Władysław Pobóg-Malinowski
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1899 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 21 listopada 1962 | ||
Miejsce spoczynku | |||
Narodowość | polska | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
| |||
|
Władysław Pobóg-Malinowski[1] (ur. 11 listopada?/23 listopada 1899 w Archangielsku, zm. 21 listopada 1962 w Genewie) – oficer artylerii Wojska Polskiego, historyk.
Życiorys
Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Po wojnie pełnił służbę w 21 pułku artylerii polowej w garnizonie Kraków (1923), Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie (1924), 12 pułku artylerii polowej w Złoczowie (1928) i Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie (1929). 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, w korpusie oficerów artylerii. Służbę w wojsku łączył ze studiami wyższymi (polonistyka i Szkoła Nauk Politycznych). Od 1 października 1932 pozostawał w stanie nieczynnym. Od 1931 naczelnik Wydziału Historyczno-Naukowego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1934 był oficerem rezerwy 1 pułku artylerii najcięższej w Górze Kalwarii. W 1938 kierownik Referatu Archiwalnego Gabinetu Ministra Spraw Zagranicznych[2]. W 1944 powołany został do polskiej służby zagranicznej, z której wycofał się w 1945. W latach 1944–1945 był współtwórcą i jednym z dwóch głównych redaktorów sekcji polskiej Radia Francuskiego. Po II wojnie światowej na emigracji.
Autor wielu prac z zakresu najnowszej historii Polski, pisanych częściowo pod pseudonimem Julian Woyszwiłło. W latach 1929–1934 był sekretarzem redakcji pierwszej edycji 10-tomowej Pism – Mów – Rozkazów marszałka Józefa Piłsudskiego. Jego najważniejszą pracą była Najnowsza historia polityczna Polski 1864–1945 (t. 1–3, wyd 1., t. 1 Paryż 1953, t. 2–3 Londyn 1956–1960).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1960)[3]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1939)[4]
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1934)[5]
- Medal Niepodległości (20 lipca 1932)[6]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[7]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[7]
- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę[2]
- Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja, 1937)[7]
Wybrana bibliografia
- Najnowsza historia polityczna Polski 1864–1945, 1953–1962.
- Akcja bojowa pod Bezdanami 26.IX.1908, 1932.
- Narodowa Demokracja, 1887–1918, 1933.
- Fakty i dokumenty, dwa tomy wielkiej (obliczonej na 6 tomów) biografii Józefa Piłsudskiego).
- Polska i Polacy w cywilizacji świata, 1939.
Przypisy
- ↑ W ewidencji wojskowej figurował jako Władysław III Malinowski.
- ↑ a b Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 czerwca 1939. Warszawa: Stowarzyszenie „Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej”, 1939, s. 215. [dostęp 2020-11-30].
- ↑ Dz.U.R.P. z 1961 r. Nr 2. s. 8. „za zasługi położone dla Rzeczypospolitej Polskiej”.
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 12, 1939.
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 338 „za zasługi na polu pracy państwowej w dziale służby zagranicznej”.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 461.
Bibliografia, linki
- Henryk Wereszycki, Władysław Malinowski (Pobóg-Malinowski) [w:] Polski Słownik Biograficzny t. XIX Warszawa – Kraków – Wrocław – Gdańsk 1974 s. 365–367 wersja elektroniczna IPSB.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
- Archiwum Władysława Pobóg-Malinowskiego w zbiorach Instytutu Piłsudskiego [online], Instytut Piłsudskiego [dostęp 2019-09-25] .
- Władysław Pobóg-Malinowski. kulturaparyska.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-07)]..
- Sławomir Nicieja. Moje Kresy. Fenomen Władysława Pobóg-Malinowskiego [w:] Nowa Trybuna Opolska 25.05.2017.
- PWN: 3936808