Wipeout – Wymiatacze
Nazwa formatu | Wipeout |
---|---|
Rodzaj programu | rozrywkowy |
Kraj produkcji |
|
Język | |
Prowadzący | Katarzyna Olubińska |
Data premiery | 13 lutego 2011 |
Lata emisji | 2011 |
Pora emisji | niedziela 18.00 |
Liczba odcinków | 10 (1 seria) |
Czas trwania odcinka | ok. 45 minut |
Format nadawania | 16:9 |
Produkcja | |
Produkcja | Endemol Shine Polska |
Stacja telewizyjna | TVN |
Wipeout – Wymiatacze – polski program rozrywkowy emitowany na antenie TVN od 13 lutego do 17 kwietnia 2011, oparty na amerykańskim formacie Wipeout na licencji ABC. Cztery drużyny: polska, ukraińska, białoruska oraz czesko-słowacka pokonywały olbrzymich rozmiarów tor przeszkód. W polskiej wersji programu komentatorami byli Tomasz Zimoch i Krzysztof „Jankes” Jankowski, a prowadzącą-reporterką – Katarzyna Olubińska.
Tory przeszkód
![]() | Ten artykuł należy dopracować: od 2023-05 → poprawić styl – powinien być encyklopedyczny, od 2023-05 → dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Kwalifikator
- Klawisze – zawodnicy biegną po belkach przypominających klawisze. Niektóre z nich zapadają się po wejściu na nie.
- Zmiotki – często zamiast klawiszy. Zawodnicy biegną nad wodą, uważając na spychające ich ramiona
- Sciana rękawic – po przebiegnięciu pierwszej przeszkody uczestnicy idą wzdłuż ściany, na której zamontowane są uderzające w nich rękawice.
- Wielkie kule – duże, czerwone, wykonane z gumy, co utrudnia ich przejście.
- Trapez – w tym przypadku należy złapać się trapezu i wylądować na mecie.
- Huśtawki – dwie platformy imitujące huśtawki, występowały zamiast trapezu.
Król gór
W tej rundzie wokół podestu z sześcioma miejscami stały słupki z zawodnikami, którzy mieli za zadanie przejść po obracającej się kładce, uważając na ramiona, które ich spychały. Ci, którzy spadli, mogli próbować dalej. Za przedostanie się na metę przyznawany był bonus czasowy w klasyfikacji ogólnej.
Drugą możliwością było stanie na słupkach ułożonych na planie koła i przeskakiwanie nad ramieniem, które z czasem obracało się coraz szybciej i wyżej. Dla tych, którzy utrzymali się najdłużej, przewidziane były bonusy w klasyfikacji ogólnej.
Bieżnia
Zawodnicy biegają po bieżni i próbują podnosić materace, które zasłaniają im drogę. Na jej ostatnim odcinku dodatkowo rzucano im piłki do tenisa pod nogi. W przypadku, gdy zawodnik się przewrócił, wpadał do pojemnika z gumowymi odłamkami i mógł próbować ponownie.
Karuzela
W półfinałach zamiast bieżni. Zawodnicy kręcą się kilkadziesiąt sekund na karuzeli, a następnie muszą przejść kilka przeszkód nad wodą, np. podesty wysmarowane wazeliną.
Strefa finałowa
- Zjazd – zawodnicy zjeżdżają z kilkumetrowej zjeżdżalni do basenu z wodą.
- Zjeżdżalnia – należy iść pod górę, ale ze szczytu leje się woda. Za dotknięcie barierki groziła kara w postaci dodatkowych sekund doliczanych do czasu.
- Ścianka – podobna do wspinaczkowej, tylko zamiast w górę, idzie się w bok. Po jej przejściu następuje zmiana zawodnika.
- Szaszłyk – czyli finałowy odpowiednik zmiotki, ale większych rozmiarów.
- Kręcioły – 3 kręcące się podesty w kształcie koła. często miały dodatkowe przeszkody, jak np. basen z piłkami lub tarasujące drogę trójkąty. Czasami zamiast dwóch pierwszych kręciołów należało przelecieć na trzeci, trzymając się liny.
