Areta III
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Aretas_coinage.jpg/220px-Aretas_coinage.jpg)
Areta III (? - 62. pne.) je bio kralj Nabatejskog Kraljevstva, poznat po tome što ju je od opskurnog arapskog nomadskog plemena pretvorio u regionalnu silu i jedno od kulturnih središta antičkog Bliskog Istoka. Na vrhuncu njegove vladavine Nabatejci su vladali današnjim sjevernim Jordanom, dijelovima Saudijske Arabije te južnom Sirijom, uključujući Damask kao središte Aretine države.
Areta je Damask zauzeo godine 85. pne. koristeći kaos u dinastijskim sukobima iscrpljenom Seleukidskom Carstvu. Nastojeći suzbiti predrasude svojih novih grčkih podanika i njihovih helenističkih saveznika uzeo je službeni naziv Areta III Fillhelen ("prijatelj Grka") te je promicao grčku i rimsku kulturu. U grčkom stilu je dogradio staru nabatejsku prijestolnicu Petru, a za novo naselje Humayama je sagradio i 26,8 km dugi akvadukt.
Aretinu vladavinu nad Damaskom je godine 72. pne. prekinuo armenski kralj Tigran Veliki. Areta je nadzor nad tim gradom povratio tek nakon Tigranovog poraza u kod Tigranocerte tri godine kasnije.
Godine 67. pne. Areta se upetljao u građanski rat u Judeji, podržavajući svrgnutog kralja Hirkana II u borbi protiv njegovog brata Aristobula II. Na to ga je privuklo obećanje Hirkanovog savjetnika Antipatera Idumejca da će Hirkan, ako pobijedi u ratu, Nabatejcima vratiti arapske gradove koje su prethodno bili osvojili Hasmonejci. Iako je Areta uspio opkoliti i opsjesti Jeruzalem, morao se povući zbog intervencije Marka Emilija Skaura, rimskog vojskovođe podmićenog od strane Aristobula.
Godine 62. pne. je Skaur pokrenuo pohod na Petru, ali je od opsade morao odustati zbog loše logistike i teškog terena. Areta je s njim sklopio mir plativši nekoliko stotina talanata odštete te pristavši postati rimski vazal.