Włodawka
![]() | Ten artykuł dotyczy rzeki. Zobacz też: Włodawka – dawne miasteczko. |
![]() Włodawka we Włodawie | |||
Kontynent | Europa | ||
---|---|---|---|
Państwo |
| ||
Lokalizacja | |||
Rzeka | |||
Długość | 38,44 km | ||
Ujście | |||
Recypient | Bug | ||
Miejsce | Włodawa | ||
Wysokość | ok. 153 m n.p.m.[1] | ||
Współrzędne | 51°32′47″N 23°33′46″E/51,546389 23,562778 | ||
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Rzeka_W%C5%82odawka.jpg/220px-Rzeka_W%C5%82odawka.jpg)
Włodawka – rzeka, lewy dopływ Bugu[2] o długości 38,44 km[3] i średnim rocznym przepływie u ujścia – 2,3 m³/s.
Płynie przez powiat włodawski. Pierwotnie rzeka rozpoczynała bieg z Bagna Bubnów, obecnie jej początek trudno ustalić, ponieważ stanowi go sieć rowów melioracyjnych. Zlewnia rzeki obejmuje niemal całą wschodnią część Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Na większości biegu rzeka jest uregulowana. Dopływami rzeki są m.in. Krzywianka, Mietułka i Tarasienka.
Historia
Od 1387 Włodawka była rzeką graniczną między Wielkim Księstwem Litewskim, a Koroną. Od 1566 roku na mocy unii lubelskiej stanowiła granicę pomiędzy województwem brzeskim, a ziemią chełmską.
Przypisy
- ↑ Włodawka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-03-01].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 317, ISBN 83-239-9607-5 .
- ↑ Włodawka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-03-01].
Bibliografia
- hasło Włodawka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.