Milutin Baltić
Milutin Baltić | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Milutin Baltić | |||||||
Datum rođenja | 2. decembar 1920. | ||||||
Mesto rođenja | Donje Selište, kod Gline![]() | ||||||
Datum smrti | 27. oktobar 2013. (93 god.) | ||||||
Mesto smrti | Zagreb![]() | ||||||
Član KPJ od | juna 1940. | ||||||
Učešće u ratovima | Narodnooslobodilačka borba | ||||||
Predsednik Predsedništva SR Hrvatske | |||||||
Period | 1983 — 1984. | ||||||
Prethodnik | Marijan Cvetković | ||||||
Naslednik | Jakša Petrić | ||||||
Narodni heroj od | 29. novembra 1953. | ||||||
Odlikovanja |
|
Milutin Baltić (1920 — 2013), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Hrvatske i narodni heroj Jugoslavije. U periodu od 1983. do 1984. godine obavljao je funkciju predsednika Predesedništva Socijalističke Republike Hrvatske.
Biografija
Rođen je 2. decembra 1920. godine u Donjem Selištu, kod Gline. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, a dva razreda gimnazije u Glini. Mašin-bravraski zanat je izučio u Zagrebu.
U revolucionarni omladinski pokret uključio se 1936, a u URSSJ 1938. kao metalski radnik u Zagrebu i Karlovcu. Član SKOJ-a postaje 1938, a član Komunističke partije Jugoslavije juna 1940. godine. Bio je član Mesnog komiteta SKOJ-a za Zagreb i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku. Bio je delegat SKOJ-a na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ. Istakao se u nizu sindikalnih akcija, zbog čega je bio hapšen i proganjan.
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941, odlukom CK KP Hrvatske je upućen na rad u Baniju i Kordun, gde je bio jedan od organizatora ustanka i revolucije.
Bio je predstavnik Kotarskog komiteta Gline na sastanku koji je održan 19. jula 1941. godine, u šumi Abez kraj Vrginmosta, gdje je, uz prisustvo Rada Končara i Josipa Kraša, donesena odluka o podizanju ustanka na Baniji i Kordunu. Tada je i donijeta odluka da oružane akcije u Baniji počnu 23. jula. Učestvovao je i u organizovanju prvih partizanskih jedinica u Baniji. Obišao je cijelo područje Korduna i Banije, usmjeravao rad skojevskih organizacija i učestvovao u borbama partizanskih jedinica.
U januaru 1942. godine, rukovodio je desetodnevnim partijskim kursevima, a početkom februara, po odluci Okružnog komiteta KPH za Karlovac, odlazi s Korduna u Drežnicu, da pomogne drežničkim komunistima. Oktobra 1942. godine, odlazi po zadatku u okupirani Zagreb, gdje postaje rukovodilac Povjerenstva Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku. Radio je u vrlo teškim ilegalnim uslovima sa skojevskom organizacijom Zagreba i sjeverne Hrvatske. Godine 1943, Milutin postao član Povjerenstva CK KPH za sjevernu Hrvatsku i Zagreb. Na dužnosti sekretara Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku neumorno je radio na jačanju i širenju skojevskih organizacija do kraja rata.
Poslije rata, Baltić je bio sekretar Gradskog komiteta Narodne omladine Beograda, član Centralnog komiteta Narodne omladine Jugoslavije, ministar za rad vlade NR Hrvatske, organizacioni sekretar Gradskog komiteta SK Zagreb, član Izvršnog vijeća Sabora, državni sekretar za robni promet Hrvatske, predsjednik odbora za privredu i potpredsjednik Vijeća Saveza sindikata Hrvatske, član CK KPH i CK SKJ, član Predsjedništva vijeća Saveza sindikata Jugoslavije i predsjednik komisije za društveno-ekonomske odnose, razvoj privrednog sistema i dugoročnu ekonomsku politiku Predsjedništva CK SKJ.
Od 1983. do 1984. obavljao je dužnost predsednika Predsedništva Socijalističke Republike Hrvtaske.
Umro je 27. oktobra 2013. godine u Zagrebu. U trenutku smrti bio je poslednji narodni heroj Jugoslavije, koji je živeo u Hrvatskoj.
Imao je četvoro dece - sina Vladimira i ćerke Jasnu, Ivanu i Zoranu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je Ukazom predsednika FNRJ, maršala Josipa Broza Tita 29. novembra 1953. godine
Literatura
- Vojna enciklopedija (knjiga prva). Beograd 1970. godina
- „Narodni heroji Jugoslavije”. Beograd: Mladost. 1975.
Eksterni linkovi
- Baltić, Komar, Bulat - jedini živi narodni heroji NOB-a
- p
- r
- u
![Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/61/Flag_of_Yugoslavia_%281946-1992%29.svg/22px-Flag_of_Yugoslavia_%281946-1992%29.svg.png)
![Hrvatska](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/Flag_of_Croatia_%281947%E2%80%931990%29.svg/22px-Flag_of_Croatia_%281947%E2%80%931990%29.svg.png)
Đuro Bakrač • Milutin Baltić • Stanko Bjelajac • Živko Bronzić • Ivica Bujić • Rade Bulat • Vasilj Gaćeša • Ivan Gošnjak • Rade Grmuša • Nikola Demonja • Nada Dimić • Stevo Došen • Simica Dragić • Kata Dumbović • Vlado Janić Capo • Mate Jerković • Milan Joka • Petar Kalanja • Juraj Kalc • Đuro Kladarin • Filip Kljajić • Milanka Kljajić • Franjo Knebl • Stojan Komljenović • Uroš Krunić • Nikola Maraković Nina • Josip Marjanović • Petar Mećava • Rade Milojević • Franjo Ogulinac Seljo • Adam Petrović • Josip Prša • Ivan Rukavina Siđo • Miloš Suzić • Dušan Ćorković • Marijan Cvetković • Miloš Čavić • Jandro Čipor • Nikola Šakić • Ivan Šibl • Ilija Španović • Mika Špiljak • Sedma banijska udarna brigada • Osma banijska udarna brigada • Šesnaesta banijska udarna brigada
![Spomenik na mestu osnutka Sisačkog partizanskog odreda, šuma Brezovica kod Siska](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/Spomenik_Sisackom_odredu-Brezovica.jpg/65px-Spomenik_Sisackom_odredu-Brezovica.jpg)