Wojciech z Siecienia
| ||
Miejsce urodzenia | Siecień | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1502 | |
Prowincjał polskiej prowincji dominikanów | ||
Okres sprawowania | 1478–3 lutego 1502 | |
Inkwizytor diecezji krakowskiej | ||
Okres sprawowania | maj 1478–3 lutego 1502 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Inkardynacja | Zakon dominikanów | |
Śluby zakonne | 1456 | |
Prezbiterat | przed 1458 |
Wojciech z Siecienia, znany też jako Albert[1] z Siecienia (zm. 3 lutego 1502) – polski dominikanin i inkwizytor.
Pochodził z Siecienia w ziemi dobrzyńskiej, z rodziny szlacheckiej herbu Powała. W 1453, będąc klerykiem diecezji płockiej, rozpoczął studia na uniwersytecie krakowskim, gdzie w 1455 uzyskał stopień bakałarza. W 1456 wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie wrocławskim. W 1458 został przeorem konwentu w Żninie. W 1461 został skierowany na dalsze studia do Krakowa, a w 1464 do Bolonii. W latach 1465–1470 pełnił funkcję lektora w konwencie krakowskim i miejscowym studium generalnym. W 1470 został wybrany przeorem konwentu w Środzie. W tym samym roku był też jednym z definitorów kapituły generalnej zakonu obradującej w Awinionie oraz polskiej kapituły prowincjonalnej obradującej we Lwowie. Między 1470 a 1474 uzyskał tytuł magisterski.
W maju 1478 został mianowany inkwizytorem diecezji krakowskiej, a krótko potem został obrany prowincjałem polskiej prowincji dominikańskiej. Na początku 1479 jego wybór został zatwierdzony przez generała zakonu Leonarda Masuetiego, który jednocześnie udzielił mu dyspensy od zakazu łączenia funkcji prowincjała i inkwizytora. Obie te funkcje Wojciech pełnił aż do śmierci.
Wojciech z Siecienia uczestniczył jako inkwizytor w procesach podejrzanych o husytyzm w diecezji włocławskiej w 1480 (proces Frydana z Lupsina) i 1499 (proces Adama z Radziejowa). Za pontyfikatu Innocentego VIII był komisarzem papieskim ds. głoszenia krucjaty antytureckiej. Jako prowincjał wspierał reformy obserwanckie w swoim zakonie, m.in. zreformował studium zakonne w Gryfii (1496). W 1481 był jednym z definitorów kapituły generalnej w Rzymie.
Wielu późniejszych autorów błędnie przypisało mu pełnienie funkcji biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej, myląc go z innym dominikaninem Wojciechem z Sochaczewa.
Przypisy
- ↑ Po łacinie imię Wojciech często było tłumaczone jako "Albert" lub "Adalbert", gdyż takie było chrześcijańskie imię św. Wojciecha.
Bibliografia
- Maciej Zdanek: Inkwizytorzy dominikańscy w diecezji krakowskiej w średniowieczu. w: Paweł Kras (red.): Inkwizycja papieska w Europie środkowo-wschodniej. Kraków: Esprit SC, 2010, s. 236-237 nr 11. ISBN 978-83-61989-33-2.