Wild 2
![]() Zdjęcie jądra komety Wild 2 wykonane przez sondę Stardust 2 stycznia 2004 roku | |||
Odkrywca | Paul Wild | ||
---|---|---|---|
Data odkrycia | 6 stycznia 1978 | ||
Nazwy alternatywne | 81P/Wild 2, Wild 2 | ||
Elementy orbity | |||
Półoś wielka | 3,4481[1] au | ||
Mimośród | 0,5383[1] | ||
Peryhelium | 1,5921[1] au | ||
Aphelium | 5,3041[1] au | ||
Okres orbitalny | 6,40[1] lat | ||
Nachylenie orbity względem ekliptyki | 3,2390[1]° | ||
Długość węzła wstępującego | 136,1285[1]° | ||
Argument peryhelium | 41,7071[1]° | ||
Moment przejścia przez peryhelium | 20 lipca 2016[1] | ||
Charakterystyka fizyczna jądra | |||
Średnica | 3,3 × 4,0 × 5,5 km | ||
|
Wild 2 (nazwa oficjalna 81P/Wild) – kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza. Została odkryta w 1978 roku przez szwajcarskiego astronoma Paula Wilda.
Wiek komety określa się na ok. 4,5 mld lat. Dawniej miała ona bardziej obszerną i kolistą orbitę, jednak we wrześniu 1974 roku zbliżyła się na odległość zaledwie około 1 miliona km od Jowisza i jego pole grawitacyjne zmieniło tor jej orbity i skierowało ją w stronę planet wewnętrznych. Okres obiegu orbity został wtedy zmniejszony z 43 do 6,4 lat, zaś peryhelium wynosi aktualnie ok. 1,6 jednostki astronomicznej.
Powierzchnia jądra jest niemal w całości pokryta kraterami. Średnica największego z nich wynosi 2 km. Na powierzchni znajdują się też strome skarpy i wzgórza o wysokości dochodzącej do 100 m. Z obszarów aktywnych jądra wypływają liczne strugi gazu i pyłu tworzące następnie komę i warkocz komety.
Przelot sondy Stardust obok komety
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Wild_2_Flyby.gif/240px-Wild_2_Flyby.gif)
2 stycznia 2004 roku z komy komety Wild 2 zostały pobrane próbki pyłu przez sondę kosmiczną Stardust. Badania próbek mają pomóc w określeniu pochodzenia komet i Układu Słonecznego. Cząstki zostały pochwycone w specjalny kolektor z aerożelu. Sonda zbliżyła się na odległość 236 km od jądra komety, wykonując 72 fotografie i analizując skład cząstek pyłu. Kapsuła lądownika pojazdu powróciła na Ziemię bez przeszkód 15 stycznia 2006 roku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Comet_81P_Wild_with_jets.jpg/220px-Comet_81P_Wild_with_jets.jpg)
Całkowita masa pobranych próbek wynosi 0,0001 grama[2]. Wykorzystując unikatowe możliwości synchrotronu Diamond Light Source, pozwalającego zbadać największy zakres pierwiastków, zespół naukowców Uniwersytetu Leicester odkrył w próbkach rentgenowską sygnaturę tlenków żelaza. W trakcie dalszych badań wykazano, że drobiny tlenków żelaza odkryte w próbkach pochodzących z komety powstały w wyniku procesów zachodzących w niskich temperaturach w obecności wody. Zaskakuje jednak fakt, że inne cząstki powstały z kolei w bardzo wysokich temperaturach, sięgających 2000 °C, gdyż podejrzewano, że zbudowana z lodu kometa musiała powstać na zimnych kresach Układu Słonecznego[2].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- 81P/Wild 2 w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- Wild 2 w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity 81P/Wild 2 w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- Strona NASA o projekcie Stardust
- Gary W. Kronk: 81P/Wild 2. [w:] Cometography.com [on-line]. [dostęp 2016-07-24]. (ang.).
- p
- d
- e
- Britannica: topic/Comet-81P