Wołówka
Wołówka – nieistniejące obecnie targowisko, które do 1944 znajdowało się w rejonie ulic Pokornej i Stawek w Warszawie.
Było jednym z najbardziej znanych targowisk żydowskich w stolicy[1]. Jego nazwa pochodzi od pierwszej lokalizacji przy ul. Wałowej[2]. W gwarze warszawskiej nazwa tej ulicy była często przeinaczana na „Wołową”[2].
Opis
Targowisko zostało założone w XVIII wieku w rejonie ulic Wałowej i Franciszkańskiej[2][1]. W pierwszej połowie XIX wieku rozwinął się tam handel tanią odzieżą, chętnie kupowaną przez biedotę[1]. Później stało się znane z handlu odzieżą używaną (starzyzną)[3][4].
W 1891 handel starzyzną przeniesiono na teren dawnego placu Broni, w rejon ul. Pokornej i Stawek[3]. W 1900 wzniesiono tam długi drewniany budynek, w którym mieściło się 46 sklepów[3]. Obok straganów na targowisku działały również niewielkie warsztaty rzemieślnicze[5]. Dostawcami surowca byli domokrążni żydowscy handlarze starzyzną, tzw. handełesi[6]. Z powodu oferowania towarów najgorszego gatunku, w okresie międzywojennym nazwa targowiska stała się synonimem skrajnej nędzy[3].
W 1940 Wołówka znalazła się poza gettem[3]. Handlowano tam głównie szmuglowaną do miasta żywnością[3] oraz używaną odzieżą[7]. Targowisko było miejscem obław przeprowadzanych przez niemiecką policję[8].
Targowisko działało do powstania warszawskiego w 1944[3]. Nie zostało reaktywowane po zakończeniu wojny[9].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski: Spacerownik po żydowskiej Warszawie. Warszawa: Agora SA i Muzeum Historii Żydów Polskich, 2014, s. 76. ISBN 978-83-268-1283-5.
- ↑ a b c Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 229.
- ↑ a b c d e f g Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski: Spacerownik po żydowskiej Warszawie. Warszawa: Agora SA i Muzeum Historii Żydów Polskich, 2014, s. 77. ISBN 978-83-268-1283-5.
- ↑ Jan Bystroń: Warszawa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1977, s. 276.
- ↑ Ryszard Mączewski: Warszawa między wojnami. Łódź: Księży Młyn, 2009, s. 89. ISBN 978-83-61253-51-8.
- ↑ Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 230.
- ↑ Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 228. ISBN 978-83-07-03239-9.
- ↑ Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 201. ISBN 978-83-07-03239-9.
- ↑ Bronisław Wieczorkiewicz: Gwara warszawska dawniej i dziś. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 234.