Hedjhotep
Hedjhotep (ayrıca Hedj-hotep) küçük bir [1] eski Mısır tanrısıydı, kumaş, giysi[1] [2] ve daha az ölçüde dokuma ve merhum tanrısı olarak geçer. [1] Hedjhotep bazen bir tanrıdan ziyade bir tanrıça olarak tanımlanır, [3] elinde bir wadj-asası ve ankh işareti taşır. [1] Muhtemelen Orta Mısır'ın kuzey kesiminden geliyordu. [1]
Hedjhotep'in ilk kanıtları, 779 ve 908 büyüleri de dahil olmak üzere Coffin Metinleri'nin büyülerinde göründüğü Orta Krallık'ın Onikinci Hanedanlığına dayanmaktadır. [1] [4]
Hedjhotep'in kült merkezi Faiyum içindeki el Lahun bölgesi olabilir. [1]Harageh'de yapılan arkeolojik kazılarda, "libationer" unvanına sahip Nebipu adlı bir adamın mezarından, Hedjhotep'e açıkça yapılan ilk anlatı bulunmaktadır buradaki ismi [5] [6] "kıyafet koruyucusu" olarak geçer. [1] Orta Krallık döneminde Heracleopolis Magna bölgesinde yaşayan bireylerin onomastiği, Hedjhotep'in büyüyen bir kült ve adanmış rahipliğe sahip olduğunu gösteriyor. [1] Buna rağmen Hedjhotep, sadece krala adanmış ritüellere odaklanan dini törenlerde görünmüştür ve Eski Mısır tarihinin sonraki dönemlerinde adanmış rahipler tarafından onurlandırılmış gibi görünmüyor. [1]
Bu gelişmelere paralel olarak Yeni Krallık döenminde Hedjhotep'e tıbbi roller verildiğini görüyor. Baş ağrısı ve mide ağrısının tedavisinde [1] ve iplerinden sorumlu olduğu muska yapımında, merhemlerin tanrısı Shezmu ile birlikte çağrılır. [1] Hedjhotep, genellikle Tayt adlı bir dokuma tanrıçasıyla ve Renenutet ile de ilişkilendirilir.
Hedjhotep, Geç Dönem, Ptolemaios Krallığı ve Roma döneminde, kıyafet sunum sahnelerinde Horus'un İsis'in oğlu olarak değiştirildiği gösterildiğinde daha sık onurlandırıldı. Son dönem, Hedjhotep'i Ra'nın oğlu ve giyinmeyi icat eden tanrı Shu ile özleştiği görüyor. Hedjhotep her şeye rağmen kralın, tanrıların ve ölenlerin kıyafetlerini yaratan ve böylece dirilişlerini teşvik eden tanrı olarak kalır. [1]
Kaynakça
- ^ a b c d e f g h i j k l m Zecchi 2001.
- ^ Lorton 2001.
- ^ Boeser 1915.
- ^ Faulkner 1977.
- ^ Engelbach & Gunn 1923.
- ^ Koefoed-Petersen 1948.