Zygmunt Saloni
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 17 października 1938 |
Profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: językoznawstwo polonistyczne i ogólne | |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Doktorat | 1968 – nauki humanistyczne |
Habilitacja | 1976 – nauki humanistyczne |
Profesura | 19 października 1988 |
Polska Akademia Nauk | |
Status | Członek Komitetu Językoznawstwa PAN |
Wykładowca, naukowiec | |
Uniwersytet | Uniwersytet Warszawski |
Uniwersytet |
Zygmunt Adam Saloni (ur. 17 października 1938 w Warszawie[1]) – polski językoznawca polonistyczny, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys
Przyczynił się wielce do rozwoju narzędzi i zasobów do komputerowego przetwarzania języka polskiego, zwłaszcza fleksji: dzięki niemu powstał Schematyczny indeks a tergo polskich form wyrazowych, rozpoczęty przez Jana Tokarskiego. Ostatnia praca zespołowa w tym zakresie to Słownik gramatyczny języka polskiego[2]. Przyczynił się także do dokończenia Słownika frekwencyjnego polszczyzny współczesnej, rozpoczętego przez I. Kurcz, A. Lewickiego, J. Sambor, J. Woronczaka (Kraków: IJP PAN 1990–1991), przy którym ogromny wkład pracy miał Krzysztof Szafran.
Członek Komitetu Językoznawstwa PAN. Ukończył dwa kierunki na UW: polonistykę (1960) oraz matematykę (1971), co sprawia, że jego teksty cechuje spójność logiczna i rygor metodologiczny. Z zamiłowania i powołania nauczyciel, pracę zawodową zaczął od nauczania języka polskiego w liceum warszawskim (w którym uczennicą była jego przyszła żona), uczył też w szkole podstawowej.
Pracował na Uniwersytecie Warszawskim (w Warszawie i w filii w Białymstoku, przekształconej następnie w Uniwersytet w Białymstoku), następnie na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2009 ponownie podjął pracę na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego.
Dał się poznać także jako edytor Zebranych utworów poetyckich znanego satyryka Janusza Szpotańskiego, prywatnie swego przyjaciela, dla londyńskiego wydawnictwa Plus (wydanie polskie w 1990, wydanie internetowe w 2010)[3].
Pełna bibliografia jego prac do 2001 (259 pozycji) zawarta jest w książce Nie bez znaczenia... prace ofiarowane Profesorowi Zygmuntowi Saloniemu z okazji jubileuszu 15000 dni pracy naukowej (Białystok 2001). O adresacie tomu świadczy uwaga w przypisie: „Pierwszej próby przygotowania tomu, podjętej kilka lat temu, nie udało się utrzymać w tajemnicy i – ze względu na ostre protesty Jubilata – trzeba było z niej zrezygnować”.
Życie prywatne
Syn dwojga historyków literatury polskiej: Janiny Kulczyckiej-Saloni[1] i Juliusza Saloniego. Ojciec czworga dzieci; jego córką jest architekt Maria Saloni-Sadowska.
Przypisy
- ↑ a b Saloni Zygmunt, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-04-04] .
- ↑ Zygmunt Saloni: Słownik gramatyczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2012. ISBN 978-83-927277-2-9.
- ↑ Janusz Szpotański: Zebrane utwory poetyckie (red. Zygmunt Saloni). London: Wydawnictwo Puls, 1990. ISBN 978-0-907587-55-2.
Bibliografia
- Prof. Zygmunt Saloni, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2016-07-26] .
- Notka biograficzna
- PWN: 3971513
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 35399
- Ludzie Nauki: KAgsYjD4kD8