- Przycisk – jego wciśnięcie kończy grę.
Polska drużyna
![]() | Ten artykuł od 2023-04 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
W skład każdej drużyny wchodziło 20 osób, w polskiej znaleźli się:
- Iwona Guzowska – mistrzyni świata i Europy w kick-boxingu i boksie, posłanka,
- Maciej Dębosz – aktor serialu „W11 – Wydział Śledczy”,
- Jakub Bielak – dziennikarz TVN Turbo,
- Marcin Urbaś – sprinter,
- Anna Prus – aktorka,
- Łukasz Siełacz – kulturysta,
- Stanisław Karpiel-Bułecka – piosenkarz, narciarz,
- Łukasz Pabich – lekkoatleta,
- Tomasz Kucharski – wioślarz, mistrz olimpijski z Sydney (2000),
- Natalia Bocian – mistrzyni świata fitness do lat 21 i mistrzyni świata w konkurencji model fitness (2008),
- Tomasz Puzon – karateka stylu kyokushin, Międzynarodowy Mistrz Ameryk Karate Kyokushin (2009),
- Iza Faron – stewardesa,
- Martyna Majak – artystka cyrkowa,
- Monika Kurowska – fizjoterapeutka,
- Katarzyna Drzyżdżyk – modelka, zwyciężczyni Wyprawy Robinson,
- Patryk Raszkowski – tracer,
- Filip Stachowiak – tracer,
- Piotr Doryń – tracer, kaskader,
- Piotr Bętkowski – zawodnik rezerwowy, lekkoatleta,
- Paweł Januszewski – zawodnik rezerwowy, trener.
Oglądalność
Dane o oglądalności na podstawie badań przeprowadzonych przez Nielsen Audience Measurement. Podane liczby dotyczą wyłącznie oglądalności premiery telewizyjnej – nie uwzględniają oglądalności powtórek itp.
Odcinek | Data emisji | Etap gry | Oglądalność |
---|---|---|---|
1 | 13 lutego 2011 | rozgrywka eliminacyjna | 2 579 755[1][2] |
2 | 20 lutego 2011 | 2 482 581[1][2] | |
3 | 27 lutego 2011 | 2 673 965[1] / 2 650 209[2] | |
4 | 6 marca 2011 | 2 761 633[2] | |
5 | 13 marca 2011 | 2 471 514[2] | |
6 | 20 marca 2011 | 2 655 993[2] | |
7 | 27 marca 2011 | 2 219 776[2] | |
8 | 3 kwietnia 2011 | półfinał | 1 902 437[2] |
9 | 10 kwietnia 2011 | 2 144 675[2] | |
10 | 17 kwietnia 2011 | finał | 1 931 345[2] |
Średnia | 2 379 604[2][3] |
Kontrowersje
Według portalu Reality-tv.pl w każdym z państw podano, że turniej wygrała reprezentacja ich kraju[4]. Producent polskiej wersji, Jarosław Ostaszkiewicz, stwierdził, że puchar przyznawany zwycięzcom zdobyła drużyna polska i przywiozła go do Warszawy[4]; na stronie internetowej ukraińskiej wersji programu napisano, że po weryfikacji wyników finału zwycięstwo zostało przyznane drużynie Ukrainy[5].
Przypisy
- ↑ a b c Rośnie oglądalność teleturnieju “Wipeout - Wymiatacze” [online] [dostęp 2017-07-27] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k „Wymiatacze” zarobili dla TVN 8 mln złotych [online] [dostęp 2017-07-27] (pol.).
- ↑ Show "Wipeout - Wymiatacze" przegrał tylko z TVP1, „Media2.pl” [dostęp 2017-07-27] (pol.).
- ↑ a b Elżbieta Rutkowska: Polska drużyna naprawdę wygrała program "Wipeout – Wymiatacze" w TVN. Press (online), 21 kwietnia 2011. [dostęp 2023-04-28]. (pol.).
- ↑ Finał „Wipeout”: zwycięstwo Polaków wciąż można kwestionować?. Showmag.info (online), 21 kwietnia 2011. [dostęp 2023-04-28]. (pol.).