↑ a b In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Władysław Łukawski [online], www.archimemory.pl [dostęp 2024-07-17] .
- ↑ a b c d e f Powstańcze Biogramy – Władysław Łukawski [online], 1944.pl [dostęp 2022-03-26] (pol.).
- ↑ a b Cmentarz Stare Powązki: PIOTR ŁUKAWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2024-07-17] .
- ↑ Powstańcze Biogramy - Janusz Łukawski [online], www.1944.pl [dostęp 2024-07-17] (pol.).
- ↑ Powstańcze Biogramy – Krystyna Groszkowska [online], 1944.pl [dostęp 2022-03-26] (pol.).
- ↑ Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki. „Życie Warszawy”. Rok XII, Nr 173 (3656), s. 7, 22 lipca 1955. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2024-07-17].
- ↑ DorotaD. Śliwińska DorotaD., JadwigaJ. Rembiewska JadwigaJ., AnnaA. Słomska AnnaA., Projekt budowlano-wykonawczy przebudowy, remontu konserwatorskiego i adaptacji. tom 1 – branża: architektoniczno-konserwatorska, marzec 2017 .
- ↑ Władysław Łukawski, Warszawa, 18.02.2019 - nekrolog [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2024-07-17] .