Walentin Iwanow (piłkarz)
![]() | Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: inne osoby noszące to imię i nazwisko. |
![]() | |||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Walentin Koźmicz Iwanow | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 19 listopada 1934 | ||||||||||||||||||
Data i miejsce śmierci | 8 listopada 2011 | ||||||||||||||||||
Wzrost | 178 cm | ||||||||||||||||||
Pozycja | napastnik | ||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||||||||||||||||||
|
Walentin Koźmicz Iwanow, Валентин Козьмич Иванов (ur. 19 listopada 1934 w Moskwie, zm. 8 listopada 2011 tamże[1]) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji napastnika, trener i menedżer piłkarski, reprezentant Związku Radzieckiego. Mąż mistrzyni olimpijskiej w gimnastyce Lidiji Iwanowej i ojciec sędziego piłkarskiego Walentina W. Iwanowa.
Kariera piłkarska
Kariera klubowa
Iwanow rozpoczynał swoją karierę piłkarską w drużynie zakładowej, gdzie wypatrzył go trener Grigorij Żarkow i w 1952 młody piłkarz został zawodnikiem pierwszoligowego Torpedo Moskwa. Już po roku wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie, pomimo dużej konkurencji i młodego wieku. Do jego partnerów w drużynie klubowej należeli m.in. Eduard Strielcow i Giennadij Gusarow. Na płaszczyźnie klubowej odnosił również znaczące sukcesy, jednak jedynie krajowe. Karierę piłkarską zakończył w 1967 roku.
Kariera reprezentacyjna
26 czerwca 1955 debiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w meczu towarzyskim ze Szwecją (6–1), w swoim debiucie zdobył jedną z bramek. Iwanow szybko wywalczył sobie miejsce w reprezentacji ZSRR, z którą sięgnął w 1956 w Melbourne po mistrzostwo olimpijskie, zaś w 1960 po mistrzostwo Europy. W 1962 na mistrzostwach świata w Chile zdobył dla drużyny narodowej 4 bramki (wszystkie w fazie grupowej), co pozwoliło mu (wraz z pięcioma innymi graczami) wywalczyć tytuł króla strzelców. Drużyna ZSRR odpadła z turnieju w ćwierćfinale. W wielkich turniejach Iwanow uczestniczył również w 1958 w mistrzostwach świata w Szwecji oraz w mistrzostwach Europy 1964, kiedy jego drużyna wywalczyła wicemistrzostwo Europy). Ogółem rozegrał w reprezentacji ZSRR 59 meczów i zdobył 26 goli (trzeci strzelec w historii po Błochinie i Protasowie), zaś w drużynie olimpijskiej zagrał 4 razy i zdobył 3 bramki.
Kariera trenerska
Kariera trenerska Iwanowa związana jest głównie z klubem Torpedo Moskwa, z którym zdobył najwięcej trofeów. W 1976 wywalczył z zespołem mistrzostwo ZSRR, zaś trzykrotnie (w 1968, 1972 i 1986) krajowy puchar. Iwanow dostał nagrodę zasłużonego trenera ZSRR. W latach 1992–1993 prowadził marokański klub pierwszoligowy Raja z Casablanki. W 1994 wrócił do Rosji, gdzie kilka razy trenował przez krótkie okresy Torpedo Moskwa. Pełnił także funkcję wiceprezydenta klubu Priemjer-Ligi FK Moskwa.
Sukcesy i odznaczenia
Sukcesy klubowe
- mistrz ZSRR: 1960, 1965
- wicemistrz ZSRR: 1957, 1961, 1964
- brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1953
- zdobywca Pucharu ZSRR: 1960
Sukcesy reprezentacyjne
- uczestnik mistrzostw świata: 1958, 1962
- mistrz olimpijski: 1956 (Melbourne)
- mistrz Europy: 1960
- wicemistrz Europy: 1964
Sukcesy indywidualne
- król strzelców mistrzostw świata w Chile: 4 gole (1962)
- wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1955, 1957—1964), Nr 2 (1953, 1956, 1965)
- członek Klubu Grigorija Fiedotowa: 166 goli
Odznaczenia
- tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1957
- tytuł Zasłużonego Trenera Sportu Rosyjskiej FSRR: 1968
- tytuł Zasłużonego Trenera Sportu ZSRR: 1988
- weteran pracy przemysłu samochodowego: 1984
- Order Honoru: 1997
- Order „Znak Honoru”: 1960
- Rubinowy Order UEFA za zasługi: 2003
- Medal „Za pracowniczą dzielność”: 1957
- Medal „Za pracowniczą wybitność”: 1989
- Medal „Weteran pracy”: 1984
Przypisy
- ↑ Умер Валентин Иванов. gazeta.ru, 2011-11-08. [dostęp 2011-11-08]. (ros.).
Bibliografia
- V. Ivanov, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie RusTeam (ros.)
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie Football Facts (ros.)
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Walentin Iwanow (piłkarz) w bazie National Football Teams (ang.)
- Valentin Ivanov, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2020-11-21] .
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- O występie ZSRR na Igrzyskach Olimpijskich 1956 czytaj tutaj.
- p
- d
- e
- O występie ZSRR na Mistrzostwach Świata 1958 czytaj tutaj.
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- O występie ZSRR na Mistrzostwach Świata 1962 czytaj tutaj.
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
- p
- d
- e
1930–1998 |
|
---|---|
od 2002 |
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- VIAF: 2806151778259718130002
- Olympedia: 27581