Barnes Açılışı
Barnes Açılışı | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hamleler | 1.f3 |
Barnes Açılışı (Gedult'un Açılışı olarak da adlandırılır), Beyaz'ın şu şekilde başladığı bir satranç açılışıdır :
- 1. f3
Açılış, İngiliz oyuncu Thomas Wilson Barnes'in (1825–1874) Paul Morphy'ye karşı kazandığı, biri Barnes'in 1.e4'e Barnes Savunması olarak bilinen 1...f6 ile cevap verdiği oyun olan etkileyici[1] 8 oyunun ardından böyle adlandırıldı.
Diğer birkaç sıra dışı açılış hamlesi ile birlikte, Encyclopaedia of Chess Openings'de A00 kodu (düzensiz açılışlar veya olağan dışı açılışlar) altında sınıflandırılmıştır.
Strateji
Yazar ve GM Edmar Mednis, satrançta yirmi olası ilk hamleden en kötüsünün 1.f3 olduğunu savunmaktadır.[2]
GM Benjamin Finegold "Asla f3 oynama" stratejisini öğretmektedir.[3] Açılışlarla ilgili metninde Paul van der Sterren, 1.f3'ü açılışın adıyla değerlendirilmesini ele aldı:
Sonra 1.f3 veya 1.g4 gibi Beyaz'ın gerçekten kendi ayağına sıkmaya çalıştığı hamleler var. Gençken ara sıra böyle garip hareketlere kapılan talihsizlere sadakatimden dolayı, size bu 'açılışların' isimlerini bile vermeyeceğim.
— van der Sterren, 1.f3 üzerine[4]
Hamle, merkezdeki e4 karesine etki eder fakat aynı veya daha iddialı hedeflere hemen hemen diğer tüm açılış hamleleriyle de ulaşılabilir. 1.f3 hamlesi bir taşı geliştirmez, taşlar için sıra açmaz ve aslında beyaz şahın atının en doğal karesi olan f3'ü kapatarak gelişimini engeller. Ayrıca beyazın şahın yanındaki piyon yapısını zayıflatır. Beyazın rok atılmamış şahına karşı e1–h4 diyagonalini ve beyazın potansiyel şah kanadını rok pozisyonuna karşı g1–a7 diyagonalini açar.[5]
1.f3 zayıf bir hamle olduğu için sık oynanmaz. Bununla birlikte, en nadir oynanan açılış hamlesi değildir. 1.f3 e5'ten sonra bazı oyuncular, Bongcloud Saldırısı olarak bilinen birkaç açılış hamlesi dizisinden biri olan anlamsız bir 2.Şf2 ile devam eder. Bu, aynı zamanda Fried Fox Saldırısı, Wandering King Açılışı , The Hammerschlag, Tumbleweed, Pork Chop Açılışı veya Half Bird olarak da bilinir. Açılış hamlesi f3'ün Bird's Opening'de kullanılan f4'ün yarısı olması nedeniyle Birleşik Krallık'ta sıklıkla Half Bird olarak kullanılır. Bunun bir örneği, Simon Williams'ın 1999 Britanya Şampiyonası'nın son turunda Martin Simons'u yendiği ve Williams'ın oynayacak hiçbir şeyi olmadığı oyundur.[6] 2020'de Magnus Carlsen, bir yıldırım oyununda psikolojik etki için Wesley So'ya karşı 2.Şf2 oynadı. So, "Birisi f3 ve Şf2 oynayıp sizi ezdiğinde oyunu unutmak zor. Bu çok küçük düşürücü."[7] Ayrıca King's Head Açılışı adı verilen 2.e4 oynamıştır.
Siyah, normal yollarla merkez piyonları ilerleterek ve merkez üzerinde kontrolü sağlamak için taşları hızla geliştirerek rahatlıkla avantaj elde edebilir. Siyah 1...e5 yanıtını verirse, oyun Mavi Ay Savunması olarak bilinen pasif bir hatta ilerleyebilir. Bu, genellikle 1.f3 e5 2.Ah3 d5 3.Af2 (3...Fxh3 4.gxh3 hamlelerinden kaçınarak şahın yanını zayıflatır) 3...Af6 4.e3 Ac6 5.Fe2 Fc5 6.0-0 0-0 hamlelerinden sonra ortaya çıkar. Beyaz'ın merkezde bir çıkarı olmaz, ancak merkeze girebileceği bir yer açmayı umar. Eğer Beyaz kötü oynarsa ve 2.Şf2'den sonra şahına karşı çok fazla açık yol bırakırsa kolaylıkla mat edilebilir. Örneğin: 1.f3 d5 2. Şf2 e5 (Siyah hızlı gelişime hazırlanmak için merkeze iki piyon yerleştirir) 3.e4 Fc5+ 4. Şg3 Vg5#.
Aptal matı
Aptal Matı | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Barnes Açılışı aptal matına sebep olabilir: 1.f3 e5 2.g4 Vh4#. Beyaz'ın 1.f3 e5'ten sonraki tüm hamlelerinden yalnızca biri mata izin verirken, 2.h3, iki mata izin veriyor: 2. . . Vh4+ 3.g3 Vxg3#.
Kaynakça
- ^ Hooper & Whyld (1996), p. 29. Barnes. "He made little impression in his one and only tournament, London 1862, but is remembered for having scored more wins than anyone else in friendly play against Morphy in 1858."
- ^ Mednis, Edmar (1986). How to Play Good Opening Moves. Random House Puzzles & Games. ISBN 978-0679141099.
- ^ Sasha Chapin (13 Ağustos 2019). All the Wrong Moves: A Memoir About Chess, Love, and Ruining Everything. Knopf Doubleday Publishing Group. ss. 105-106. ISBN 978-0-385-54518-1.
- ^ van der Sterren, Paul (2009). Fundamental Chess Openings. Gambit. s. 261. ISBN 9781906454135.
- ^ Larsen, Bent (1977). Lærebok i sjakk. Dreyer. ISBN 82-09-01480-3.
- ^ Opening Lanes 24 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Garry Lane, Chesscafe.com
- ^ Barden, Leonard (2 Ekim 2020). "Chess: Carlsen wins with 1 f3 as Play Magnus raises $42m in Oslo listing". The Guardian. 3 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2020.
Bibliyografi
![Vikikitap](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikibooks-logo.svg/50px-Wikibooks-logo.svg.png)
- Unorthodox Openings. Macmillan Publishing Company. 1987. ISBN 0-02-016590-0.
- Dunnington, Angus (2000). Winning Unorthodox Openings. Everyman Chess. ISBN 978-1-85744-285-4. OCLC 44556403.
- The Oxford Companion to Chess. 2nd. Oxford University Press. 1996 [First pub. 1992]. ISBN 0-19-280049-3.
- Schiller, Eric (2002). Unorthodox Chess Openings. Second. Cardoza. s. 51. ISBN 1-58042-072-9. OCLC 51747780.